Vrij - gezellig!

Hemelvaart betekende een vrije dag en vrijdag 22 mei hoorde ook daarbij. Ivo ging in Limburg fietsen met Bart en Daniel (en vele anderen) en Minke en ik vertrokken met onze halve inboedel voor een overnachting naar Overdinkel. De box werd uit de kelder gehaald en ons speelkleed in de tuin gelegd. Minke vermaakt zich wel. Opa en oma en moeder zelf vonden het ook wel een geslaagd experiment.





Vrijdag vertrokken we allemaal na het eten naar Amersfoort. Zowel Ivo als ik hadden zaterdag een vrijgezellenfeest en mijn ouders zouden bij Minke blijven. Omdat Ivo en ik al vroeg op pad moesten bleven mijn ouders overnachten.
Ik had een uiterst ontspannen vrijgezellendag met Lenny (de bruid-to-be) en haar vriendinnen en zus. We gingen namelijk een dagje naar het Sanadome, waar Ivo en ik met Koninginnedag ook al waren. Ja, met Lenny en Bart.
We wachtten Lenny stilletjes op in haar winkel, waar zij niets vermoedend binnenkwam en zich een rolberoerte schrok toen wij daar in het donker bleken te staan.


We hadden een heerlijke dag en toen ik rond 11 uur 's avonds thuis kwam, bleken Minke en haar grootouders dat ook gehad te hebben.
Ivo kwam vanmorgen thuis - hij was met Bart en zijn vrienden in Den Bosch en waren daar blijven slapen.
Vandaag rommelen we wat aan voor de werkweek weer begint.

6.0

Vandaag moest Minke weer op het consultatiebureau verschijnen. Ze is inmiddels 60 cm en weegt 6.000 kg. Vandaar dat maat 56 aan de krappe kant is. Ze doorstond de prikken weer kranig en ligt nu heerlijk in bed te slapen.
Donderdag bezochten we Chantal en Stijn. Minke heeft nog geen oog voor andere kinderen, Stijn daarentegen wel.


Minke begint haar eigen handjes te ontdekken en stopt alles wat ze er mee te pakken kan krijgen in haar mond.


Ik lag tijdens het weekend ziek in bed, maar gisteren was ik weer voldoende opgeknapt om te gaan werken. Morgen nog een dagje en dan ben ik vier dagen vrij.
Zondag was Timo ook nog jarig, hij is nu 6 jaar. Hij was nogal aan het klieren, omdat hij niet bij mij op bed mocht liggen.

We leven nog!

Een blogje volgt.
You know, the usual... werk, ziek, druk.

Moederdag en andere zaken

De eerste volledige werkweek heb ik achter de rug. Het gaat lekker; zowel het werk als het kolfen. Dat laatste vind ik niet vervelend, ik voel me geen melkkoe zoals menig ander zogende vrouw. Het is wel steeds een onderbreking.
Op donderdag 7 mei was mijn zus jarig dus ik belde haar. Mama is bij haar op bezoek. Mama had dus ook het verjaardagscadeau mee.
Ik ging op bezoek bij Sandra en Linda. Met beiden deed ik aquafit voor zwangere vrouwen in Bunschoten-Spakenburg en met die laatste ook de zwangerschapsyoga. Linda heeft zoon Thijs gekregen (15 december) en Sandra heeft dochter Esmee gekregen (19 februari).


Vrijdag was Ivo ziek thuis. Ik bracht Minke 's ochtends naar het kinderdagverblijf, waar ze, vlak voor mijn vertrek aldaar, erg veel melk uitspuugde. Te snel na het voeden met haar op pad gegaan? Ik haalde haar eind van mijn werkdag weer op - Ivo was nog niet echt opgeknapt.
Zaterdagochtend ging ik naar de sportschool, ik had me ingeschreven voor een Pilates les. Ik vond het wel wat - een stevige vorm van yoga. Ik hoop het vaker te gaan doen, is volgens mij wel goed voor het herstel van mijn buikspieren (welke buikspieren ...?). Ik dook de sauna nog even in en deed daarna boodschappen. Ivo en Minke vermaakten zich thuis wel.
Daarna was het haasten geblazen, want we zouden naar de bruiloft van vrienden van de ouders van Ivo. Een afrikaanse bruiloft in Amsterdam Zuid-Oost. Ik reed want Ivo voelde zich nog steeds niet helemaal je-van-het. Ivo zette de navigatie aan, die ons precies op tijd naar de bestemming bracht. Wel jammer dat Ivo het adres van de receptie locatie had ingetoetst en niet de locatie van de ceremonie... We waren 20 minuten te laat op de juiste plaats van bestemming: de chapel. Deze chapel bleek een gymzaal van een scholengemeenschap. Het was nogal een ongeregeld zooitje en wij waren aanzienlijk minder laat dan het bruidspaar, dus geen reden tot paniek. De afrikaanse vrouwen zagen er stuk voor stuk schitterend uit, ook de kleine bruidsmeisjes. Ook Bente was van de partij (en haar ouders): Bente mocht de ringen aangeven.





Ik zette me met Minke in de wandelwagen achter in de zaal. Maar het geluid uit de speakers was dusdanig hard (en het gezang niet erg zuiver), dat ik met haar naar buiten ben gegaan. Er waren heel wat "haleluja's", "amens" en "praise the lords" te horen. Na afloop van de ceremonie vertrokken we naar de receptie locatie. Hier hebben we zo'n uur buiten staan wachten en toen hebben Ivo en ik besloten naar huis te gaan. Het duurde ons allemaal te lang. Op zich best jammer, want het buffet stond al klaar en zag er lekker uit.
En vandaag beleefde ik mijn eerste moederdag. Minke bleek op het kinderdagverblijf een gispen voetafdrukje te hebben gemaakt - wat een nijverheid!


Ook kreeg ik van Minke een pyjamaatje (voor haar):


Ivo en ik rommelden in en om het huis vandaag. Hij is gestart met het verkoopklaar maken van de oude Clio. Ik ging verder met de tuin. Waar ik op zaterdag al de voorkant van het huis opknapte (ik ontdeed het straatje van onkruid en boende het blauwe hekwerk weer blauw in plaats van groen), stortte ik me vandaag op de achtertuin. Nou ja, ik heb de klimop netjes bijgewerkt. Minke was niet in optimale stemming en heeft steeds een heel klein beetje verhoging (max. 37,7). Toch heeft ze ook wel heerlijk met ons in de tuin gelegen, zowel spelend in het wipstoeltje als slapend in de wagen. De parasol deed goede dienst.



Nu is Ivo naar Bart en Lenny voor weer wat bruiloftsoverleg. Minke is in slaap gevallen. Ik ga zo de flessen en de kolf weer klaarmaken voor gebruik en duik lekker vroeg mijn bed in.

Moppie

Hier Minke in een pakje uit New York. Nee, niet een afdankertje van Stella. Dit maal een cadeau van oud-collega en vriendin Titia, die in december in the Big Apple was.

Outdoor- of indoor-consulent?

Met Bart en Lenny boekten wij een arrangement bij het Sanadome in Nijmegen van donderdag op vrijdag. Zij waren aanzienlijk eerder aanwezig dan wij - wij deden het 's ochtends rustig aan, pakten ons halve huis in, want met Minke een hotelovernachting doen, was nieuw voor ons.
Het was natuurlijk ook nog koninginnedag, dus werd het Queenie t-shirt van Stella tevoorschijn getrokken en aangejurkt:
Stella 30-04-2008:


Minke 30-04-2009:


Ivo en ik wisselden tussen hotelkamer met Minke en het bad. Heerlijk weer hadden we, dus het was genieten. 's Avonds dineerden we in één van de restaurants van het hotel - Minke sliep overal doorheen.
Hier Bart die het bier van Ivo proeft:


Hier Ivo die het bier van Bart proeft:


Hier het bijna-bruidspaar:


Hier het niet-bijna-bruidspaar:


En hier Minke in het hotelbed met haar grote vrienden:


Er werd heel wat afgeslapen:


Vrijdagochtend, na het ontbijtbuffet, verdween Ivo weer z'n bed in. Ik wandelde met Minke door de tuin van het hotel en maakte een moeder-dochterportretje (en zag een specht die zich niet fotograferen liet):


Hier Ivo en Bart op onze balkonnen:


Om half 12 checkten we uit en pakten wij onze halve inboedel weer in de auto. We reden naar Park Hoge Veluwe en maakten een wandeling. Opnieuw schitterend weer, dus het was genieten. Vooral ook omdat de discussies sprankelend waren: of Ivo nou een outdoor-consulent was of toch maar een indoor-consulent moest worden. Wat hem betreft had ie dan wel een omscholing nodig.
Hier wat beeldmateriaal:





En nog een filmpje (zie ook link links in beeld):

Werk en waanzin

De kop is er af. Vrijdag leek het net of Minke mijn eerste werkdag zou gaan boycotten (ze spuugde/niesde tot tweemaal toe zoveel melk uit, dat ze voor kwart voor acht 's ochtends haar derde outfit aanhad), maar het ging nog prima. Ik was netjes op tijd, met twee dezelfde sokken aan en zonder spuug op schouders. Het werk ging prima - even inkomen en wennen aan de CIZ beslisboom voor de huishoudelijke hulp. Ook het kolfen ging goed. Ik heb mij best lekker in een van de vele spreekkamers geinstalleerd.
Ivo en ik haalden Minke gezamenlijk op van het kinderdagverblijf. Ze is wat verkouden en niest zeer regelmatig, soms met fijne groene proppen snot uit haar neusje. Ook haar beide ouders hebben het te pakken: keelpijn en een wattenhoofd. Fijn hoor, je kind naar het kinderdagverblijf...
Zaterdag stond als afspraakvrije dag in de agenda, maar omdat mijn oma in zeer rap tempo geestelijk achteruit gaat, ben ik samen met Minke naar oma gegaan. Oma was zeer angstig en in de war toen wij arriveerden. Het was een naar gezicht, maar ik zorgde met een glimlach en een kalme rust ervoor dat oma weer wat tot haar positieven kwam. Ook Jaap en Hanneke arriveerden (om meubels op te meten, want oma verhuist donderdag). Na de lunch wandelden we door het park: de oudste en de jongste in een wagentje.


Zondag was ik een beetje gaar, maar ik ging (alleen) naar Marloes - de afspraak stond eindelijk en om het nou weer af te zeggen... Ze woont al weer tijden in Haarlem en ik was één keer in haar nieuwe huis geweest, dat toen nog dik in behang- en verfstaat was. Nu was het af, op heel kleine details na. Het zag eruit als in een woonglossy - mooie behangen, mooie gordijnen, alles piekfijn afgewerkt. Helemaal top. Marloes werkt bij de Keukenhof en zaterdag was het corso en de Keukenhof draait overuren.
Ivo was op bezoek bij zijn broer en schoonzus. Schandalig natuurlijk, maar we hebben elkaar na onze bevallingen nog maar twee keer gezien. Ik wacht met smart op de foto's van Minke en Boris die zijn gemaakt! Daarna was hij naar Bart om naar wielrennen te kijken.
's Avonds arriveerde mijn moeder en vandaag was haar eerste officiele oma-oppasdag. Ik was nu een half uur eerder op mijn werk. Minke en oma hebben zich uitstekend vermaakt, waarvan helaas geen foto's. Ik ging weer aan de slag met de beslisboom, nam geen lunchpauze (ik kolf 2 à 3 keer per dag gedurende een half uur) en vertrok om 4 uur naar Amersfoort. Mijn moeder bleek gestreken te hebben en ging ook nog staan koken. Echt ideaal, zo'n oma-oppasdag!
Ivo staat nu Minke te verschonen, poepluier nummero 4 van vandaag. Ik hoor hem mompelen dat het wel diarree lijkt - dat belooft niet veel goeds voor pa en moe. Wordt vervolgd...

Compilatie (maar wel lang)

De dagen vliegen voorbij en mijn heerlijke verlof loopt ten tijde. Aanstaande vrijdag is het menens: dan moet ik weer aan de bak.
Voor donderdag had ik nog vlug een afspraak bij de tandarts gemaakt, want ik heb nu al een tijdje last van mijn achterste kiezen boven en onder links. Ik ben nog altijd bij een tandarts in Amsterdam. Aangezien ik maar één keer per jaar voor controle ga ben ik bij dezelfde praktijk gebleven toen deze vorig jaar werd overgenomen door een tweetal jonge tandartsen. Ik vind het pand supermooi en een dagje Amsterdam is nooit verkeerd. Maar nu was het knap onhandig. Wat deed ik met Minke? Aangezien ik er alleen nog maar om half 5 terecht kon, leek autorijden me niet zo'n goed plan. Om 5 uur de stad weer uit willen rijden is niet iets dat echt zou gaan opschieten. Met de trein dan? Minke in de wagen? Minke in de draagzak? Op Ivo's aanraden heb ik Gea gebeld, die zo lief was op te komen passen.
Bij de tandarts werden foto's gemaakt van mijn kaken - niks aan de hand, behalve ontstoken tandvlees. Ik kreeg een mooi smal ragertje om goed tussen de bewuste kiezen schoon te kunnen maken. Ik moet zeggen dat ik tot op heden geen enkele verbetering waarneem, maar ja, ik heb ook met eigen ogen gezien dat het glazuur van de kiezen op geen enkele plek gaatjes vertoont. Ik was om 7 uur pas thuis, want deed nog wel even de Bijenkorf aan.
Vrijdag ging Minke voor het eerst twee uurtjes naar het kinderdagverblijf. Dat ging prima. Moeder huilde niet, baby huilde niet. Moeder was veel te druk trouwens om nog snel even een panty en schoentjes te kopen voor het jurkje dat ze naar de bruiloft van die middag aanwilde. Want 's middags togen we gedrieen naar Amsterdam om het huwelijk van Margot (een studievriendin) en Luuk bij te wonen. Ze trouwden onder veel belangstelling in de Stopera.



Daarna volgde een receptie in een tentoonstellingsruimte bij hen in de straat. Dat was prettig, want ik kon Minke, die zich gedurende de hele dag slapende hield, in hun huis voeden. Ik sprak uitgebreid met een aantal oud-docenten van mijn middelbare school - Luuk geeft daar momenteel namelijk les in klassieke talen. Het was grappig: die docenten hadden allemaal een ouwe kop gekregen en ik was nog altijd even jong! Ivo en ik aten na afloop van de receptie nog een klein hapje in een eetcafe op de Nieuwmarkt. Ook daar hield Minke zich slapend. Dat doet ze wel vaker als het druk is om haar heen. 's Nachts moesten we het wel bekopen met een doorwaakte nacht: ze meldde zich voor voedingen om 2 uur, 4 uur, 6 uur en 8 uur.
Zaterdag deden we rustig aan, behalve dat ik een uurtje ben gaan sporten. Zondag boenden Ivo en ik het huis, keek Ivo met Minke de Amstel Gold Race en lag ik te pitten. 's Avonds aten we met Bart, Lenny en Jasper ergens. Meer kan ik daar hier niet over kwijt - ik zou te veel verklappen voor hen die naar het huwelijk van Bart en Lenny komen in juni. Gea en Fred pasten in ons huis op Minke, die, naar horen zeggen, voorbeeldig was.



Ook gisteren was Minke op het kinderdagverblijf, nu wat langer, namelijk van 9 tot 1. Ze had lekker liggen slapen en toen ik haar kwam halen lag ze reuze lui in een hangmatje dat in de box was gespannen. Eén voetje hing over de rand, het zag er superrelaxed uit! Een uurtje later was ze aan de beurt bij het consultatiebureau. Ze meet inmiddels 56,5 cm en weegt 5185 gram - geweldig mooi op de curve. We hebben hierin dus ook een voorbeeld kind. Deze afspraak was ook bedoeld om haar de eerste vaccinaties te geven. Minke huilde wel even, maar we waren er niet heel erg door geshockeerd. Wat houdt ze zich toch altijd goed en groot! 's Middags was ze iets onrustiger dan anders. Ze heeft om 5 uur een heleboel gedronken en is om 6 uur als een blok in slaap gevallen. Vannacht kwam ze dus één keer om een voeding, verder is er niks aan haar te merken.
Momenteel ligt ze ontzettend leuk te spelen in haar wipstoeltje. Vanmorgen was ik weer sporten. Morgen heeft ze een lange dag op het kinderdagverblijf voor de boeg en vrijdag is het dan voor het echie! Ik moet dan om 9 uur op mijn werk in Hilversum verschijnen. Wat ik daar van vind? Ik vind het meer jammer dan dat ik het leuk vind om weer aan de slag te moeten. Maar ja, niks aan te doen - such is life.

Minke met een slechte luier:


Ons lachebekje:

Hoe heb je dat gedaan?

Voor zondag hadden we een afspraak met Renate, Daniel en Thijs om samen te lunchen. We zouden allemaal wat maken en het in Heemstede nuttigen. Maar toen puntje bij paaltje kwam, konden wij zonder enige inbreng van onze kant, bij Renate en Daniel aanschuiven. Het was heerlijk: zelfgemaakte quiches (Daan, mag ik het recept?), heerlijke broodjes, zoet brood, eieren, sappen, koffie, thee en verscheidene soorten kaas en worst. Thijs lag te pitten en Minke ook, dus we hadden alle tijd en rust om te kletsen.
Toen de kids wakker waren en het eten op, zijn we met z'n allen richting de kinderboerderij gewandeld. Minke ging in de draagzak op Ivo's buik en dat leek Thijs ook wel wat. Hij kon niet meer op de buik van zijn vader gedragen worden (en zijn moeder draagt al een kind in haar buik), dus hij ging op Daniels rug. Het was een gezellig gezicht. Ik grapte nog dat zij alle drie nu een kind bij zich droegen en ik voor de verandering eens niet!





Het weer en het bos waren mooi, de kinderboerderij dicht. 's Avonds zijn we ook nog blijven eten, dus wij werden weer eens goed verwend. Toen we thuis kwamen had Timo zich tussen de balustrade en de pui gewerkt, dat is zijn nieuwe truc. Zie hier.
Er is trouwens ook weer een nieuw Minke-filmpje op de afspeellijst te zien.
Dinsdag was ik in de sportschool te vinden, waar ik Minke bij de kinderopvang in goede handen achter liet. Thuis maakte ik de koelkast schoon en fikste twee truitjes van Ivo waar gaten in zaten. Al met al dus weer eens een supervolle dag, want ik heb ook nog boodschappen gedaan.
Vandaag waren Minke en ik in het Voorhoeve huis, waar ik jaren gewerkt heb. Er leefden nog een aantal bewoners die er ook al waren in mijn tijd, sommige waren reeds overleden. Ik lunchte met oud-collega's die wisten van mijn zwangerschap en van Minke. Anderen, die het niet hadden meegekregen waren verrast mij te zien met een kind en vroegen "Is die van JOU?". Eentje vroeg "Hoe heb je dat nou gedaan?" waarop ik antwoordde dat je gewoon heel hard moet persen en dat het er dan vanzelf uitkomt. Minke droeg een superstoer broekje met zwart t-shirt en opeens dacht iedereen dat ik een zoon had. Mmm... Minke leek het niet te storen dat zij voor knul werd aangezien, dus vond ik het ook niet zo erg. Zij tukkelde trouwens voor het overgrote deel van de tijd. Ik vind dat wel vervelend; dan gaat ze later natuurlijk ontkennen dat ze daar ooit geweest is als ik haar erover vertel: "Nou, daar kan ik me anders mooi niks van herinneren". Ik hoor het haar al zeggen.

2 maanden / 39 jaar

Vandaag is Minke precies 2 maanden oud. Wat gaat de tijd vlug en wat groeit ze, in kunnen en in grootte.
Gisteren waren we gedrieen in de stad voor een paar boodschappen en een broodje bij mijn lievelingstentje Corazon.



Vandaag ging ik naar mijn nieuwe sportschool waar ik een korte test onderging om mijn conditie te bepalen. Volgens deze test is mijn "leeftijd" nogal wat hoger dan het aantal jaren dat ik tel. Daar ga ik dus eens wat aan doen. We stelden een programma op met fietsen, roeien en crosstraining en spierverstevigende apparaten (hamstrings, billen, onderrug, borst en buik). Het was heerlijk om weer te sporten en lekker te zweten.
Minke was niet heel gelukkig op deze tweemaandenverjaardag en heeft haar ouders lekker bezig gehouden. Toen ik terugkwam van sporten ging Ivo fietsen (tijdens het enige regenuurtje van de dag). Omdat Minke een poepluier had en daarna over het aankleedkussen plaste heeft ze daarna met mij onder de douche gestaan. Daarna was ze redelijk rozig en is ze na nog wat horten en stoten in slaap gevallen. Mijn winterkleding is de kast uit (het meeste dan) en de zomerkleding erin. Wat heb ik een boel broeken! Maar ze passen mij nog niet. Daar wordt aan gewerkt!