Stabiel

Minke is vorige week dinsdag voor het eerst lopend gesignaleerd en het gaat rap, heel rap. Ze loopt nu al een paar meter, rechte rug, handjes in de lucht of met twee handjes vol (afstandsbediening tv in hand 1, afstandsbediening dvdspeler in hand 2), binnen of buiten - niks is haar te dol.
Vandaag heeft ze veel geslapen overdag, twee keer een lange ruk. Ik vond dat niet vervelend. Na het eerste slaapje ging ik op de fiets-mobiel naar het winkelcentrum. Wat een gevaarte, maar het fietst prima en zo'n kleine buggy is ècht handig op de plaats van bestemming.


Na een boterham aan de tuintafel (wat kan dat kind toch met smaak eten) heeft ze nog een tijdje boven gespeeld. Maar als snel was alles dat net niet helemaal lukte huilen geblazen dus ging madam weer slapen. Ik herpakte een boek waar ik al tijden niet in had gelezen (want Tony Soprano slokt veel vrije tijd op) maar viel ook in slaap.
's Middags heeft Minke nog even buiten gespeeld in de tuin en brachten wij gezamenlijk het oude glas weg. Ik ben zo netjes bezig, nu ik ook het plastic ben gaan scheiden.
Ivo at niet thuis, want hij heeft een bijeenkomst op zijn werk in Utrecht. Ik hoor hem op dit moment (22.21 uur) thuis komen. Minke en ik aten restjes: zij een heerlijk hapje lasagna van gisteren (zie filmpje) en ik salade met vegetarische kipnugets.
Omdat ik een tien-minuten gesprek met Minke's "mentor" had op het kinderdagverblijf, kwamen Colleen en Robin (het jongetje dat op een van onze filmpjes zegt dat hij veel groter is dan Minke) even met Minke spelen. Minke kreeg een goed rapport, dus ik hoefde haar bij thuiskomt niet bestraffend toe te spreken. Ze is vooral geinteresseerd in de oudere kinderen, ze heeft gezonde strijd met het andere meisje van haar leeftijd (net iets te dicht langs elkaar kruipen, duwen, trekken - geheel wederzijds gelukkig), gezellig meedoen, goede ontwikkeling). Thuis gekomen maakte ik haar oogjes schoon met uitgekookt water want ze zijn ontstoken - gele pus uit haar traanbuis. Hopelijk kan ze morgenochtend haar oogjes nog open krijgen. Verder valt er nog te melden dat Ivo haar 'bal' heeft horen zegggen en dat ze nu ook 'mauw' zegt.

Lunch in door oma gebreide trui:


Minke at zelf haar toetje:

Living proof!

Uitjes

De afgelopen dagen heb ik heel wat van het land gezien, want ik was drie dagen achtereen op pad.
Woensdag werkte Ivo 's ochtends en kwam hij 's middags thuis zodat ik met mijn moeder op pad kon. We gingen namelijk op zoek naar kleding voor mijn bruiloft. Ik kan er helaas verder niets over zeggen, want sommige dingen moeten natuurlijk (vooral voor Ivo) een verrassing blijven. Wat ik wel kan vertellen: voor Minke kocht ik à € 0,50 (vijftig cent) een opwindschildpadje bij Zeeman, waar zij ont-zet-tend verguld mee is.
Donderdag was de dag van het afdelingsuitje van mijn werk. De bestemming was tot moment van vertrek een verrassing. Het werd Nijmegen, alwaar wij twee (korte) GPS wandelingen maakten, verdeeld in groepjes. Het waren een soort speurtochten. Ik dacht dat ik niet met zo'n GPS ding kon omgaan, maar ik leidde de groep naar de overwinning (of zoiets dan). Aan het eind van de middag bezochten we het muZIEum, waar we in het pikkedonker als blinden (je zag ècht niks) door een slechtziende of blinde gids werden rondgeleid. We wandelden door een studeerkamer, tuin, over een bospad, staken een weg over, liepen over de markt en eindigden in een kroeg. Toen ik hoorde wat de bedoeling was vond ik het niet zo'n leuk idee, maar het was een zeer bijzondere ervaring. Wat ik wel jammer vond, was dat een (grote) groep collega's het leuker vond om winkels te bekijken in plaats van de rondleiding door het muZIEum die door één van ons was georganiseerd. 's Avonds aten wij bij de Amuse, allemaal heerlijke hapjes die werkelijk in de knoflook gedrenkt waren. Ik was één van de chauffeurs, maar op de terugweg had ik alleen één collega als passagier die ook in Amersfoort woont. Dat was dus ideaal.



Gistermiddag kwam ik uit mijn werk wel naar huis, maar at niet mee met Minke en Ivo.


Ik had namelijk het half-jaarlijkse etentje met mijn oud-collega's van het verpleeghuis: zie hier en hier. Deze keer aten we niet in een restaurant, maar zeker zo goed als niet beter, bij Titia thuis. Het werd laat en om half 1 reed ik naar huis.



Vandaag deden Ivo en ik met Minke een paar kleine boodschappen in de stad, kochten een buggy drager en een lichtgewicht buggy en 's middags bij Ikea deden Minke en ik aan heel gericht shoppen door binnen een kwartier een tafeltje met twee stoeltjes te scoren. Terwijl Ivo de buggy drager op de fiets zette, zette ik de stoeltjes en de tafel in elkaar. Nu nog een kastje voor Minke.

JAAA!!

Minke heeft vandaag aan mij en haar grootouders in Huizen laten zien dat ze kan lopen!! Een pas of 5, 't ging gesmeerd. Ondertussen was ze vooral heel druk met trots kijken. Haast meer met lopen, zou ik zo zeggen.

Dubbel Feest!

Afgelopen zondag, 4 april 2010, vierden we feest. Mijn vader werd die dag 60 jaar èn mijn ouders vierden die dag hun 25 jarig huwelijksfeest.
Hoewel het dubbele feestvarken kampt met gezondheidsperikelen vond ik dat dit feest niet zomaar gepasseerd kon worden, dus waren er een geheim, ladingen mails, slingers, smoesjes en samenzweringen nodig.
Ivo, Minke en ik haalden de jubilarissen thuis op en wij lieten ze ons volgen naar de bestemming: Theehuis Engels' Tuin in Ootmarsum.


Daar aangekomen waren de verrassingsgasten (Rob & Saskia, Ruud & Lydia, Simone sr) gearriveerd en hadden de tafel en stoelen versierd. Mijn ouders waren erg verrast en het complot was gelukt! We genoten van een lekkere en uitgebreide high-tea. Minke was gezellig maar zij vond het ook wel een lange zit. Tegen het einde was zij niet meer te houden en is ze met haar vader in de auto gaan keten.





Wij gingen nog mee terug naar Overdinkel, waar Minke worteltjes at en in bad ging en vooral ernstig overstuur werd toen ze in het ledikant werd gelegd. De 'grote mensen' aten nog heerlijke sinaasappelkip en zware chocolade taart met frambozen. Zo kom ik natuurlijk nòòit in die trouwjurk ...
Vandaag, het lijkt wel weer zondag, fietsten Ivo en ik met Minke naar de stad. Ivo wil graag op de fiets naar zijn werk, maar snapte, ook niet na herhaaldelijk uitleggen, hoe hij van hier daar moest komen. Dus wij grepen deze moooie morgen aan om de route te fietsen. We dronken uitgebreid koffie bij Rob en Saskia, want die hadden wij al zò lang niet gezien en fietsten toen weer terug. Halverwege viel Minke in slaap.
Na de lunch speelden vader en dochter buiten, terwijl moeder er een filmpje van schoot, zie link naar Youtube hiernaast.
's Middags bracht ik een bezoek aan Georgette en Allard die 8 weken geleden een tweeling, Quinten en Pepijn, hebben gekregen. Wat een klein spul - leuk, maar doe mij Minke maar!
And last but not least: die schoonmaakwoede waar ik eerder over blogde: vrijdag heb ik heel de keuken onder handen genomen:

Out of the box

De box werd niet meer gebruikt. Nou ja, niet meer door Minke. Wel door ons, om speelgoed in te zetten. Vandaag heb ik de knoop doorgehakt: de box is uit elkaar geschroefd (Minke reikte steeds lief de imbussleutels aan). Toen heb ik ook maar het echte babyspeelgoed opgeruimd, samen met het boxkleed. Momenteel staan de manden met speelgoed op de plek van de box. Ik zal met Ivo overleggen over het plan van eisen van een kinderhoekje. Kiezen we voor een tafeltje met stoel, of voor deze kast, of voor deze kast (maar dan liggend en voorzien van manden/laden)? Of een combinatie van tafeltje/stoel met kast? Of niks? Het opruimen van de box brengt heel wat mogelijkheden met zich mee.
Het lijkt erop alsof Minke een klein beetje gevoel voor evenwicht begint te krijgen. Als ik op de grond zit en zij staat voor me, kan ze (zeer korte tijd) los staan. Vanmiddag hebben we dat uittentreuren geoefend. Zij leek er wel schik in te hebben. Vooral ook omdat ze zich naar voren kon laten vallen in mijn armen! Ze is een lekker knuffelkont!
Verder heb ik nog heel niet verteld dat ik zaterdag zo'n heerlijke dag had! 's Ochtends deden we met z'n drietjes boodschappen, waarna ik vertrok naar Haarlem ook eindelijk weer eens bij Marloes langs te gaan. We lunchten in de stad (lekker, maar erg lang moeten wachten) en we hebben ouderwets lekker geshopt. Marloes ging de laatste tien minuten los. Ik kocht (eindelijk) een sportshirt van een Iris-cheque die ik van collega's voor mijn verjaardag had gekregen en een nieuw parfum, van een cadeaubon die ik van Ivo's ouders voor mijn verjaardag had gekregen. Ik kocht ook (woohoo!!) de laatste twee dvd-cassettes van the Soprano's (serie 6, deel 1 en deel 2) en een tricot jurkje. 's Avonds aten we bij Marloes en rond tienen reed ik in heftige regen naar huis. Geslaagde dag!

Tuin

Hè hè, zullen we nu de vorst achter ons gelaten hebben? Ik hoop toch van wel, want mijn tuin is het zat om onder de sneeuw begraven te liggen.
Ik was niet zo slim, en pakte geen een van mijn planten in. En dat terwijl ik omkom in bubbeltjes plastic waar je zo goed tuinplanten in kan laten overwinteren.
Resultaat: een zeer waarschijnlijk dode ceanothus, een zeer waarschijnlijk dode passievrucht. Nou ja, haal dat 'zeer waarschijnlijk' eigenlijk ook maar weg.
Wel weer boven de grond, voor het zoveelste jaar op rij: de blauwe druifjes. De hortensie heeft ook flink wat bladknoppen. En tot mijn grote verbazing en blijdschap doet opeens mijn kerstroos het!
In de smalle border zag ik vanmiddag de iele vormen van twee hyacinten en de sering (toch?) heeft veel bladknoppen.
Eindelijk zaagde ik de kerstboom aan stukken, veegde dode herfstbladeren op en morgen bel ik het grofvuil voor het ophalen van een geheel doorroeste Ivo's-relax-stoel en een aantal afgedankte bloembakken. Opgeruimd staat netjes.
Wanneer zal ik de lente echt in mijn bol krijgen en voorjaarsschoonmaak in huis houden?

Pannenkoekendag

Morgen is het nationale pannenkoekendag. Maar daar heb ik natuurlijk geen boodschap aan. Dus woensdag hadden Minke en ik pannenkoekendag. Maar eerst hadden we dierentuindag. Wie stonden er in de rij voor de kassa toen ik met Minke kwam aanwandelen? Marthe met haar jongentjes en haar ouders. We liepen een uurtje op, toen was Minke toch wel erg moe en deed ik er een stapje bij zodat Minke niet slapend boven haar pannenkoek zou zitten.
Beer 2, beer 1 liep vlak voor het raam langs. Minke vond het wel mooi.

Sam en Minke bij de koereigers:


De maki's, 'pah'(= poes) door Minke genoemd:


Minke kijkt, net als haar moeder, haar ogen uit bij de brulapen:



Flamingo's in 't echt, en Minke met haar lievelingsflamingo:



Olifant met olifantenjong (Minke mocht op de speelgoed-olifant rijden en vond dat heel leuk):


Minke lust best haar pannenkoek:

Neef en nicht

Vrijdag kregen Ivo en ik bezoek van de fotograaf die we onze bruiloft willen laten fotograferen. Hij wilde van ons weten waar we wanneer waren. Wij hadden daar eigenlijk alleen nog maar in heel grove lijnen over nagedacht, dus dit was perfect voor ons. Hij heeft al zoveel bruiloften gefotografeerd, hij is met recht een ervaringsdeskundige! Dus nu weet ik hoe laat en waar ik de laatste hand aan mijn haar en make-up moet leggen...
Zaterdag deed Ivo boodschappen terwijl Minke haar eerste paar schoenen kreeg (zie vorig blog). Zondag was Ivo ziek: verhoging en algehele malaise. Ik zou naar Arnhem, naar een babyshower. Wat te doen? De uitkomst was snel gevonden: Ernst en Josephine gebeld met de vraag of ze zin hadden in Minke. Gelukkig hadden ze dat, dus als de wiedeweerga sneed ik vers fruit tot een salade, douchte en kleedde mij en Minke aan en reden we naar Almere.
Minke is zoet maar ook wel wat eenkennig, dus na tien minuten kwam ze eens uit haar schulp en mijn hals gekropen en wilde ze wel even met Josephine bij het raam staan kijken.
De babyshower was gezellig en er waren lekkere hapjes (en mmm, wat was de fruitsalade goed gelukt!).


Minke bleek ook een leuke dag gehad te hebben met nicht Bente en neef Boris, met uitstapje naar de Kemphaan op de koop toe.




Gisteren hebben Minke en ik lekker gezwommen. Na het fruit thuis te hebben gegeten verdween ze alweer in het water, want mevrouwtje had gepoept tot aan d'r enkels ...

Twee paar schoenen heb ik afgemaakt ...

Ja, de lente heeft haar gezicht laten zien. Ondanks een dag vol regen, geloof ik erin. De winterjas beleeft zijn laatste dagen voordat hij de wasmachine in gaat en de kast in om er hopelijk pas weer in november of december uit te komen.
Minke heeft de lente ook in haar hoofd. Zo ging ze met haar oma dinsdag naar de kinderboerderij bij ons om de hoek, alwaar zij zich gewillig liet aaien door de geiten en de schapen (het heet ook niet voor niets een knuffelwei) en hooi te proeven. Daarna mocht ze van oma nog even in de speeltuin, waar het zand werd uitgeprobeerd. Ondertussen deelde ze stokjes uit aan haar grootmoeder. Daarna moest 't kind in bad, want het zand zat heus niet alleen in haar mondje.



Woensdag ging ik met haar op stap, maar niet voordat ze toch nog een ochtendslaapje had gedaan. We hadden een korte tussenstop op mijn werk omdat ik haar natuurlijk maar al te graag show. Minke zit in haar 'ik-ben-best-verlegen-de eerste-tien-minuten-fase' en toch was het wel even leuk. Daarna gingen we naar ons einddoel: Bart en Lenny. Minke en Rex hadden snel door dat de ene brood had dat de ander ook wel luste. Er moest dus aan twee kanten worden opgevoed. Minke was superzoet en heeft zonder maar één kick te geven anderhalf uur in de woonkamer in de kinderwagen liggen slapen. Zou het komen door het slaapmuziekje dat Bart had opgezet?


Ondertussen gingen Lenny en ik wat boodschappen doen. Ik kocht nog twee kunststof slabjes en een nieuwe en grotere slaapzak voor Minke. Nu kan ze zich tenminste 's nachts weer bewegen...
Gisteren had ik een tweede cursusmiddag van mijn werk in Bussum. Om half vijf was de les afgelopen en ik wandelde door Bussum. Op zoek naar iets leuks voor mezelf, kwam ik thuis met drie heren onderbroeken (nee, niet voor mezelf) en een broek en shirt voor Minke.
Vandaag was Minke niet op Tommie en Ieniemienie, want de leidsters van het kinderdagverblijf hadden hun jaarlijkse studiedag. Dus Minke ging naar opa en oma in Huizen, waar nicht Bente ook was. Volgens Gea hebben die twee zich prima vermaakt - het zal een dolle boel zijn gweest!



Morgen ga ik met Minke schoenen kopen, want ze gaat nu echt lopen. Nog niet los, ze mist nog wat evenwicht, maar aan één hand kan ze nu ook een paar stappen zetten. Woensdag zijn we al even gaan passen, maar vandaag zou er nog een nieuw schoentje bij de winkel binnenkomen, dat ik nog wel het proberen waard vond (want 20 euro goedkoper). Ik zal snel een foto plaatsen als de buit binnen is!

Opa's en oma's

Dinsdag was Minke bij haar opa en oma


Woensdag ging ik met Minke naar mijn oma in Amsterdam. Minke moest even ontdooien maar toen de mandarijntjes op tafel kwamen kwam ze los en werd ze gezellig:


Op het werk zitten we midden in een verbouwing. Samen met drie andere collega's zitten we in een vergaderzaaltje, waarin ook vier grote archiefkasten staan en geen airco aanwezig is. Achter ons wordt er momenteel gesloopt, dus we kunnen onze lol op. Maar alles voor een mooi nieuw loket met twee spreekkamers in plaats van één. Nog zo'n 5 weken te gaan...

En dat is drieendertig!

Gisteren was ik jarig en vierde ik het ook. Ik had een aantal mensen uitgenodigd. Ivo was lief en bakte vrijdag (een speciale vrije dag!) taart, cake, brownies en zaterdagochtend nog scones. Tevens maakte hij nog sandwiches. Er waren paaseitjes en spekjes. Het was heerlijk!


In de ochtend kreeg ik bezoek en cadeaus van Martine, Tjerk en hun dochters Ilse en Nienke:


Mijn vader was er en ook Daniel, Renate en hun kinderen Thijs en Amber. Ook aanwezig: Evelien en haar kinderen Emily en Wouter. Het leek wel een kinderspeelzaal in onze huiskamer!






Toen kwamen ook Rob en Saskia en Irnsje. Gevolgd door Bart en Lenny en ook nog Marthe, Martin en hun zonen Sam en Jesse. Wat een gezellige boel. Minke had 's ochtends nog goed geslapen, haar middagslaapje duurde maar een uurtje. Zij was gezellig en toen opa en oma kwamen was het natuurlijk helemaal feest!





Ik ben goed verwend: nieuwe champagneglazen, een Bongo boekje 'Pittoresk logeren', deel 4 van The Soprano's, een fotolijst met foto van Minke, douchegel, geurende waxinelichtjes, HEMA cadeaukaarten, een boekje met kidsproof uitjes, bloemen, een appelboor, een cadeaukaart van Douglas en uit Amerika een aanvulling op mijn make-up serie (niet dat ik dat nodig heb, gezien mijn leeftijd ...).
Vandaag doen we rustig aan. We komen net terug van een uitgebreide wandeling bij Kasteel Groeneveld. Het is heerlijk weer buiten. Minke genoot van het rennen met de kinderwagen en van de honderd honden die we onderweg tegenkwamen.