Beesten, beesten, beesten in het nieuws

De bruiloft van het jaar is achter de rug: het was een mooie dag, het was een mooie bruid, het eten was heerlijk, de mensen gezellig. Met andere woorden, Bart en Lenny kunnen volgens mij op een geslaagde dag terugkijken. Voor nog meer beeldmateriaal verwijs ik naar de trouwsite van het nieuwbakken echtpaar.





Minke ging zoals altijd op vrijdag naar het kinderdagverblijf. Toen de ceremonie afgelopen was, het bruidspaar had gekust, de ringen waren omgeschoven, de taart aangesneden en de prosecco opgedronken, ging ik Minke ophalen. Ik dacht even rustig aan te doen, me thuis te verkleden, even met mijn dochter te knuffelen en haar dan naar Evelien en Wim te brengen voor het tweede deel van de dag. Maar ja, Ivo's autosleutels bleken in mijn handtas te zitten en dus stond hij in Soest te wachten terwijl de receptie in Blaricum van start ging. Aangezien Ivo één van de ceremoniemeesters was, was het zaak dat hij zo vlot mogelijk weer over zijn auto zou beschikken. Dus haastte ik me als een dolle, vergat wat spulletjes en racete weer naar Soest. Minke zette ik ook af, met flessen melk maar zonder flessenwarmer.
Toen het feestgedruis ten einde liep, haalden wij stilletjes Minke weer op, legde haar in de maxicosi en thuis in bed, waar zij sliep tot half 8 en na de eerste voeding tot half 11. Wij hadden ons geen beter kind kunnen wensen!
Zaterdag lunchten we nog met Bart en Lenny en hun ouders in Soest, nadat de tent in de tuin weer was ontmanteld en de boel was opgeruimd.
Zondag liet ik de katten uit de berging en zag een dikke klodder vogelpoep, maar geen vogel. Mmm, spannend. Niet veel later kwam Ivo mij vertellen dat er wat tsjilpte in de berging en of ik even wilde kijken. Daar bleek een jonge merel te zitten, gezellig op de spaken van een fiets. Papa en mama dropten op hun route naar oma nog even Sam af, die bij ons komt logeren tijdens hun vakantie.
Nadat ik snel gedoucht en aangekleed was heb ik de druk fladderende merel weten te vangen. Ik bracht hem naar de vogelopvang in Woudenberg (STEM EVEN OP HUN SITE - HOE MEER NOMINATIES HOE MEER KANS DAT DE VLOER VAN HUN NIEUWE EDUCATIECENTRUM KAN WORDEN BEKOSTIGD!).


Ik was nog niet thuis, of papa, mama en oma arriveerden. Toen Minke gevoed was en onze koffie op, vertrokken we naar de theetuin in Eemnes, waar we super lekker en heel gezellig hebben gegeten. Oma wilde graag nog eens uit logeren in Overdinkel, maar mijn ouders vinden dat te zwaar. Daarom proberen we nu wat vaker dagjes uit te plannen. Oma heeft genoten en bedankte papa 'voor de fijne dagen'. Kijk, dementie heeft zo z'n voordelen.






Ivo trakteerde mama en mij op een barbecue in de tuin met zelfgemaakte hamburgers. Hij had niet veel interesse in de mieren die druk bezig waren met het heen en weer slepen van coconnen.


Tussen Sam en Sim gaat het allesbehalve gesmeerd. Sim ontploft elke keer als hij Sam ziet, Sam blaast terug en Timo vindt het eigenlijk wel gezellig. Omdat Sim zo'n heethoofd is, logeert poes Lotje niet bij ons, maar in een kattenpension.
Minke was gisteren wat mopperig volgens haar oma. Momenteel ligt ze in bed slapen. We zijn lang op het consultatiebureau geweest. Minke kreeg de laatste van de eerste serie vaccinaties en was goed van slag - ze ging dusdanig tekeer dat iedereen zat te kijken. Omdat ze toch ook aan een voeding toe was, heb ik haar direct gevoed. Daarna was ze weer 'goed te pas', zoals ze in Twente zeggen. Lengte: 63,5 cm, gewicht: 6265 gr

Groter groeien

Nu de eerste borstperikelen achter de rug zijn hervat het gewone leven zich weer. Ik ben druk op mijn werk en heb het bij mijn nieuwe opdrachtgever reuze naar mijn zin. De tevredenheid is wederzijds en mijn opdracht is verlengd tot en met 4 september. In de tussentijd heb ik wel lekker nog twee keer vakantie (een week in juli en de laatste twee weken van mijn opdracht).
Zaterdag waren we uitgenodigd op het 50e verjaardagsfeestje van Tom. Het begon om 9 uur 's avonds. Als experiment vroegen wij onze buren om via de babyfoon de slapende Minke in de gaten te houden. Dat wilden zij wel. Uiteraard was Minke geenszins van plan om voor 9 uur in bed te liggen, dus vertrokken we pas om kwart voor tien. Omdat we met de buren hadden afgesproken dat we om middernacht thuis zouden zijn, waren we maar kort op het feestje (we moesten er namelijk voor naar Breukelen). Maar ik vond het er erg gezellig, ik vond het een redelijk geslaagd experiment (maar opeens toch wel eng/raar/zielig, dat kleine meisje alleen thuis) en stoer dat wij zomaar naar een feestje gingen (en niet saai alle dagen thuis op de bank zitten nu we een kind hebben). Op het feestje sprak ik mijn oud collega Elly die in de nieuwbouw werkt, waarvan ik alleen nog maar de plattegrond en maquette ken. Ik wilde er altijd al eens heen om te zien wat er van alle afspraken uit de klankbordgroep gekomen was, en dat heb ik vandaag maar gelijk gedaan. Het was supermooi geworden, al was er al eens flink lekkage geweest en sprak Elly over nog een aantal 'schoonheidsfoutjes'. Ik kletste bij met een paar oud collega's, lunchte in het mooie restaurant en Minke stal de show.
Afgelopen zondag was Ivo in touw voor de bruiloft van Bart en Lenny die nou echt heel dichtbij komt en ik toog naar Heemstede voor een bezoek aan Renate, Daniel en Thijs. Thijs lag te slapen toen Minke en ik aankwamen. Daniel was bezig met het leggen van laminaat in de nieuwe kinderkamer - Thijs sliep gewoon door het lawaai heen. Ruim na de lunch hebben we hem toen maar wakker gemaakt, anders zou hij Minke nog missen, want Minke en ik waren van plan weer voor het eten naar huis te vertrekken. Thijs had een kleed uitgezocht en speelgoedjes voor Minke. Hij bleef maar zeggen hoe lief hij haar vond - het was zó schattig!



In de regen reed ik weer naar huis. Ivo was niet al te laat terug van zijn klusjes en had de herenfinale van Roland Garros op de bank liggen kijken, geflankeerd door Timo en Sim.
Minke slaapt nu al bijna een week de nachten door en dat is best genieten. Ik probeer mijn zeer volle borsten 's nachts zoveel mogelijk te negeren; als ik zou kolven neemt de productie 's nachts vast nooit af. In de nacht verslijt ik, ondanks zoogcompressen, zo'n drie bh's en hemdjes door lekkage.'s Morgens is er melk voor een weeshuis. Overdag drinkt Minke steeds grotere hoeveelheden dus ik heb maar grotere flessen gekocht voor op het kinderdagverblijf. Fijn hoor, zo'n groeiend kind. Dat overigens alles in haar mondje stopt dat ze maar te pakken krijgt.


En dan heb ik weer een lijstje met zwangere vriendinnen:
1) Margot (21 juli / geslacht onbekend)
2) Renate (8 augustus / geslacht onbekend)
3) Eefje (ook 8 augustus / zoon)
4) Nienke (september / zoon)
5) Lotte (oktober / geslacht onbekend)
6) Evelien (november / geslacht onbekend)
Dat krijgt allemaal maar kinderen ...

Zo komt Minke dus de nacht door

Twee keer goed nieuws

Goed nieuws 1: de borst lijkt weer in orde. Hoewel het eerste aanleggen nog wat gevoelig is zijn de harde stukken weg. Ik ga nog even op de ingeslagen weg verder, maar het leed lijkt geleden.
Goed nieuws 2: Minke heeft voor het eerst in vele weken (maanden?) doorgeslapen vannacht. Na haar voeding ging ze met Ivo in bad waarna ik haar schone kleren aantrok, een verhaaltje voorlas en toen om 20.50 in bed legde. Ik heb haar vannacht twee keer even horen 'kwekken' maar wakker worden deed ze niet. Rond kwart over zeven! meldde ze zich pas.

Borst

Borst blijft pijnlijk. Het advies van de huisarts op maandagmiddag was ..., ja, wat was dat eigenlijk? Een redelijk zinloos bezoek, dat was het wel. Eén van de eerste dingen die hij zei: denkt u wel eens aan afbouwen?
's Avonds belde ik naar Benita, in de hoop dat zij ervaring had met beginnende borstontstekingen. Helaas voor haar was dat het geval, maar fijn voor mij want zo kon ik mooi wat tips in ontvangst nemen. Dus ging ik aan de slag met warme olie die ik met een doek over de harde delen van de borst masseerde. Wat voor olie vraag je? O gewoon, slaolie.
's Nachts merkte ik nog geen enkele verbetering in de zaak en omdat ik vreesde voor erger, besloot ik opnieuw de huisartsenpost te bellen. Ik belde tegen 1 uur 's nachts en werd rond 2 uur door de huisarts teruggebeld. Ik ben toch razend benieuwd waar zij zoal druk mee is in de nacht. Zouden er nog meer zeurende moeders met zere borsten bellen?
Haar advies was om een compres van kwark of yoghurt te maken. Vooral kwark is goed, want dat onttrekt vocht aan het weefsel. Verder raadde ze me aan de borst goed warm te maken en te masseren en de volgende dag contact te zoeken met een lactatiekundige. Bij gebrek aan kwark deed ik yoghurt in een hydrofiel luier en legde deze op de pijnlijke delen en bleef zo een tijd op bed liggen. Daarna douchte ik, kolfte ik, maar helaas zonder het gewenste resultaat.
Vandaag heb ik na heel lang wachten en meerdere malen gebeld te hebben de lactatiekundige aan de telefoon gekregen. Best lastig dus, om deze deskundige aan de lijn te krijgen. Bij navraaag bleken er twee lactatiekundigen in dienst te zijn van Beweging 3.0, samen goed voor maar liefst 9 uur. En dat terwijl er zo gehamerd wordt op langdurig borstvoeding geven... Maar geld vrijmaken voor de deskundigheid, ho maar!
Kwark had ik inmiddels in huis gehaald en ook zij kwam met het kwarkcompressenverhaal. Koolbladeren doen hetzelfde: vochtuitdrijving. Nu moet ik voor het voeden de borst goed warm maken en na het voeden de borst goed koelen. Het is een heel werk. Minke krijgt er wel wat melk uit, maar veel te weinig. Ik ben dus niet alleen lang bezig, het is ook nogal gevoelig.
Morgen blijf ik helaas thuis van mijn werk: ik vind mijn werk leuk, ik heb veel te doen, ik heb een evaluatiegesprek met de gemeente en een beoordelingsgesprek met mijn baas. Maar tijd en ook rust is geboden, dus ik leg me er, letterlijk, bij neer.

Maar het leuke nieuws is dat Daniel nog even op bezoek kwam voor Ivo's verjaardag en dat hij harstikke lief met Minke heeft gezeten en haar een flesje heeft gegeven (gelukkig heb ik redelijk veel melk in de vriezer staan!). Nu: welterusten!

Bubbels (wel even je hoofd of het beeldscherm draaien)

Feest!

Gisteren aten we lekker in de tuin. Toen we klaar waren met eten, werd Minke ook weer eens wakker:


Vandaag vierde Ivo zijn verjaardag alvast. Hij koos theeschenkerij en landwinkel De Kastanjeboom uit om zijn gasten te ontvangen. Bijna iedereen was van de partij: helaas konden Renate, Daniel en Thijs niet komen. Ondanks hun afwezigheid was het gezellig, en de snoeperijen erg lekker. Ivo kreeg veel cadeaus en ik zag Boris weer eens.










Helaas zat ik 's middags bij de huisartsenpost met een zeer pijnlijke rechterborst waar niks uit wilde komen. Echt nuttig was het bezoek niet en pijn doet het nog steeds. Ik hoop op een goede afloop. Wordt vervolgd...

Vrij - gezellig!

Hemelvaart betekende een vrije dag en vrijdag 22 mei hoorde ook daarbij. Ivo ging in Limburg fietsen met Bart en Daniel (en vele anderen) en Minke en ik vertrokken met onze halve inboedel voor een overnachting naar Overdinkel. De box werd uit de kelder gehaald en ons speelkleed in de tuin gelegd. Minke vermaakt zich wel. Opa en oma en moeder zelf vonden het ook wel een geslaagd experiment.





Vrijdag vertrokken we allemaal na het eten naar Amersfoort. Zowel Ivo als ik hadden zaterdag een vrijgezellenfeest en mijn ouders zouden bij Minke blijven. Omdat Ivo en ik al vroeg op pad moesten bleven mijn ouders overnachten.
Ik had een uiterst ontspannen vrijgezellendag met Lenny (de bruid-to-be) en haar vriendinnen en zus. We gingen namelijk een dagje naar het Sanadome, waar Ivo en ik met Koninginnedag ook al waren. Ja, met Lenny en Bart.
We wachtten Lenny stilletjes op in haar winkel, waar zij niets vermoedend binnenkwam en zich een rolberoerte schrok toen wij daar in het donker bleken te staan.


We hadden een heerlijke dag en toen ik rond 11 uur 's avonds thuis kwam, bleken Minke en haar grootouders dat ook gehad te hebben.
Ivo kwam vanmorgen thuis - hij was met Bart en zijn vrienden in Den Bosch en waren daar blijven slapen.
Vandaag rommelen we wat aan voor de werkweek weer begint.

6.0

Vandaag moest Minke weer op het consultatiebureau verschijnen. Ze is inmiddels 60 cm en weegt 6.000 kg. Vandaar dat maat 56 aan de krappe kant is. Ze doorstond de prikken weer kranig en ligt nu heerlijk in bed te slapen.
Donderdag bezochten we Chantal en Stijn. Minke heeft nog geen oog voor andere kinderen, Stijn daarentegen wel.


Minke begint haar eigen handjes te ontdekken en stopt alles wat ze er mee te pakken kan krijgen in haar mond.


Ik lag tijdens het weekend ziek in bed, maar gisteren was ik weer voldoende opgeknapt om te gaan werken. Morgen nog een dagje en dan ben ik vier dagen vrij.
Zondag was Timo ook nog jarig, hij is nu 6 jaar. Hij was nogal aan het klieren, omdat hij niet bij mij op bed mocht liggen.

We leven nog!

Een blogje volgt.
You know, the usual... werk, ziek, druk.

Moederdag en andere zaken

De eerste volledige werkweek heb ik achter de rug. Het gaat lekker; zowel het werk als het kolfen. Dat laatste vind ik niet vervelend, ik voel me geen melkkoe zoals menig ander zogende vrouw. Het is wel steeds een onderbreking.
Op donderdag 7 mei was mijn zus jarig dus ik belde haar. Mama is bij haar op bezoek. Mama had dus ook het verjaardagscadeau mee.
Ik ging op bezoek bij Sandra en Linda. Met beiden deed ik aquafit voor zwangere vrouwen in Bunschoten-Spakenburg en met die laatste ook de zwangerschapsyoga. Linda heeft zoon Thijs gekregen (15 december) en Sandra heeft dochter Esmee gekregen (19 februari).


Vrijdag was Ivo ziek thuis. Ik bracht Minke 's ochtends naar het kinderdagverblijf, waar ze, vlak voor mijn vertrek aldaar, erg veel melk uitspuugde. Te snel na het voeden met haar op pad gegaan? Ik haalde haar eind van mijn werkdag weer op - Ivo was nog niet echt opgeknapt.
Zaterdagochtend ging ik naar de sportschool, ik had me ingeschreven voor een Pilates les. Ik vond het wel wat - een stevige vorm van yoga. Ik hoop het vaker te gaan doen, is volgens mij wel goed voor het herstel van mijn buikspieren (welke buikspieren ...?). Ik dook de sauna nog even in en deed daarna boodschappen. Ivo en Minke vermaakten zich thuis wel.
Daarna was het haasten geblazen, want we zouden naar de bruiloft van vrienden van de ouders van Ivo. Een afrikaanse bruiloft in Amsterdam Zuid-Oost. Ik reed want Ivo voelde zich nog steeds niet helemaal je-van-het. Ivo zette de navigatie aan, die ons precies op tijd naar de bestemming bracht. Wel jammer dat Ivo het adres van de receptie locatie had ingetoetst en niet de locatie van de ceremonie... We waren 20 minuten te laat op de juiste plaats van bestemming: de chapel. Deze chapel bleek een gymzaal van een scholengemeenschap. Het was nogal een ongeregeld zooitje en wij waren aanzienlijk minder laat dan het bruidspaar, dus geen reden tot paniek. De afrikaanse vrouwen zagen er stuk voor stuk schitterend uit, ook de kleine bruidsmeisjes. Ook Bente was van de partij (en haar ouders): Bente mocht de ringen aangeven.





Ik zette me met Minke in de wandelwagen achter in de zaal. Maar het geluid uit de speakers was dusdanig hard (en het gezang niet erg zuiver), dat ik met haar naar buiten ben gegaan. Er waren heel wat "haleluja's", "amens" en "praise the lords" te horen. Na afloop van de ceremonie vertrokken we naar de receptie locatie. Hier hebben we zo'n uur buiten staan wachten en toen hebben Ivo en ik besloten naar huis te gaan. Het duurde ons allemaal te lang. Op zich best jammer, want het buffet stond al klaar en zag er lekker uit.
En vandaag beleefde ik mijn eerste moederdag. Minke bleek op het kinderdagverblijf een gispen voetafdrukje te hebben gemaakt - wat een nijverheid!


Ook kreeg ik van Minke een pyjamaatje (voor haar):


Ivo en ik rommelden in en om het huis vandaag. Hij is gestart met het verkoopklaar maken van de oude Clio. Ik ging verder met de tuin. Waar ik op zaterdag al de voorkant van het huis opknapte (ik ontdeed het straatje van onkruid en boende het blauwe hekwerk weer blauw in plaats van groen), stortte ik me vandaag op de achtertuin. Nou ja, ik heb de klimop netjes bijgewerkt. Minke was niet in optimale stemming en heeft steeds een heel klein beetje verhoging (max. 37,7). Toch heeft ze ook wel heerlijk met ons in de tuin gelegen, zowel spelend in het wipstoeltje als slapend in de wagen. De parasol deed goede dienst.



Nu is Ivo naar Bart en Lenny voor weer wat bruiloftsoverleg. Minke is in slaap gevallen. Ik ga zo de flessen en de kolf weer klaarmaken voor gebruik en duik lekker vroeg mijn bed in.

Moppie

Hier Minke in een pakje uit New York. Nee, niet een afdankertje van Stella. Dit maal een cadeau van oud-collega en vriendin Titia, die in december in the Big Apple was.

Outdoor- of indoor-consulent?

Met Bart en Lenny boekten wij een arrangement bij het Sanadome in Nijmegen van donderdag op vrijdag. Zij waren aanzienlijk eerder aanwezig dan wij - wij deden het 's ochtends rustig aan, pakten ons halve huis in, want met Minke een hotelovernachting doen, was nieuw voor ons.
Het was natuurlijk ook nog koninginnedag, dus werd het Queenie t-shirt van Stella tevoorschijn getrokken en aangejurkt:
Stella 30-04-2008:


Minke 30-04-2009:


Ivo en ik wisselden tussen hotelkamer met Minke en het bad. Heerlijk weer hadden we, dus het was genieten. 's Avonds dineerden we in één van de restaurants van het hotel - Minke sliep overal doorheen.
Hier Bart die het bier van Ivo proeft:


Hier Ivo die het bier van Bart proeft:


Hier het bijna-bruidspaar:


Hier het niet-bijna-bruidspaar:


En hier Minke in het hotelbed met haar grote vrienden:


Er werd heel wat afgeslapen:


Vrijdagochtend, na het ontbijtbuffet, verdween Ivo weer z'n bed in. Ik wandelde met Minke door de tuin van het hotel en maakte een moeder-dochterportretje (en zag een specht die zich niet fotograferen liet):


Hier Ivo en Bart op onze balkonnen:


Om half 12 checkten we uit en pakten wij onze halve inboedel weer in de auto. We reden naar Park Hoge Veluwe en maakten een wandeling. Opnieuw schitterend weer, dus het was genieten. Vooral ook omdat de discussies sprankelend waren: of Ivo nou een outdoor-consulent was of toch maar een indoor-consulent moest worden. Wat hem betreft had ie dan wel een omscholing nodig.
Hier wat beeldmateriaal:





En nog een filmpje (zie ook link links in beeld):