Woensdag, de dag van de storm, werkte ik een halve dag en poetste daarna heel het huis glimmend. Wat kan het lekker zijn om daarna op de bank om je heen te kijken, genietend van je harde werk. Daarna ging ik even langs de huisarts, omdat mijn pijnlijke elleboog me steeds meer parten begon te spelen. Niet alleen doet het gewricht pijn, maar de pijn straalt uit naar mijn onderarm en geeft een stekend gevoel in mijn pols. De huisarts duwde op een plekje op de elleboog, ik schoot zowat door het plafond van de pijn en hij concludeerde: tennisarm. Wel fijn nu ik net een tennisracket voor mijn verjaardag heb gekregen ... Wat je er aan kunt doen? Een band dragen vlak onder het gewricht die de druk moet verdelen (volgens de manueel therapeut vreselijk achterhaald) of een corticosteroïde injectie. Ik deed even niks ..
's Avonds at ik met Lotte en Geraldine bij Luden in Amsterdam. Geraldine vertrekt zondag naar Cardiff om daar te gaan wonen. Jacobine kon er helaas niet bij zijn. Ik was die avond om tien uur thuis.
Donderdag ging ik na mijn werk naar Zwolle, voor een nascholing, vooral over de functie Ondersteunende Begeleiding (OB) binnen de Wmo. Tot knooppunt Hoevelaken was het druk op de weg en ik was 4 voor 6 binnen, net op tijd. De nascholing was interessant en leerzaam. Sommige collega's leken heel intens en theoretisch, diep in de wet en de 'prestatievelden' van de Wmo bezig te zijn, dat ik me afvroeg of ik iets vreselijks fout deed. Ik ben namelijk gewoon bezig met mijn werk, ken voorzieningen toe of niet en that's that. Ben ik te oppervlakkig bezig, versta ik mijn vak wel? Twijfel alom. Ik was om half 11 thuis.
Vrijdag weer naar mijn werk, ondertussen redelijk gaar. 's Middags kwam er iemand naar het dakbeschot te kijken, waar we een rare plek in hadden ontdekt:

Hij wist ook niet echt wat het was, maar we zullen een drietal latten laten vervangen. Daarna stoof ik wederom naar de huisarts, omdat ik had besloten die injecte te nemen. Het was erg vervelend, want hij prikte de naald in mijn elleboog en ging toen op zoek naar de precieze plek van de ontsteking - NIET FIJN.
Nu is het zondag en de onderarm en pols zijn beduidend minder gevoelig, maar het gewricht is nog steeds pijnlijk. In overleg met de huisarts zal ik volgende week nog een injectie krijgen.
Daarna fietste ik naar de boekwinkel om een boekenbon te verzilveren (Anna Boom, van Judith Koelemeijer) en een tweetal cadeaus voor Martine en Irnsje. Ik kreeg ook het boekenweekgeschenk, dat ik reeds uit heb. Zie trouwens hiernaast een lijstje met boeken die ik gelezen heb.
's Avonds at ik met Irns nog ter gelegenheid van onze verjaardagen (zij is de dag na mij jarig) bij Zandfoort aan de Eem. Om half tien rolde ik mijn bed in. Ivo kwam wat later, hij was bij Bart en Lenny gaan eten.
Zaterdag, gisteren, ging ik na het ontbijt naar oma. We hebben zitten praten over boeken die we aan het lezen waren of die we hadden gelezen. Daarna wees ze me een oude schoenendoos aan waar foto's uit haar kindertijd in bleken te zitten en nog stapels andere foto's. We hebben samen een album bekeken met baby foto's van haarzelf. Sommige foto's, die niet ingeplakt waren, waren flinterdun en bijna vergaan. Het was heel leuk om haar te horen vertellen.

Ondertussen stond Ivo op de ladder om het houtwerk aan de uitbouw te schuren en in de grondverf te zetten. Het weer was goed en hij heeft ook nog zijn wielrenrondje bij Lage Vuursche gefietst. Ik sliep 's middags met mijn twee harige viervoeters als een prinsesje in bed, heerlijk!















































