Minke 40 weken!

Vrijdag kwam ik laat uit mijn werk en kreeg mijn oud-collega's van Axion over de vloer. We dronken wat en snoepten wat alvorens naar de Boengerd te gaan voor het diner. Gezellig als vanouds.


Minke knutselde vlijtig op het kinderdagverblijf vanwege Sint Maarten. Dit jaar heeft ze nog niet gelopen en gezongen. Wel kregen we meer bezoekers dan vorig jaar.


Zaterdag aten we 's avonds bij Jasper, samen met Bart en Lenny. Minke ging gewoon lekker mee en ging liggen slapen in het campingbadje in Jaspers slaapkamer.




Zondag was Ivo grieperig. 's Middags wandelden Minke en ik ruim een uur rond in Vathorst. 's Avonds kwam mijn moeder en zij is tot vanavond gebleven. Mijn vader heeft haar zojuist opgehaald. Hij werkt in Kinderdijk en kon haar gisteravond niet van het station in Enschede halen en dan is het wel lang wachten in het donker op een bus die één maal per uur gaat en net weg is als de trein aankomt.
's Ochtends was er een meisje van de universiteit van Utrecht om allerlei testjes met Minke te doen. Ze doet namelijk mee met een onderzoek naar de invloed van zelfstandig bewegen op het verwerven van taal. Minke zocht braaf naar speelgoedjes die verstopt werden en bleek redelijk goed te zijn in 'balletje-balletje'. Wij zien potentieel, haha. Toen ze na de lunch ging slapen reed ik met mijn moeder naar de stad om wat cadeaus in te kopen voor mijn zus en haar aankomende kind en ook al wat kleinigheidjes voor de Kerst. Je kunt er maar op tijd bij zijn!
Minke ging nog in bad. Ik zal een filmpje uploaden en op Youtube zetten. Geniet!

Nu nog opruimen

Minke en ik waren een lang weekend in Overdinkel. Ivo was fietsen met Jasper, Bart, en in mindere mate, Lenny in de Ardennen.
Geen bijzondere verhalen, behalve dan dat Minke tot twee keer toe midden in de nacht vond dat ze honger had. Dus gewoon maar wat beeldmateriaal.
Opa doet voor hoe de muis piest (volgens mijn vader is het trouwens geen muis, maar Pluto):


Minke wil wel even voelen aan opa's snor en baard:


Vandaag ontdekte Minke dat ze eigenhandig het zachte speelgoed uit de mand kan trekken:

Blij

Sim is blij dat we weer thuis zijn. En vooral blij dat het wipstoeltje weer thuis is.

Werken(dam)

Deze week zat ik op de bank, op de leegloop. Met andere woorden, ik zat zonder klus, zonder opdracht. Maar maandag ga ik weer aan het werk, aan de bak. Waar, vraag je je af. Nou, in Werkendam. Hé, heb ik die naam niet eerder gehoord, hoor ik je denken. Ja, ik was er laatst op gesprek, maar mijn collega kreeg de opdracht. Kennelijk was er toch geen match, dus nu mag ik aantreden. Nu maar hopen dat wij wel een match hebben...

Minke's leeftijd

Hebben jullie de nieuwe gadget links op de pagina al gezien?

Doseren

Minke ligt boven in bed. Ik hoor van alles, maar geen slaapgeluiden. Het is middagdutjestijd.
Ze is uit haar hum. Ik hoop maar dat het de tanden zijn die voor een humeurig kind zorgen en niet een nieuwe Minke die de kop op steekt.
Ja. Tanden. Twee om precies te zijn. Nou ja, tanden... het zijn twee puntjes, de een iets groter dan de ander. De bijtring wil ze niet, dus die lijkt voor niks aangeschaft.
De dames van het consultatiebureau waar ik gisteren even binnenwipte suggereerden wat wij ook al vermoedden met betrekking tot het overmatige spuuggedrag van onze dochter: te veel eten in te korte tijd. We gaan nu dus meer doseren. Minke's maag is nog klein. Minke is nog klein. Dus een toetje wordt een drie-uurtje en een warme maaltijd blijft beperkt tot een warme hap. En dan, als ze nog echt zin heeft, krijgt ze vlak voor het slapen gaan (gisteren om 7 uur, joepie) nog een klein beetje melk. Met nadruk op klein.
Ik maakte me niet bepaald zorgen over het spugen. Ik zie een gezonde baby. Ze bleek ook prima aangekomen, want ze moest gisteren uit de kleren en op de weegschaal (waar ze even op de geleende handdoek plaste). Ik merkte vooral dat ik tegen haar avondritueel begon op te zien, in de angst weer een hele lading zuur ruikende maaltijd over me heen te krijgen en/of te moeten opdweilen. Gisteren was Ivo op cursus dus stond ik er ook 's avonds alleen voor en dat idee stond me niet bepaald aan. Maar alles ging prima. Geen toetje, geen avondfles en om de tijd tussen eten en slapen te doden ging Minke in bad waar ze doorheen tijgert als ware het de vloer. Top amusement dus.
Dus als die tanden en kiezen even deze week allemaal tevoorschijn komen, heb ik volgende week weer een gezellig kind. Deal?

Spugen

Donderdag 15/10: tijdens avondeten (warm eten)
Dinsdag 20/10: na avondfles (warm eten + avondfles)
Dinsdag 27/10: na avondfles (warm eten + avondfles)
Donderdag 29/10: na lunch (boterham + fles)
Zondag 1/11: na avondfles (warm eten + avondfles)

Er ontwikkelt zich een vervelend patroon. Sommige overgeefmomenten lijken verklaarbaar: Minke krijgt een tand en heeft koorts. Of Minke heeft eigenlijk nog een heel dikke buik van het avondeten als ze moe is en haar laatste fles krijgt. Andere 'sessies' zijn onverklaarbaar.
Nadeel: het is niet meer alleen melk, het is echt overgeefsel en ik kan je verzekeren dat dat niet fijn ruikt.
Voordeel: Minke vindt het niet erg en ligt lachend in bad als wij haar opfrissen.

Maar ja - what to make of all this? Hopelijk niet "to be continued..."

Schudden

Verder lijkt er nu dan echt een tand door te komen. Minke heeft vandaag koorts, ze hangt al dagen met haar tong tegen haar onderlip, ze kwijlt bij het leven en als klap op de vuurpijl gaf ze niet alleen dinsdagavond àl haar eten over maar vanmiddag ook haar lunch.

Zorgen

Ivo en ik gingen naar een concert: Lily Allen speelde in de Heineken Music Hall. Het leek me een leuk en vrolijk uitje en ik was nog nooit in de HMH geweest en je moet natuurlijk wel met je tijd mee en jong blijven. Daarin was direct het probleem gelegen. De gemiddelde leeftijd van het aanwezige publiek lag beduidend lager dan onze leeftijd. Om mij heen zag ik twintigers maar ook veel piepjonge gezichtjes. Meisjes met meisjesgezichtjes, met zachtroze wangen en fris opgemaakte wimpers. Met slanke lijfjes en prille borsten. En met ogen die leken te denken ‘oe, toch best wel eng, zo’n concert’. En ik? Ik dacht aan mijn baby. Ze is nog geen jaar oud maar ik denk al met pijn in mijn lijf aan de tijd dat zìj naar concerten wil, alleen, met vriendinnen. Wat moet ik dan? Stoer en trots mijn kind zelfstandigheid leren? “Tuurlijk liefje, dat mag. Ga je wel met vriendinnen?”. Om er snel achter aan te zeggen dat papa haar komt halen. Dat ze wel bij haar vriendinnen moet blijven. Nee, dat ze niet met de trein naar huis hoeft te komen. Of zal ik met je mee? Nog meer scenario’s passeren de revue. Minke die elke vrijdag naar de disco moet met vrienden en vriendinnen, die ui-ter-aard geen goede invloed op haar hebben. Minke die naar dance-events wil, naar popfestivals in het verre weet-ik-veel-waar, bivakkeren in tenten in modderige velden. Een maand met een rugzak door Mongolie trekken. Of erger, een heel jaar studeren in het buitenland. Met angst in mijn hart keek ik om me heen.
Eén groot voordeel: het duurt nog even…

Losse eindjes

Dinsdag ging ik in alle vroegte naar de gemeente Werkendam om me daar te presenteren voor een eventuele nieuwe opdracht. Saskia was zo lief om naar Vathorst te komen om op te passen. In Werkendam had ik een prettig gesprek, maar uiteindelijk is voor een collega van mij gekozen voor de opdracht.
Donderdag brachten Minke en ik eindelijk het tegenbezoek aan Marthe en Jesse, die in maart bij ons waren. Jesse is, zoals jullie natuurlijk nog wel weten, 1 dag jonger dan Minke maar wat een beer en wat een heerlijk joch! Marthe en ik konden bijkletsen, zoon Sam van bijna 6 vertelde mooie verhalen en speelde vader Jacob op xylofoon en piano en een eigen compositie op de blokfluit. Hij kon zich goed verstoppen (onder de bang was zijn goeiste verstopplek, maar boven had hij nog goeiere) en Jesse en Minke speelden gewoon zelfstandig. We lunchten en toen moesten "de babies" natuurlijk nog op de foto!


Toen Minke had gegeten, bracht ik haar naar Colleen en Edwin (buren van nr. 54) en gingen we een hapje eten in de stad (matig) en naar de film (enigszins matig). Minke bleek zich voorbeeldig gedragen te hebben en lag lekker te pitten in het campingbedje bij Colleen en Edwin. Vanmorgen was ze wel erg vroeg wakker (5 uur) maar is na een tijd mekkeren toch weer in slaap gevallen.


En dan nog het goede nieuws van Bart en Lenny, dat wij al tijden geheim dienden te houden: Lenny is zwanger! We zijn erg blij voor ze en zien uit naar een leuk vriendje of vriendinnetje voor Minke!

Kaduuk

Specificatie van de reparatie:

de connectoren zitten vol met erosie, deze heeft geleden onder waterschade en daarmee vervalt alle garantie.

Met vriendelijke groet,

A-Mac BV.

Best beter

Minke's eerste "ziekte" lijkt over. Vrijdagavond is ze met 39,2 naar bed gegaan en heeft tot een uur of 6 in de ochtend geslapen. Toen was het weer voorbij. Ze was goed van temperatuur, goed van humeur en goed wat betreft eetlust. Alleen aan 't eind van de middag, toen ik iets met de was stond te doen, hoorde ik een kreet gevolgd door grote stilte:


Pardoes in slaap gevallen in de box.
Ik ging alleen op pad om boodschappen voor haar te doen. Ik kocht: twee winterslaapzakjes (Prenatal en Hema), één paar leren slofjes (zie foto), een houten speelgoedje, een zoutmolen (niet voor Minke). Niet geslaagd voor een leuk doch betaalbaar winterjasje maat 74.
Vandaag ging Ivo met Jasper en Bart een stukje mountainbiken in Flevoland. Ik vond Minke lang genoeg koortsvrij om naar buiten te gaan, dus bezochten we Saskia. 's Middags rondde ik deel 1 van Minke's fotoalbum af. Ik ben aanbeland bij de zomervakantie maar die foto's liggen nog bij de Hema. Haal jij ze even op?
Nagekomen bericht: Mijn iPod heeft helaas zijn eerste ziekte niet overleefd. Het ziet er naar uit dat het draaiwieltje kaduuk is. Aanschaft: 06-10-2008. Gestorven: 16-10-2009. Garantie: 1 jaar. Vraag aan u: hoe gaat de Apple store dit aanpakken?

Zwakjes II

Onze Minke is ziek. Voor het eerst van haar leventje. Ze hoest al dagen, een flink scherpe hoest. Blaffen. Zo naar voor haar. Gisteren en vandaag heeft ze een paar keer een klein beetje hoestsiroop gehad. Ze niest ook veel, vaak met ladingen snot. Zo naar voor haar. Gisteren waren we bij Evelien. Minke wilde 's middags niet slapen, ze was helemaal overstuur van het huilen. Toen heb ik haar uit haar bedje gehaald en bij mij in de keuken gezet. Ik was namelijk bij Evelien aan het huishouden geslagen, want zij is hoogzwanger en ze kon wel een beetje hulp gebruiken. Haar moeder was er ook. Dus samen hebben we alle was gedaan (moeder), de ramen gezeemd (moeder + ik) en de keukenvloer gedweild (ik). Minke zat toen lekker in de kinderstoel bij mij in de keuken en was goed gestemd. Ze at een Liga, dronk Roosvicee en lachte en speelde. Ook vanmorgen was het nog prima toen ik naar naar de crèche bracht. Maar om vijf uur werd ik gebeld dat Minke al bijna de hele dag hangerig en huilerig was en dat ze haar getemperatuurd hadden. Ze heeft koorts, 39,2. Ik overlegde met de assistente van de huisarts, want ik weet natuurlijk helemaal niet wat ik met een zieke baby moet. Ze heeft me tips en trucs gegeven, aandachtspunten en do's & don'ts. Nu ligt Minke in haar bed te slapen en soms te hoesten. Mijn liefje.


Overigens werk ik alleen nog de komende twee weken bij de gemeente Hilversum. Dan is de klus geklaard en ga ik weer door. Ik heb aanstaande dinsdag al een gesprek bij een andere gemeente, maar ik wil me daar nu nog even niet over uit laten. Als het door gaat laat ik het weten.

Veel vrouwen

Na een kort ziekbed was ik weer beter en ging ik weer aan de slag. Maandag haalde Gea Minke op; mijn moeder was verhinderd want kreeg mijn zus met haar dochter op bezoek. Minke vermaakte zich prima bij haar opa en oma in Huizen. Deze foto is gemaakt bij opa en oma Wildeman toen ze bij hen logeerde toen Ivo en ik ziek waren:


Omdat Ivo die maandag laat thuis was in verband met een cursus, at ik bij Gea en Fred en nam toen Minke mee naar huis. Ivo had een cursus over leidinggeven. Hij liep 's avonds de trap op naar de woonkamer waar ik niets vermoedend een boekje zat te lezen. Hij: "Simone van Rouendal". Elke zenuw in mijn lichaam springt op scherp en ik ga als een razende door mijn hoofd: "Wat heb ik mis gedaan? Stond de voordeur nog open, heb ik Minke buiten laten staan, wat wat wat?" Ivo: "Ik vond het fijn dat je laatst de muren heb gewit". Ik, stijf van de zenuwen in mijn stoel: "Maar.....???". Maar er was geen maar. Dat was nou positief feedback geven. Ik was een zenuwinzinking nabij - fijn, zo'n cursus.
Dinsdag kwamen papa en Claudia bij mij op bezoek, wat erg gezellig was. Mijn vader was zo lief om, ondanks mijn gezeur, twee traphekjes te installeren, waar ik hem super dankbaar voor ben. Claudia had intussen de gelegenheid om in mijn tas met zwangerschapskleding te graaien en ze leek tevreden met de uitbreiding van haar garderobe. Ze had al een mooie buik.


Donderdagochtend vertrokken Minke en ik na ons fruit naar Overdinkel. Claudia was daar met Stella en ik ging er ook twee nachten logeren. Stella was in eerste instantie nogal onder de indruk van 'de baby' en keek met grote ogen naar mijn kleine druktemaker. Gelukkig herstelde ze vlug en wilde ze wel met mij boekjes lezen, de poezen bekijken en met ons op de foto. Wat een beeldschoon kindje! Die avond was haar vader bij Minke's vader: Freek gaf een lezing over zijn boek in Huizen en Ivo was daarbij aanwezig.
Minke spuugde om onverklaarbare reden in haar bed haar complete maaginhoud uit dus konden mama en ik aan de slag met schoon beddengoed, geleende slaapzak van het kindje van de overbuurvrouw en dweiltjes. Gelukkig leek niets erop dat Minke last had van dit voorval en ze lachte en kirde als gewoonlijk.




Vrijdag vertrokken Claudia en Stella naar de ouders van Freek en ging ik met mama en Minke naar de kringloopwinkel in Oldenzaal alwaar ik voor €2,95 een houten wagentje met gekleurde houten blokken kocht. Minke is namelijk toe aan speelgoed dat niet alleen zacht en baby-achtig is.
Zaterdag reden we naar huis en kon Ivo zijn meisje(s) ook weer zien. Zondag gingen we brunchen bij Renate, Daniel, Thijs en Amber. Ik blijf het zeggen: "Nee, zo klein en licht was Minke NOOIT!"
Toch wel.

Zwakjes

Dinsdag sprak ik af om op bezoek te gaan bij Renate en Amber. Ik zou na Minke's ochtendslaapje en haar fruit naar Heemstede rijden. Die dag bleek weer eens dat Minke zich een nieuw ritme heeft eigen gemaakt, wat inhoudt dat ze na haar ontbijt héél lang slaapt en 's middags maar een uurtje (om aan het eind van de middag toch wel erg moe te zijn). Met andere woorden, toen Minke en ik bij Renate arriveerde was het tegen het middaguur en konden we gelijk aan de lunch beginnen. Minke zat mooi bij ons aan tafel en at een boterham met appelstroop. Amber sliep en sliep en sliep. Gelukkig meldde zij zich nog wel voor Minke en ik weer aan de terugreis begonnen.


Meer dan een paar maanden geleden moeten wij rekening houden met Minke's ritme: we laten haar op zeer vaste tijden slapen en eten en dat doet ons allemaal goed. We waren een kwartier na haar vaste etenstijd thuis omdat het toch wel erg druk op de weg was. Ivo stond al te koken maar zei dat hij zich niet heel lekker voelde. Na het eten ging ik sporten en toen ik thuis kwam dook ik nog even achter de computer. Om tien uur hoorde ik Ivo naar het toilet gaan (hij lag al in bed) en daarna jammerde hij dat hij zich erg beroerd voelde. Ik zal niet in details treden en het kort houden: Ivo was goed ziek.
Hij bleef woensdag thuis, ik bracht Minke naar het kinderdagverblijf. Die dag was ik wat duf, het kwam vast door de rommelige nacht met een zieke Ivo en een hoestende en proestende Minke. Maar om half 3 had ik het niet alleen koud en was ik niet alleen moe, toen begon toch ook mijn buik vervelende dingen te doen. Dus om drie uur vertrok ik van Hilversum naar huis, krampachtig smekend dat ik toch maar niet moest overgeven als ik onderweg was. Gelukkig bereikte ik ongeschonden ons huis.
In de tussentijd had Ivo zijn moeder opgetrommeld, die Minke ophaalde van de Zilverberg en zij gingen samen naar Huizen. Minke bleef lekker een nachtje en een dag bij opa en oma terwijl haar ouders lamlendig in bed lagen.
Donderdagavond was het heerlijk om Minke weer bij ons te hebben. Vrijdagochtend bracht Ivo haar weer naar het kinderdagverblijf terwijl ik de rest van de dag sliep en sliep en sliep.
Gisteren voelde ik me nog niet optimaal, veel pijn in mijn hoofd. Op een uitstapje naar de Karwei na om een tweetal traphekjes aan te schaffen ben ik niet weg geweest. Vandaag zou ik met Marloes naar de sauna, maar dat plan was al bijgesteld. Ons nieuwe uitstapje, naar Slot Zuylen, ging helaas ook niet door. Ik ben thuis geweest, heb gerommeld, de was gedaan, gestreken en wat opgeruimd in de berging. Nu ligt Minke in bed, kijkt Ivo voetbal en ik ga zo een boekje lezen.


Ziek zijn is niet mijn hobby maar met een klein kind is het verre van ideaal. Gelukkig dat Gea en Fred zo lief waren ons te ondersteunen!

Aan de maat

Ivo en Minke hadden vandaag een afspraak: bij het consultatiebureau. Meten, wegen - the usual. Ivo smste mij na afloop (ik zat uiteraard gewoon op mijn werk) dat Minke herrie had geschopt op de aankleedkussens en naar iedereen had gelachen. Op de vraag van de wijkverpleegkundige of Minke al van haar rug naar haar buik en vice versa kon keren antwoordde Ivo dat Minke de hele kamer door ging. Nou nou, die Minke was wel snel. Och ...
Gewicht: 8370 gram
Lengte: 68,5 cm
Zondag waren we nog even bij Bart en Lenny, alwaar de heren wielrennen keken, Lenny lui op de bank lag, Jasper net op tijd arriveerde om de finish te zien en ik voor Minke kokkerelde. Minke vond Rex leuk, Rex leek Minke een storend onderdeurtje te vinden.

Angstig

Maandag was mama bij ons want het was haar oppasdag. Ze ging met Minke naar de kinderboerderij, die gesloten bleek. De schapen en geiten waren wel te bezoeken en die knabbelden vrolijk aan Minke's vingers, die dat vrolijk toeliet.
Dinsdagavond ging ik lekker sporten, ik zit er weer helemaal lekker in. Dat is deels te danken aan een nieuw ritme dat Ivo en ik besloten te introduceren na de vakantie: elk van ons heeft twee 'vrije' avonden per week, waarop we geen Minke-dienst hebben. Het bevalt ons goed.
Woensdag had ik een afspraak bij de huisarts, want hoewel mijn halve vriendenkring (weer) zwanger is, stel ik een volgende zwangerschap graag nog een tijdje uit.. Die avond was het bonusavond voor mij (bonus, want het is eigenlijk Ivo's vrije avond), want ik ging met Colleen, de buuv, naar de stad om Angst te zien, een documentaire over mensen met een angst- en/of dwangstoornis. Het was aangrijpend en ik kan je aanraden de film te bekijken.
Donderdag was ik lekker lui thuis met Minke. We zijn alleen aan het eind van de dag nog even naar het winkelcentrum Emiclaer gegaan omdat ik graag naar een stel laarsen wilde kijken dat ik in de etalage had gezien en omdat ik vond dat ik wel eens recht had op een mooie bh met broekjes. Na maanden achtereen zwangerschapsbh's en voedingsbh's te hebben gedragen, is het leuk om nu weer eens wat elegants of hips te dragen. Ik slaagde goed voor een bh bij Livera, waar ze helaas niet voldoende broekjes hadden naar mijn wens. Die bestelde ik dus op internet. De laarsen waren mooi en zaten goed, maar in mijn kleur niet in mijn maat. Dus die bestelde ik ook op internet.


Verder droeg Minke vandaag een broekje dat ik via Marktplaats had gekocht: maat 74. Maar mooi dat het nu al precies past! Dit broekje valt wel heel klein.
En oja, tv kijken is wel heel leuk, ookal is het een item over Angela Merkel op RTL Boulevard:


En het blijkt nu weer eens dat onze tafel wel erg hoog is:

Minke doet het stof opwaaien

Sap

Vandaag reden Minke en ik 's morgen naar Hengelo om naar mijn nicht Maaike te gaan. Maaike beschikt namelijk over een pan (eigenlijk twee) waarmee sap uit vruchten gemaakt kan worden. En laat ik nou een hoop vruchten hebben...
De pannen, die ruim tien jaar niet gebruikt waren, werden zorgvuldig door ons afgewassen net als een groot aantal lege flessen en speciale doppen.


De pan bestaat uit drie delen. De vruchten gingen in het bovenste deel van de pan (een soort vergiet) en water in het onderste deel. Het tussenliggende deel heeft een soort vulkaan in het midden: de stoom uit het onderste deel gaat zo omhoog en gaat door de vruchten heen in het bovenste deel van de pan. Hierdoor gaan de cellen van de vruchten stuk en drupt het sap via de gaatjes van het bovenste deel van de pan in het middelste deel. Dit sap kun je aftappen middels een slangetje. Wat overblijft is een dikke pulp van vruchtenschillen.

De witte druiven (4 kg) leverden drie flessen op, de rode (zo'n 9 kg) een stuk of 7. Tussendoor proefden we het sap en we vonden het wittedruivensap een beetje aan de zure kant. We voegde een klein beetje suiker toe. Het rode sap was niet heel vol van smaak, dus ook daar deden we een beetje suiker bij en een paar kaneelstokjes. Het resultaat mag er wezen. Het lijkt me leuk om volgend jaar weer te doen! Maaike, bedankt voor je hulp! Ook namens Minke, die smulde van haar boterham.

Handjes

Donderdag vond ik het tijd om mijn wijngaard te oogsten. Dat leverde een hoop druiven op. En als ik zeg een hoop, dan bedoel ik ook een hoop:


De witte heb ik nu ook echt van de trossen gehaald en dat bleek goed voor 4 kilo fruit. Nu de rode nog.
Vrijdag had Ivo een teamuitje van zijn werk en was 's avonds niet thuis. Ik had nog een aantal spulletjes van Evelien en nu was een goed moment om dat bij haar langs te brengen. Ik heb zo'n zes maanden haar kolf gebruikt en ik wil haar nogmaals hiervoor hartelijk bedanken - een geweldig apparaat. Ik kwam rond etenstijd binnenvallen en snoepte een paar stukjes pizza mee. Daarna reed ik snel weer naar huis want Minke moest nodig naar bed.


Voor die tijd had ik Minke's stoel bij Gardo opgehaald en Ivo heeft deze zaterdag in elkaar gezet. Zie hier het resultaat (ja, ze hangt nog een klein beetje scheef):


Zaterdag was Marloes ook bij ons. We zijn samen naar Intratuin geweest omdat Marloes planten voor op haar balkons wilde kopen. Daarna dronken we nog een kop koffie bij Zandfoort aan de Eem. Thuis maakten we een afdruk van Minke's had in klei.


Gisteren was de afsluitende dag van een half jaar lang feest in het kader van Amersfoort 750 jaar. Ivo kwam er achter dat er een spetterend feest in de binnenstad was. Tja, en ik wilde natuurlijk daar ook wel heen. Ivo regelde een logeeradresje voor Minke: opa en oma Wildeman!
Ivo, Jasper, Bart en ik dansten er op los, vooral op funky jazz op het Lievevrouweplein. Het was gezellig druk in de stad. Op de Hof vond ik het publiek vrij jong (weer een teken dat ik waarschijnlijk oud aan het worden ben) maar op de Groenmarkt en het Lievevrouweplein was de menigte gemiddeld niet 17 jaar. We maakten het laat en waren om half 2 thuis.
Vanmorgen sliepen we uit en haalden Minke rond het middag uur op uit Huizen. Zij en haar grootouders hadden zich prima vermaakt. We boekten Hotel Wildeman direct voor ons volgende uitje (concert van Lily Allen eind oktober): ze hadden nog wel plek voor een baby!



En kijk vooral ook even op YouTube om een klappende Minke te bewonderen!