Brugse Zot

Donderdag begon ook mijn vakantie. Om dat te vieren togen Ivo, Minke en ik naar Loosdrecht en lunchten we op een terras aan het water. O, wat zijn wij toch goed in consumeren! Ook Minke at een hapje mee en smulde van een flinke hoeveelheid banaan.
We reden door naar Renate en Thijs. Die laatste spetterde in een badje in de tuin, die eerste vond ik met haar hoogzwangere buik reuze in de weer met van alles en nogwat. Relax! De nieuwe babykamer was wit met goud en straalde veel rust uit. Erg mooi. Daniel was vroeg thuis en we aten salade in de tuin. Gezellig!



Vrijdag vertrokken we rond het middaguur bepakt en bezakt naar Brugge voor onze eerste (korte) vakantie als gezinnetje. We hadden via Happy Home een schattig huisje in de binnenstad geboekt. Het deed ons erg denken aan het huis in Hilversum, dus we voelden ons er aardig thuis. Hoewel het weer wat wisselvallig was, was het prima op de momenten dat wij buiten wandelden. De parasol waaide wel een paar keer van de wagen, gelukkig zonder Minke te raken. We moesten wel rennen om 'm weer te vangen!
Een vakantie met baby zorgde voor vroegere nachten en minder drank dan vakanties zonder baby, maar ook voor meer praatjes in restaurantjes en op straat (wel uiteraard allemaal over de baby). Baby kreeg fruit uit potjes, dat was wel zo handig. Wat een schrok-op: Minke eet een klein potje fruit (peer, later mango) schoon op (125 ml). En ook nog gewoon vijf melkvoedingen.

In Brugge wandelden we door grote en kleine straten,






aten een taartje,




dronken sangria (ik)


en bier (Ivo), kochten gèèn kinderkleding of grote-mensen-kleding, keken Tour de France op de tv thuis (Ivo)


en vielen van de trap (ik),


kochten geen kant of chocolaatjes maar aten wel Vlaamse stoofcarbonaden met kirr kriek royal


en mosselen. Al met al (op de val van de trap na) een geslaagd weekend. Ivo redderde met de baby, want mijn schouder en arm deden 't niet meer.


Gisteren kwamen we thuis, draaide ik nogal wat wassen en knuffelden we de katten. De rest van de week hebben we ook nog vrij - wat een luxe!

Kunst

Zo, daar ben ik weer.
De donderdag na mijn ziekenhuisavontuur was ik weer redelijk opgeknapt en kon ik 's middags met Minke op stap om kleur voor ons huis te kopen. Ja, we vonden het toch wel erg wit.
Hoewel we best tevreden zijn met de keuze van onze gordijnen en de balken van antraciete hoogglansverf op de beide slaapkamermuren, misten we wat levendigheid. We gingen in overleg en groen werd besloten voor de kleur van onze slaapkamer. Dus een groen dekbedovertrek, groene lampjes en binnenkort ook een groene kastdeur.
Voor de logeerkamer wordt het blauw. Tenminste, dat lijkt nu het plan, zeker weten we het nog niet.
De badkamer werd ook gepimpt met knalroze, -gele en -oranje gastendoekjes en een knalroze en -oranje badmat.



Vrijdag ging ik gewoon naar mijn werk, want ik voelde me fit. Vanaf half 3 ging de afdeling automatisering aan de slag met hèt software programma dus niet veel langer dropen we allemaal af - lekker vroeg weekend!
Zaterdag kreeg Minke voor 't eerst eens iets anders dan moedermelk - gepureerde banaan! Hoewel ze soms erg moeilijk keek, leek ze het niet onaardig te vinden. Ze zoog het prutje lekker van de lepel af. Uiteraard kwam er meer op schouders, handjes en daardoor ook op beentjes dan gepland, maar ach. Goed experiment. Zie ook het door Ivo gemaakte Youtube filmpje.



's Middags kwam Eveline bij mij op bezoek. We hadden het plan opgevat om foto's van mij te maken tijdens mijn zwangerschap, maar dat was er nooit van gekomen. Nu dus foto's van mij met Minke. Eveline maakt er direct een kunstproject van, over moeders en hun dochters ("Sancta Mater, heilige moeder, Filia Deitas, goddelijke dochter. Een verbeelding van de diepe, bovennatuurlijke band tussen moeder en dochter. Met monumentale poses, de belichting zoals schilders uit de 17e eeuw binnen een dreigende stromachtige sfeer, het decor is de tijd van nu."). Het was zaterdag nog maar een proef, om te oefenen met sfeer en licht. Eveline weet nu beter wat ze aan apparatuur nodig heeft als we voor het echie gaan.
Zondag ging ik na Minke's ochtendslaapje naar Rob en Saskia en heb ik daar heerlijk in de tuin zitten kletsen. 's Middags hingen Ivo en ik wat op de bank en keken afwisselend de finale heren van Wimbledon en het wielrennen. Ja ja, de tour is begonnen in Huize Wildeman - van Rouendal. Kom daar maar eens tussen (zucht).
Maandagavond at ik weer eens met mijn oud-collega's van Axion. Ditmaal hadden we in Amersfoort afgesproken, bij Mama Roux. Buiten kwam de regen met bakken uit de lucht vallen, wij hadden het binnen bijzonder gezellig.
Toen (1):


Toen (2):


Nu:




Dinsdag kwamen mijn ouders langs om 1) Sam op te halen, 2) Minke te kussen en van een hip setje kleren te voorzien en 3) mij en Ivo souveniers te geven (in willekeurige volgorde van belangrijkheid). Ivo moest 's avonds naar een bijeenkomst van zijn werk en mijn ouders bleven eten. Mama kookte, waarvoor mijn dank.
Tsja, en vandaag was een gewone werkdag. Nou ja, onderbroken door een lunch bij de Jonge Haan met andere Langhenkel collega's die in Hilversum werken en twee regiomanagers. Lekker en gezellig.

Minke is tegenwoordig 's avonds erg hongerig en we doen nu zo af en toe wat rijstebloem door de melk. Ik merk dat ik 's avonds niet altijd genoeg melk heb om haar honger te stillen en voor de zekerheid heb ik wat kunstvoeding in huis gehaald. Ik heb haar tot nu toe twee keer een fles met kunstvoeding gegeven. De eerste keer voelde ik me er heel ongelukkig bij. Ik zat haar de fles te geven en dacht alleen maar 'ik geef haar iets neps'. Maar zoals gebruikelijk vindt Minke het allemaal prima en slobbert ze het gretig op. Ik ben nu rustig aan begonnen om wat vaker te kolfen om mijn melkproductie naar een hoger niveau te tillen. Ik hoop dat het gaat lukken.

Nagekomen bericht

Afgelopen vrijdag had Minke last van luieruitslag. Nou ja, last ... Ze verblikte of verbloosde niet, maar de huid was erg stuk. Ik werd gebeld door het kinderdagverblijf dat mij aanraadde voor het weekend nog even langs de huisarts te gaan. Dus ik pakte mijn spullen op, racete naar Amersfoort en de huisarts, dropte Minke weer af op het kinderdagverblijf (maar voedde haar daar eerst) en racete weer terug naar mijn werk. De parkeerplaats was verlaten toen ik rond kwart voor 6 naar mijn auto liep om van het weekend te gaan genieten.


Zaterdag was er de Vathorst Open - een golftoernooi door de wijk. Ivo deed mee, samen met Jasper en Bart. Ze vonden het leuk, maar ook wel erg langdurig. Het weer was heet, plakkerig warm.
Hun eerste hole was direct voor onze deur - de bal moest de vijver over, wat nog knap lastig bleek. Het zorgde gelukkig voor een hoop hilariteit!




Zondag gingen we naar het kraamfeest ter ere van de geboorte van Noor en Gideon, de nieuwbakken tweeling van Remco en Kitty. En daarna nog naar het verlate verjaardagsfeest van Marloes, die een picknick hield bij landgoed Elswout in de buurt van Haarlem.



Gisteren kreeg Minke haar eerste voeding met rijstebloem - ze is de laatste dagen nogal hongerig en slaapt dan prompt 's nachts maar tot een uur of vier - en dat terwijl we net zo genoten van het doorslapen. De voeding was veel minder dik dan ik had verwacht, dus die nieuw gekochte papspenen bleken niet nodig. De fles ging op (180cc met 3 eetlepels rijstebloem) maar mevrouw wilde meer. Toen heeft ze nog even 50cc melk gedronken (die ik net had gekolft) en dat bleek genoeg: ze sliep tot half 9!

Anti-rimpel

Gisteren had ik een dagje ziekenhuis.
Na de bevalling bleek ik een klein scheurtje in mijn anus (ja ja, fijn verhaal) te hebben. Omdat dat zeer pijnlijk was en die ene goede crème niet mocht in verband met borstvoeding, werd er een afspraak bij een chirurg gepland. Ik moest voor een dagopname komen. Ik kreeg een ruggeprik, die ik heel erg pijnlijk vond. Ook het infuus in mijn hand ('ik kan uw aderen niet vinden' - iets dat ik regelmatig hoor als er bloed geprikt of infusen gezet moeten worden) vond ik vervelend.


De ingreep zelf (een Botox injectie om de spier te ontspannen zodat het wondje beter kan genezen) duurde een seconde of 2. Ik vraag me nu ernstig af of de Botox prik niet zonder ruggeprik had gekund. Ik zal het nog eens ter sprake brengen als ik op controle moet.


Vandaag ben ik thuis - mijn rug voelt behoorlijk beurs. Minke is op het kinderdagverblijf zoals ze altijd op woensdag is. Ik kan dus uitrusten en slapen wanneer ik wil.

Facts and figures

Maandag 22-06
Nieuwe tijdelijke collega, al wijzend op mijn buik: "Borrelt daar iets??"

Dinsdag 23-06
Buurman van paar huizen verderop: "Mag ik je feliciteren?"

Maandag 29-06
1) Klant tijdens een huisbezoek: "Bent u zwanger?"
2) Schoonheidsspecialiste: "Ben je weer zwanger?"

Harde feiten:
Gewicht voor de zwangerschap: 57,0 kg
Gewicht op hoogtepunt van de zwangerschap: +/- 74 kg
Gewicht op 29-06: 60,5
Nee, ik ben niet zwanger.

Spelenderwijs

Minke is veel nieuwe dingen aan het leren.
Zo kan ze sinds vorige week haar voeten vastpakken en bijna in haar mond stoppen. Ze heeft nog niet helemaal door dat dat knap lastig is in haar pyjamazak.


Vanmorgen deed zij een zeer goede poging om zelf haar uitgevallen (uitgespuugde?) speen terug te doen in haar mond. En vanmiddag toen ik thuiskwam en met haar op mijn knie speelde, schaterlachte zij.
Het duimen is ze weer verleerd, maar doorslapen doet ze nog steeds. Oké, ik sta één keer per nacht op om haar het speentje te geven.
Ze kan ook zelf heel goed de fles vasthouden als Ivo haar voedt, kijk maar naar het filmpje op You Tube. Buikliggen met haar hoofd omhoog gaat ook steeds beter.


Minke volhardt een korte periode in het nieuwe trucje - ze heeft zichzelf zo ongeveer in slaap gekirt zojuist.
Ivo vierde zondag zijn eerste vaderdag. Minke hielp hem met uitpakken. Zij had ook weer ijverig geknutseld.



's Middags waren we op het verjaardagsfeestje van mijn collega Mario, op een ontzettend blitse woonark op de Amstel in Amsterdam. Daarna zijn we nog even langs oma gegaan. Helaas was Ivo toen erg ziek en heeft hij maar liefst twee keer flink moeten overgeven.
Ik had vandaag mijn beoordelingsgesprek met mijn werkgever. Het was een positief gesprek. Ook de evaluatie met de gemeente was dik in orde. Ik kan in iedergeval tot begin september in Hilversum blijven.

Beesten, beesten, beesten in het nieuws

De bruiloft van het jaar is achter de rug: het was een mooie dag, het was een mooie bruid, het eten was heerlijk, de mensen gezellig. Met andere woorden, Bart en Lenny kunnen volgens mij op een geslaagde dag terugkijken. Voor nog meer beeldmateriaal verwijs ik naar de trouwsite van het nieuwbakken echtpaar.





Minke ging zoals altijd op vrijdag naar het kinderdagverblijf. Toen de ceremonie afgelopen was, het bruidspaar had gekust, de ringen waren omgeschoven, de taart aangesneden en de prosecco opgedronken, ging ik Minke ophalen. Ik dacht even rustig aan te doen, me thuis te verkleden, even met mijn dochter te knuffelen en haar dan naar Evelien en Wim te brengen voor het tweede deel van de dag. Maar ja, Ivo's autosleutels bleken in mijn handtas te zitten en dus stond hij in Soest te wachten terwijl de receptie in Blaricum van start ging. Aangezien Ivo één van de ceremoniemeesters was, was het zaak dat hij zo vlot mogelijk weer over zijn auto zou beschikken. Dus haastte ik me als een dolle, vergat wat spulletjes en racete weer naar Soest. Minke zette ik ook af, met flessen melk maar zonder flessenwarmer.
Toen het feestgedruis ten einde liep, haalden wij stilletjes Minke weer op, legde haar in de maxicosi en thuis in bed, waar zij sliep tot half 8 en na de eerste voeding tot half 11. Wij hadden ons geen beter kind kunnen wensen!
Zaterdag lunchten we nog met Bart en Lenny en hun ouders in Soest, nadat de tent in de tuin weer was ontmanteld en de boel was opgeruimd.
Zondag liet ik de katten uit de berging en zag een dikke klodder vogelpoep, maar geen vogel. Mmm, spannend. Niet veel later kwam Ivo mij vertellen dat er wat tsjilpte in de berging en of ik even wilde kijken. Daar bleek een jonge merel te zitten, gezellig op de spaken van een fiets. Papa en mama dropten op hun route naar oma nog even Sam af, die bij ons komt logeren tijdens hun vakantie.
Nadat ik snel gedoucht en aangekleed was heb ik de druk fladderende merel weten te vangen. Ik bracht hem naar de vogelopvang in Woudenberg (STEM EVEN OP HUN SITE - HOE MEER NOMINATIES HOE MEER KANS DAT DE VLOER VAN HUN NIEUWE EDUCATIECENTRUM KAN WORDEN BEKOSTIGD!).


Ik was nog niet thuis, of papa, mama en oma arriveerden. Toen Minke gevoed was en onze koffie op, vertrokken we naar de theetuin in Eemnes, waar we super lekker en heel gezellig hebben gegeten. Oma wilde graag nog eens uit logeren in Overdinkel, maar mijn ouders vinden dat te zwaar. Daarom proberen we nu wat vaker dagjes uit te plannen. Oma heeft genoten en bedankte papa 'voor de fijne dagen'. Kijk, dementie heeft zo z'n voordelen.






Ivo trakteerde mama en mij op een barbecue in de tuin met zelfgemaakte hamburgers. Hij had niet veel interesse in de mieren die druk bezig waren met het heen en weer slepen van coconnen.


Tussen Sam en Sim gaat het allesbehalve gesmeerd. Sim ontploft elke keer als hij Sam ziet, Sam blaast terug en Timo vindt het eigenlijk wel gezellig. Omdat Sim zo'n heethoofd is, logeert poes Lotje niet bij ons, maar in een kattenpension.
Minke was gisteren wat mopperig volgens haar oma. Momenteel ligt ze in bed slapen. We zijn lang op het consultatiebureau geweest. Minke kreeg de laatste van de eerste serie vaccinaties en was goed van slag - ze ging dusdanig tekeer dat iedereen zat te kijken. Omdat ze toch ook aan een voeding toe was, heb ik haar direct gevoed. Daarna was ze weer 'goed te pas', zoals ze in Twente zeggen. Lengte: 63,5 cm, gewicht: 6265 gr

Groter groeien

Nu de eerste borstperikelen achter de rug zijn hervat het gewone leven zich weer. Ik ben druk op mijn werk en heb het bij mijn nieuwe opdrachtgever reuze naar mijn zin. De tevredenheid is wederzijds en mijn opdracht is verlengd tot en met 4 september. In de tussentijd heb ik wel lekker nog twee keer vakantie (een week in juli en de laatste twee weken van mijn opdracht).
Zaterdag waren we uitgenodigd op het 50e verjaardagsfeestje van Tom. Het begon om 9 uur 's avonds. Als experiment vroegen wij onze buren om via de babyfoon de slapende Minke in de gaten te houden. Dat wilden zij wel. Uiteraard was Minke geenszins van plan om voor 9 uur in bed te liggen, dus vertrokken we pas om kwart voor tien. Omdat we met de buren hadden afgesproken dat we om middernacht thuis zouden zijn, waren we maar kort op het feestje (we moesten er namelijk voor naar Breukelen). Maar ik vond het er erg gezellig, ik vond het een redelijk geslaagd experiment (maar opeens toch wel eng/raar/zielig, dat kleine meisje alleen thuis) en stoer dat wij zomaar naar een feestje gingen (en niet saai alle dagen thuis op de bank zitten nu we een kind hebben). Op het feestje sprak ik mijn oud collega Elly die in de nieuwbouw werkt, waarvan ik alleen nog maar de plattegrond en maquette ken. Ik wilde er altijd al eens heen om te zien wat er van alle afspraken uit de klankbordgroep gekomen was, en dat heb ik vandaag maar gelijk gedaan. Het was supermooi geworden, al was er al eens flink lekkage geweest en sprak Elly over nog een aantal 'schoonheidsfoutjes'. Ik kletste bij met een paar oud collega's, lunchte in het mooie restaurant en Minke stal de show.
Afgelopen zondag was Ivo in touw voor de bruiloft van Bart en Lenny die nou echt heel dichtbij komt en ik toog naar Heemstede voor een bezoek aan Renate, Daniel en Thijs. Thijs lag te slapen toen Minke en ik aankwamen. Daniel was bezig met het leggen van laminaat in de nieuwe kinderkamer - Thijs sliep gewoon door het lawaai heen. Ruim na de lunch hebben we hem toen maar wakker gemaakt, anders zou hij Minke nog missen, want Minke en ik waren van plan weer voor het eten naar huis te vertrekken. Thijs had een kleed uitgezocht en speelgoedjes voor Minke. Hij bleef maar zeggen hoe lief hij haar vond - het was zó schattig!



In de regen reed ik weer naar huis. Ivo was niet al te laat terug van zijn klusjes en had de herenfinale van Roland Garros op de bank liggen kijken, geflankeerd door Timo en Sim.
Minke slaapt nu al bijna een week de nachten door en dat is best genieten. Ik probeer mijn zeer volle borsten 's nachts zoveel mogelijk te negeren; als ik zou kolven neemt de productie 's nachts vast nooit af. In de nacht verslijt ik, ondanks zoogcompressen, zo'n drie bh's en hemdjes door lekkage.'s Morgens is er melk voor een weeshuis. Overdag drinkt Minke steeds grotere hoeveelheden dus ik heb maar grotere flessen gekocht voor op het kinderdagverblijf. Fijn hoor, zo'n groeiend kind. Dat overigens alles in haar mondje stopt dat ze maar te pakken krijgt.


En dan heb ik weer een lijstje met zwangere vriendinnen:
1) Margot (21 juli / geslacht onbekend)
2) Renate (8 augustus / geslacht onbekend)
3) Eefje (ook 8 augustus / zoon)
4) Nienke (september / zoon)
5) Lotte (oktober / geslacht onbekend)
6) Evelien (november / geslacht onbekend)
Dat krijgt allemaal maar kinderen ...

Zo komt Minke dus de nacht door

Twee keer goed nieuws

Goed nieuws 1: de borst lijkt weer in orde. Hoewel het eerste aanleggen nog wat gevoelig is zijn de harde stukken weg. Ik ga nog even op de ingeslagen weg verder, maar het leed lijkt geleden.
Goed nieuws 2: Minke heeft voor het eerst in vele weken (maanden?) doorgeslapen vannacht. Na haar voeding ging ze met Ivo in bad waarna ik haar schone kleren aantrok, een verhaaltje voorlas en toen om 20.50 in bed legde. Ik heb haar vannacht twee keer even horen 'kwekken' maar wakker worden deed ze niet. Rond kwart over zeven! meldde ze zich pas.

Borst

Borst blijft pijnlijk. Het advies van de huisarts op maandagmiddag was ..., ja, wat was dat eigenlijk? Een redelijk zinloos bezoek, dat was het wel. Eén van de eerste dingen die hij zei: denkt u wel eens aan afbouwen?
's Avonds belde ik naar Benita, in de hoop dat zij ervaring had met beginnende borstontstekingen. Helaas voor haar was dat het geval, maar fijn voor mij want zo kon ik mooi wat tips in ontvangst nemen. Dus ging ik aan de slag met warme olie die ik met een doek over de harde delen van de borst masseerde. Wat voor olie vraag je? O gewoon, slaolie.
's Nachts merkte ik nog geen enkele verbetering in de zaak en omdat ik vreesde voor erger, besloot ik opnieuw de huisartsenpost te bellen. Ik belde tegen 1 uur 's nachts en werd rond 2 uur door de huisarts teruggebeld. Ik ben toch razend benieuwd waar zij zoal druk mee is in de nacht. Zouden er nog meer zeurende moeders met zere borsten bellen?
Haar advies was om een compres van kwark of yoghurt te maken. Vooral kwark is goed, want dat onttrekt vocht aan het weefsel. Verder raadde ze me aan de borst goed warm te maken en te masseren en de volgende dag contact te zoeken met een lactatiekundige. Bij gebrek aan kwark deed ik yoghurt in een hydrofiel luier en legde deze op de pijnlijke delen en bleef zo een tijd op bed liggen. Daarna douchte ik, kolfte ik, maar helaas zonder het gewenste resultaat.
Vandaag heb ik na heel lang wachten en meerdere malen gebeld te hebben de lactatiekundige aan de telefoon gekregen. Best lastig dus, om deze deskundige aan de lijn te krijgen. Bij navraaag bleken er twee lactatiekundigen in dienst te zijn van Beweging 3.0, samen goed voor maar liefst 9 uur. En dat terwijl er zo gehamerd wordt op langdurig borstvoeding geven... Maar geld vrijmaken voor de deskundigheid, ho maar!
Kwark had ik inmiddels in huis gehaald en ook zij kwam met het kwarkcompressenverhaal. Koolbladeren doen hetzelfde: vochtuitdrijving. Nu moet ik voor het voeden de borst goed warm maken en na het voeden de borst goed koelen. Het is een heel werk. Minke krijgt er wel wat melk uit, maar veel te weinig. Ik ben dus niet alleen lang bezig, het is ook nogal gevoelig.
Morgen blijf ik helaas thuis van mijn werk: ik vind mijn werk leuk, ik heb veel te doen, ik heb een evaluatiegesprek met de gemeente en een beoordelingsgesprek met mijn baas. Maar tijd en ook rust is geboden, dus ik leg me er, letterlijk, bij neer.

Maar het leuke nieuws is dat Daniel nog even op bezoek kwam voor Ivo's verjaardag en dat hij harstikke lief met Minke heeft gezeten en haar een flesje heeft gegeven (gelukkig heb ik redelijk veel melk in de vriezer staan!). Nu: welterusten!

Bubbels (wel even je hoofd of het beeldscherm draaien)

Feest!

Gisteren aten we lekker in de tuin. Toen we klaar waren met eten, werd Minke ook weer eens wakker:


Vandaag vierde Ivo zijn verjaardag alvast. Hij koos theeschenkerij en landwinkel De Kastanjeboom uit om zijn gasten te ontvangen. Bijna iedereen was van de partij: helaas konden Renate, Daniel en Thijs niet komen. Ondanks hun afwezigheid was het gezellig, en de snoeperijen erg lekker. Ivo kreeg veel cadeaus en ik zag Boris weer eens.










Helaas zat ik 's middags bij de huisartsenpost met een zeer pijnlijke rechterborst waar niks uit wilde komen. Echt nuttig was het bezoek niet en pijn doet het nog steeds. Ik hoop op een goede afloop. Wordt vervolgd...