Beesten, beesten, beesten in het nieuws

De bruiloft van het jaar is achter de rug: het was een mooie dag, het was een mooie bruid, het eten was heerlijk, de mensen gezellig. Met andere woorden, Bart en Lenny kunnen volgens mij op een geslaagde dag terugkijken. Voor nog meer beeldmateriaal verwijs ik naar de trouwsite van het nieuwbakken echtpaar.





Minke ging zoals altijd op vrijdag naar het kinderdagverblijf. Toen de ceremonie afgelopen was, het bruidspaar had gekust, de ringen waren omgeschoven, de taart aangesneden en de prosecco opgedronken, ging ik Minke ophalen. Ik dacht even rustig aan te doen, me thuis te verkleden, even met mijn dochter te knuffelen en haar dan naar Evelien en Wim te brengen voor het tweede deel van de dag. Maar ja, Ivo's autosleutels bleken in mijn handtas te zitten en dus stond hij in Soest te wachten terwijl de receptie in Blaricum van start ging. Aangezien Ivo één van de ceremoniemeesters was, was het zaak dat hij zo vlot mogelijk weer over zijn auto zou beschikken. Dus haastte ik me als een dolle, vergat wat spulletjes en racete weer naar Soest. Minke zette ik ook af, met flessen melk maar zonder flessenwarmer.
Toen het feestgedruis ten einde liep, haalden wij stilletjes Minke weer op, legde haar in de maxicosi en thuis in bed, waar zij sliep tot half 8 en na de eerste voeding tot half 11. Wij hadden ons geen beter kind kunnen wensen!
Zaterdag lunchten we nog met Bart en Lenny en hun ouders in Soest, nadat de tent in de tuin weer was ontmanteld en de boel was opgeruimd.
Zondag liet ik de katten uit de berging en zag een dikke klodder vogelpoep, maar geen vogel. Mmm, spannend. Niet veel later kwam Ivo mij vertellen dat er wat tsjilpte in de berging en of ik even wilde kijken. Daar bleek een jonge merel te zitten, gezellig op de spaken van een fiets. Papa en mama dropten op hun route naar oma nog even Sam af, die bij ons komt logeren tijdens hun vakantie.
Nadat ik snel gedoucht en aangekleed was heb ik de druk fladderende merel weten te vangen. Ik bracht hem naar de vogelopvang in Woudenberg (STEM EVEN OP HUN SITE - HOE MEER NOMINATIES HOE MEER KANS DAT DE VLOER VAN HUN NIEUWE EDUCATIECENTRUM KAN WORDEN BEKOSTIGD!).


Ik was nog niet thuis, of papa, mama en oma arriveerden. Toen Minke gevoed was en onze koffie op, vertrokken we naar de theetuin in Eemnes, waar we super lekker en heel gezellig hebben gegeten. Oma wilde graag nog eens uit logeren in Overdinkel, maar mijn ouders vinden dat te zwaar. Daarom proberen we nu wat vaker dagjes uit te plannen. Oma heeft genoten en bedankte papa 'voor de fijne dagen'. Kijk, dementie heeft zo z'n voordelen.






Ivo trakteerde mama en mij op een barbecue in de tuin met zelfgemaakte hamburgers. Hij had niet veel interesse in de mieren die druk bezig waren met het heen en weer slepen van coconnen.


Tussen Sam en Sim gaat het allesbehalve gesmeerd. Sim ontploft elke keer als hij Sam ziet, Sam blaast terug en Timo vindt het eigenlijk wel gezellig. Omdat Sim zo'n heethoofd is, logeert poes Lotje niet bij ons, maar in een kattenpension.
Minke was gisteren wat mopperig volgens haar oma. Momenteel ligt ze in bed slapen. We zijn lang op het consultatiebureau geweest. Minke kreeg de laatste van de eerste serie vaccinaties en was goed van slag - ze ging dusdanig tekeer dat iedereen zat te kijken. Omdat ze toch ook aan een voeding toe was, heb ik haar direct gevoed. Daarna was ze weer 'goed te pas', zoals ze in Twente zeggen. Lengte: 63,5 cm, gewicht: 6265 gr