(Ont)regelen (nu met foto's)

Onze dame heeft ons een dag of twee aardig bezig gehouden. Regeldagen, schijnen dat te zijn. Toen ik deze term voor 't eerst hoorde (door een collega met een zoon) dacht ik dat 'ontregeldagen' een veel betere term zou zijn. Na gisteren ben ik hier nog meer van overtuigd. Minke was 's ochtends niet te genieten. Ze mekkerde (ja, huilen kan ze tegenwoordig als de beste - haar longen doen 't prima), wilde constant eten, spuugde het dan weer uit. Ze poepte ook maar weinig, maar dat heeft ze zojuist weer met verve gedaan. Een voeding duurde dan zomaar 3 of 4 uur.
Het uitje naar het winkelcentrum deden we met z'n drieen en dat ging prima. Ik kon gelijk even kijken en leren hoe de maxicosi in de auto moest en vandaag heb ik het zelf geklaard - ik ben met Minke naar de stad gegaan om een cadeau te kopen en nog wat boodschappen te doen bij de Hema en Etos. Het regende maar Minke lag heerlijk warm in haar maxicosi, mede dankzij een prachtdeken die we van Ernst en Josephine kregen.


Toen ik bij de kassa stond in de Hema moest ze even huilen (betalen is dan ook niet het leukste van shoppen) maar dat was gelukkig maar van korte duur. Al met al zijn we anderhalf uur weg geweest en ze heeft zich prima gedragen.
Thuis draaien wasmachine en droger op volle toeren. Kleine, korte wasjes, maar je kunt er maar druk mee zijn. Gisteren en vandaag heb ik nog wat staan strijken. Nu lig ik lekker in bed en Minke ligt geluiden te maken in haar slaap. Wat zou een kind van 16 dagen allemaal dromen?
Ivo is nu naar een vergadering in Nijkerk waar hij weer eens beschuiten met muisjes uitdeelt. Komende week moet hij weer aan het werk - echt niet leuk! Mijn zus, zwager en nichtje komen maandag aan in Nederland en komen twee keer bij ons op bezoek. Ik ben benieuwd om Stella te zien - die is nu baby-af: zij is onlangs 1 jaar geworden!

Gegroeid

Gisteren kregen we bezoek van de wijkverpleegkundige, de laatste keer thuis. Volgende keren moeten wij naar het consultatiebureau. Ze heeft met ons allerlei vragen doorgenomen over de zwangerschap, bevalling en Minke. Daarna heeft ze Minke gewogen: 3800 gram. Die bollen wangen zijn nu dus een feit!
's Middags hadden we bezoek, schrobte Ivo de badkamer blinkend schoon en deed ik een verlaat middagdutje. Ivo ging maar weer eens naar zijn tennisles, dat was er al tijden bij ingeschoten door drukte met werk, bevalling en het feit dat het gevroren heeft. Minke heeft nog even braaf in haar wipstoeltje gelegen, maar de voeding was weer wat rommelig. De nacht ging prima.
Vandaag hoop ik even met haar naar het winkelcentrum te gaan: in de maxicosi in de auto en daarna met de wandelwagen. Zal het me lukken?

Dikte en videomateriaal

Hierbij uit de hand genomen foto's van mij op de dag van de weeeen (dinsdag 10 februari) en zonder baby (gisteren):



Voor videomateriaal verwijs ik naar het youtube account van Ivo. Het is me tot op heden niet gelukt een account voor Minke aan te maken - ik zal haar vader vragen het eens te proberen (papa doen...).

Ook eens met mama op de foto

Gewoon wat plaatjes:





Het lukte ons niet zo goed om uit de hand een familieportret te maken:

Nog steeds in de wolken

Ons gezin komt op gang. Woensdag was Francis, onze kraamverzorgster, voor het laatst. Ivo had een mooie pot met blauwe druifjes gekocht voor haar.
Minke had een wat rommelige nacht van maandag op dinsdag maar met raad van Francis gaat het nu beter. Ik ben zo'n 3 kwartier tot een uur bezig 's nachts met voeden en verschonen, daarna slaapt ze ruim 2 uur. Lijkt een gebroken nacht, maar we houden het tempo rustig en ik slaap na het voeden direct in.
Minke heeft intussen de hielprik gehad en haar gehoor is goed bevonden. Francis heeft haar nog gewogen en onze veelvraat is alweer op (zelfs iets boven) haar geboortegewicht.


Ze is thuis twee keer in bad geweest, ze heeft me vandaag met de kracht van een hogedrukreiniger haar gehele maaginhoud in het gezicht en hals gespuugd, ze poept nog even na als Ivo haar temperatuur opneemt (bij mij soms ook hoor) en de wasmachine draait en draait. Er komt mondjesmaat wat bezoek. We willen het huis rustig houden, vandaar onze keuze voor een kraamfeest.
Hier met haar opa Van Rouendal:


Hier met Renate, Daniel en Thijs:


Ivo heeft nu lekker zo'n anderhalve week vrij en gaan we het met z'n drietjes rooien.
Ik ben al goed opgeknapt en ben sinds de geboorte zeker 10 kg kwijt. Nog zeker 6 te gaan...

Filmpje!

Nog wat plaatjes van ons plaatje

In plaats van verhalen over weeen en pijn en bevallen, alleen de leuke zaken: plaatjes van onze dochter.
Nou oké dan: ik vond het een heftige bedoening en het feit dat we na de geboorte 72 uur in het ziekenhuis moesten blijven, was eigenlijk heel fijn. Zaterdagochtend zijn we thuis gekomen en is onze kraamverzorgster Francis aanwezig.
Minke gaat prima - ze geeft heel duidelijk aan als ze wil drinken en komt klokslag om de 3 uur om een voeding. Daar is nogal veel van, dus we schieten door de luiers heen... Op foto's zie ik pas dat ze bolle wangen heeft, in het 'echt' vind ik het natuurlijk reuze meevallen.
Nou, hier komen de kiekjes:

Minke is geboren!

Als apetrotse vader aan mij de eer als éénmalig gastblogger een foto van onze dochter te plaatsen. Ik zou natuurlijk meteen van de gelegenheid misbruik kunnen maken door hele verhalen te schrijven over bevallingen (best heftig, ook heus wel voor mij), borstvoeding (gaat soepel), eerste vieze luier (ooit een volwassen man zien stralen bij het aanzien van poep?) eerste keer in bad (kan ik me van alles bij voorstellen, maar ik heb het gemist), vadergevoelens (volgens mij vergelijkbaar met moedergevoelens, namelijk onvoorwaardelijk verliefd), op wie ze lijkt (zeg het maar) en wat ik er van vind dat Geert W. een dag na de geboorte van mijn dochter alle media aandacht opeist. Maar ik doe het niet, want uiteindelijk gaat het jullie toch allemaal om het plaatje en terecht!


En ze maakt ook al geluid (niet heel veel maar dat komt vast nog wel)

Kleren maken de vrouw

Hier nog wat kiekjes van recent verworven kledingstukken voor Marietje.
Dit is het pakje dat mijn moeder breide:


Dit is het rompertje dat de moeder van Lenny voor ons borduurde:


En dit is het knalroze pakje dat ik van Rob en Saskia kreeg:


En als Martine dan telepatisch is en een mutsje en slofjes opstuurt, krijg je dit:


Ons ongeboren kind wordt maar verwend!

Afscheid

Vandaag hebben we Chouffe naar een nieuw gezin gebracht.
Ik wilde haar graag binnen onze vrienden- en kennissenkring onderbrengen, maar dat lukte niet. Zoals dat wel vaker gaat, is onze zoektocht naar een goed huis voor Chouffe een tijd blijven liggen. Vorige week was de spanning in huis tussen (met name) Sim en Chouffe weer zo groot, dat we de knoop doorhakten en we Chouffe via Marktplaats hebben aangeboden. Dezelfde avond reageerde Marilyn uit Nijkerk op onze advertentie en vandaag hebben we Chouffe met haar hele hebben en houden verhuisd. Ik verwachtte dat ze direct weg zou duiken in een hoekje, maar niets van dat alles: ze heeft het hele huisje besnuffeld, heeft liggen rollen in de hal, kwam op de bank om zichzelf te wassen, ze gaf kopjes. Ivo en ik hadden haar in bijna 2 jaar niet zo ontspannen gezien. Marilyn en haar vriend waren heel enthousiast. Ivo en ik hebben een goed gevoel over de 'nieuwe ouders' van onze Chouffe en zijn blij en opgelucht.


Op de terugweg dronken we thee en koffie bij De Kastanjeboom, een boerderij die is aangesloten bij De Landwinkel. Ivo was er eens langsgekomen op een fietsrondje. Een aanrader!
Ivo is nu op een borrel van één van de bedrijven met wie hij heeft samengewerkt tijdens zijn project en gaat vanavond met 'de jongens' (Bart en Jasper) in Amersfoort of Amsterdam nog stappen, onder het motto van 'de laatste keer voor je vader wordt'.
Ik was bij de verloskundige. Marietje is nu volkomen ingedaald. Mijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, maar zeker niet alarmerend. Woensdag weer.

Aankopen

Dinsdag kwam mijn moeder naar Amersfoort om hulp in het huishouden te spelen. Dat ging haar goed aan. Maandag had ik zelf alvast de slaapkamers gezogen en een groot deel van de was weggestreken. Omdat we er niet alleen een werkdag van wilden maken, zijn we samen gaan lunchen bij Dims. Ivo at die avond met collega's in de Stadskamer, als een soort afsluiting van (het eerste deel van) het project.
Gisteren deed ik helemaal niks - het weer was ook niet dusdanig dat ik zin had om naar buiten te gaan.
Vanmorgen was ik al vroeg wakker van Timo die constant aan de deur stond te jengelen. Ik ben er maar uit gegaan en heb voor één euro ontbeten bij de Ikea. Daar kocht ik kussens voor op de keukenstoelen, een klusje dat al tijden op mijn lijstje stond.


Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik net thuis was belden Rob en Saskia. Ze zijn komen lunchen en brachten nog een knalroze pakje mee voor ons Marietje.
Nu ga ik lekker op bed liggen, de jongens zullen er wel in no-time bij zijn.

Bloot 2

Gisteravond, 38 weken en 2 dagen:

Geen grote veranderingen

Een gebrek aan ondernomen activiteiten is de oorzaak van gebrek aan updates op het blog. Nee, geen baby. Ze heeft nog eventjes en ze lijkt haar tijd te nemen. De verkoudheid die me vorige week goed te pakken had, is over. Ik voel me beter en kan het weer aan.
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!

Groei

Foto 1: 15 weken 3 dagen


Foto 2: 24 weken 6 dagen


Foto 3: 37 weken 2 dagen


Vandaag kon ik al de gordijnen ophalen bij de Kwantum! Ik zal Ivo vragen ze vanavond (of anders morgen) op te hangen. Ik ben heel benieuwd.
Verder houdt mijn verkoudheid aan. Ik hoest wat af. Ik slaap belabberd en zie er moe en uitgeteld uit. En zo voel ik me ook, dus dat komt goed uit.
De verloskundige voelde wel dat Marietje een fractie dieper ligt dan twee weken geleden, dus dat is goed nieuws. Nu nog een beetje verder zakken en moeders is ook tevreden. Vanaf nu moet ik elke week komen.
De meeste enveloppen zijn geschreven. Ik zal Ivo vragen het logeerbed op klossen te zetten. Vandaag nog een babyfoon gekocht. We zijn er klaar voor.

Maten

De laatste tijd kost alles veel energie. Zelfs in het beantwoorden van mails en de telefoon ben ik slecht geworden.
Vrijdag heb ik nog wel een onderstel voor de wieg opgehaald bij Anne in Rhenen. Haar meisje Julie is een lekker moppie dat gezellig bij ons op de bank zat te kwekken in haar wipstoeltje. Thuisgekomen bleek 't onderstel te passen, op de beugels aan de voor- en achterkant na. Ik vind het een stevige constructie en anders laat ik mijn vader er nog eens naar kijken.
's Avonds kwam Titia eten. Ik was bekaf want kwam tegelijkertijd met haar thuis aan met een tas voor boodschappen. Ivo was zo lief om te koken. Titia bracht een mooi boeket, kalender en een pakje voor de baby uit New York mee.
Zaterdag kwam Evelien langs om haar kolfapparaat aan mij uit te lenen. Het is een super ding, ik ben er heel blij mee.
Zondag was mijn oma jarig (en Marloes ook!!) en gingen Ivo en ik 's ochtends in het ziekenhuis bij haar op bezoek. Maar voor we vertrokken belde Ernst om te melden dat zijn zoon Boris Valentijn die nacht geboren was! Ivo is dus een neefje rijker. De bevalling is volgens mij voorbeeldig gegaan en Josephine is thuis bevallen, zo vlot ging 't allemaal.
Ivo had een mooi vruchtentaartje voor oma meegebracht, waar zij en wij lekker van aten, en de overbuurvrouw ook. Ik vond mijn oma helder en ze was goed bij. Van mijn vader begreep ik dat dat 's avonds anders was. Het zal met vermoeidheid te maken hebben. Ze is 89 jaar geworden. Die middag ben ik mijn bed ingerold en ik bleek een zware nacht tegemoet te gaan. Ik had last van alle griepverschijnselen die Ivo voor de kerst had - vooral HEEL VEEL zweten.
Maandagochtend voelde ik me goed genoeg om zelfstandig naar het ziekenhuis te rijden om een echo te laten maken. De echo moest uitwijzen of de placenta voor de uitgang ligt, of dat er wellicht een andere reden is dat onze baby nog niet is ingedaald. Er bleek niks aan de hand. Alles zag er prima uit. Ze is gewoon nog niet ingedaald. Verder werd bevestigd dat Marietje aan de grote kant is.
Om een idee te krijgen, kreeg ik een papier mee met daarop meetgegevens van hoofd, buik, bovenbeen en geschat gewicht. Deze gegevens worden gerelateerd aan het aantal weken zwangerschap waarop de maten normaliter worden behaald. Let op, ik was maandag 36 weken en 5 dagen. Here goes:
1) Hoofdomtrek = 33,0 cm, conform 37 wkn 5 dgn
2) Buikomtrek = 33,7 cm, conform 42 wkn 0 dgn (!!!!)
3) Bovenbeenlengte = 7,2 cm, conform 39 wkn 2 dgn
4) Gewicht = 3175 gram, conform 37 wkn 5 dgn
Net haar moeder dus - prima gewicht, maar lekker buikje.
Verder kon de echoscopiste zien dat Marietje haar heeft en dat vind ik helemaal geweldig. Ik kreeg nog een fotootje mee waarop haar gezichtje te zien is, net als ze haar mondje opent, dus je ziet lippen en tong. Maar ik vind die stilstaande echoplaatjes toch altijd een beetje griezelig, dus ik plaats 'm hier niet.
De rest van de dag en vandaag ook heb ik helemaal niets gedaan. Het is geen pretje om 8,5 maand zwanger te zijn en dan zo verkouden. Ik ben er redelijk klaar mee en helemaal klaar voor. Laat haar maar komen!

Ze zijn er weer!

Ja hoor - camera is weer in Amersfoort.
Dus - niet alleen een nieuw blog met plaatjes, ook oudere blogs zijn nu voorzien van beeldmateriaal!

En zo ben je weer een week verder

Time flies - ben druk, maar ook met niks (proberen te) doen.
Vrijdag waren Ivo en ik bij de verloskundige. Op mijn vraag of we een groot, midddelmatig (dat zeker niet!) of klein kind zouden krijgen, antwoordde zij dat het haar wel redelijk groot leek. Nu schatte ze het al op zo'n 3750 gram. Oeps... Omdat Marietje nog helemaal niet is ingedaald (haar hoofdje ligt wel voor het bekken) moet ik maandag een echo laten maken om uit te sluiten of er niets iets voor de uitgang ligt. Die avond borrelden we bij Edwin en Colleen, buren van twee huizen verderop, samen met de buren van het hoekhuis. Dat was gezellig.
In het weekend heeft Ivo, met mijn hulp uiteraard, de plank boven de commode opgehangen, twee lijstjes en twee haakjes. De babykamer is nu echt zo goed als af.
Van de Hema krijgen we 50% korting op de gordijnen en bij Kwantum bestelde ik toch ook maar nieuwe gordijnen, die met spoed zouden worden gemaakt. Zo ziet de stof eruit:


Zondag kwamen Josephine, Ernst en Bente op bezoek. Ze brachten een superleuk jurkje mee voor Marietje. Bente liep weer (ze had haar been gebroken) en speelde met Timo, die dat best spannend vond.
Maandag haalde ik mijn camera op bij Saskia, kocht dus de gordijnen bij de Kwantum, ging naar een huidtherapeute die mijn lymfeklieren in oksel en hals masseerde met als doel om het carpale tunnel syndroom te verzachten en 's avonds bracht Ivo mij naar het zwembad.
Gisteren kreeg ik een nieuwe buitenspiegel op mijn auto (tja, ongelukje...) en ging ik 's middags mee met mijn ouders naar mijn oma. Zij had dinsdagavond haar heup gebroken en is opgenomen in het Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam. Ze was redelijk helder, maar soms sloeg de verwarring en onrust toe. Pas om 8 uur 's avonds werd ze opgehaald om naar de operatiekamer te gaan. Ondertussen was de hele familie aanwezig (mijn ouders, mijn tante Simone, mijn oom Jaap en neef Joost - that's it, op Claudia en haar gezin na dan). Vanmorgen sprak ik mijn vader. Oma had de operatie goed doorstaan (het was best spannend, want mijn oma is niet meer piepjong: zondag wordt ze 89) en was weer op haar kamer. Uitgeteld was ik toen ik om half tien thuis was. Ik ben lekker in bad gegaan.
Vandaag kon ik de eerste 80 enveloppen voor de geboortekaartjes ophalen bij de drukker. Nu ik dit zit te typen, zijn twee monteurs van Wonink bezig om boven twee screens te plaatsen. Bijna klaar!

Werkweek

Jammer dat mijn camera niet hier is, want mijn uitzicht is werkelijk beeldschoon. Ik zit aan keukentafel en de bomen in het park zijn waanzinnig! Ook de tuin ziet er prachtig uit. Timo en Sim liggen zich te wassen op de tafel en kwaken soms naar vogeltjes die wat komen eten.

Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.


Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.

Voortgang Marietje

Op pad

Vrijdag ochtend ruimden Ivo en ik de berging op. Tijdens de verhuizing hadden we redelijk willekeurig kratten en dozen in de berging gestouwd. Maar de komst van Marietje brengt ook de komst van veel spullen met zich mee. Bij gebrek aan een zolder, moeten we dus goed omgaan met de ruimte in de berging. Dus werden kratten geopend, veel papierwerk weggedaan, kratten logischer ingedeeld en hadden we na zo'n twee uur een auto vol met spullen voor het grofvuil en een bijna geheel lege plank voor toekomstige rommel.
Met vele andere Amersfoorters gingen we naar de vuilstort en ontdeden wij ons van onze ballast. Wel nam ik een leuk ouderwets tel- en alfabetraam mee uit de loods met spullen bedoeld voor de kringloop. Niet door vertellen hè?


We deden boodschappen en vertrokken toen naar Friesland waar mijn oom en tante een huis hebben. Hiervan zijn uiteraard foto's, maar zoals ik in het vorige blogje al schreef, is de camera per ongeluk in Friesland achter gebleven.
Ik was in jaren niet daar bij hen geweest (zij wonen in Amersfoort en in hun huis woonde ik toen ik in 2000 in Amersfoort kwam wonen) en er was best veel veranderd.
Als ik mijn camera weer heb, zal ik foto's plaatsen en hiervan melding maken boven in het blog.




Helaas had de dooi ingezet, dus Ivo's schaatsen bleven in de auto liggen. Zaterdag gingen we langs Klaas en Ankie, waar ik vroeger menig vakantie doorbracht. Hiervan heb ik wat oude kiekjes opgeduikeld:





Nu is het zondag en zit ik heerlijk thuis. Ivo is voor het eerst een rondje aan het mountainbiken op zijn nieuwe fiets, bij Amerongen. Als ik goede zin heb, gaat vanavond de Kerstboom de deur uit. Nu ga ik weer eens even niks doen.