(Kraam)feest!

Mijn verjaardag ging vrijdag redelijk stilletjes voorbij. 's Ochtends verraste Ivo mij met een Bongo boekje "Pittoresk logeren" - we gaan dit jaar lekker samen een nachtje ergens overnachten. Mijn moeder en Saskia kwamen rond koffietijd langs. Nadat ik Minke had gevoed, zijn mijn moeder en ik bij de Boengerd gaan lunchen. Minke lag heerlijk in haar reiswieg van de kinderwagen te slapen.
Zaterdag was ik weer eens in de stad, waar ik Lilian (van zwangerschapszwemmen) tegenkwam met haar al ontzettend grote baby Julyne en waar ik met Irnsje koffie dronk op haar verjaardag. 's Avonds gaf Irns ook nog een feestje in Zandfoort aan de Eem. Ik voedde Minke nog om 9 uur en vertrok daarna naar het feestje en toen ik om half 11 thuis kwam, was Minke gelijk weer aan de beurt!
Zondag was de dag van het kraamfeest. Suzan en Patrick verzorgden de catering, en hoe! Er waren broodjes, geboortesuikers, beschuitschuitjes met muisjes, krentenbrood en worteltaart. Ze serveerden koffie, thee en sap en het huis was vol! Maar zo gezellig! Minke was vlak voor het bezoek nog in bad geweest: je moet natuurlijk wel fris op je eigen feest verschijnen. Ze dronk nog goed en toen heeft ze tot bijna het einde van het feestje als een prinses in haar wipstoeltje in de box liggen slapen terwijl de bezoekers haar konden bewonderen! 's Middags waren zij en haar ouwelui nogal total loss, maar we kijken terug op een (voor ons) zeer geslaagd kraamfeest. Hierbij een impressie:
















We zijn wederom verwend met cadeaus voor Minke (waarvan sommige zelfs zelfgemaakt!), prachtige bloemen, wijn met de namen 'Groot geluk' en 'Klein begin' en op ons verzoek doneerden sommige gasten geld op de rekeningen van Kika en Warchild. Wij willen iedereen heel hartelijk bedanken voor een zeer geslaagd feest!

Bezoek

Claudia, Freek en Stella kwamen nogmaals op bezoek.


Minke had een geweldig dag, tenminste voor haar ouders. Wat dronk ze goed, wat sliep ze goed. Ze was gezellig (grotendeels slapend) beneden toen haar oom, tante en nichtje er waren. Stella genoot van het speelgoed dat Minke cadeau had gekregen (maar vond de stereo en dvdspeler ook reuze leuk:)



en Freek maakte foto's van de beide moeders en hun kroost:


Nadat Minke 's middag goed had gedronken viel zij als een blok in slaap. Ik greep mijn kans, schoof haar in de maxi-cosi (ze sliep rustig verder) en ging met haar de stad in. Ik wilde graag een shirt van Boobs kopen - hiermee kun je redelijk discreet je kind voeden en hoef je niet gelijk in je nakie te zitten. Verder haalde ik foto's op bij de Hema en multivitamine voor zogende vrouwen, showde mijn kind aan de kapper (en kreeg een schattig knuffelmuisje cadeau), tankte mijn auto vol maar wist echt de code van mijn tankpas niet meer en deed nog een showtje met de baby bij de buren (dochter en manlief hadden haar nog niet gezien, van de buurvrouw kregen we al eerder een boeket en een prentenboek cadeau). Ivo kookte (sperziebonen en tauge kan je niet direct na aankoop in de vriezer bewaren zonder ze eerst te blancheren) en na het eten deden we ons niet zo vieze kind in bad. Ivo en Minke liggen nu allebei te slapen (of samen keet te schoppen of tv te kijken, wie zal 't zeggen) en ik zit aan de keukentafel mails te versturen en dit blog te tikken. Hoewel ik natuurlijk 2 uur met mezelf in de stad was, draait mijn leven thuis voornamelijk uit voeden, verschonen (kind, bed, wieg), de wasmachine vullen - legen - vullen, de droger vullen - legen - vullen) en dus geniet ik nu even van een ander soort vrijheid.
Morgen ben ik jarig ... ik ben er helemaal niet mee bezig. Als Ivo dan zegt 'en ze is morgen ook nog jarig' dan denk ik 'over wie heeft hij het'. Ik krijg bezoek, maar daarover later meer. Nu maar eens naar bed.

Draai

Als je tegen Sim zegt dat ie niet op het boxkleed mag liggen, dan gaat hij er gewoon in liggen:


Minke regelt heel wat af, ze moet kennelijk haar draai vinden. Sommige dagen gedraagt ze zich voorbeeldig en is zij niet alleen de mooiste dochter ter wereld, maar ook nog eens de liefste en de zoetste. Maar soms lukt het gewoon allemaal niet zo goed, dan is haar lijfje ontzettend druk met het verwerken van alle melk en Minke wordt daar onrustig van. Dan huilt ze veel, wil ze veel drinken en spuugt ze ook veel. En als ze écht spuugt, dus werkelijk alles eruit, dan is het voedingspatroon, als dat al aanwezig is, van slag. Zoals gisteren. En vanmorgen (het kwam tot op de muur en de vensterbank).
Gisteren kwamen Claudia, Freek en Stella op bezoek. Helaas zijn hier nauwelijks foto's van (hier Minke met Freek), want Minke en ik waren vooral boven bezig met voeden.


Stella is een reusachtig kind vergeleken met haar kleine nichtje, maar o zo prachtig - wat een ogen, wat een wimpers! Donderdag komen ze weer, dan moeten er echt plaatjes van onze plaatjes geschoten worden.
Het badje gisteravond vond ons meisje heerlijk, je zag haar echt genieten.
Ivo is weer aan het werk gegaan en dus rooien Minke en ik het overdag samen. Dat gaat op zich prima, maar als Minke uren achter een met voedingen bezig is, is het wel jammer dat ik het niet even kan overdragen aan iemand anders.
Als ze slaapgt, doe ik wat wasjes; hier de vangst van vannacht en vanmorgen:


Maar vandaag zijn we ook samen even naar de Hema en de Etos geweest. Bij die eerste heb ik nog een tien hydrofielluiers gekocht, want hoewel ik eral 18 heb, grijp ik toch geregeld (bijna) mis. Ook zoogcompressen zijn niet aan te slepen.
Nu heb ik net een boel was weggestreken, draait een was met positiekleding zodat ik die zondag aan Renate kan meegeven en ligt Minke te slapen. Nee, niet in haar bed zoals het hoort, maar in het wipstoeltje, vlakbij haar mama.


Het bed van haar ouwelui is deels verschoond, want hoewel ik het niet ruik, schijnt gemorste moedermelk redelijk weeig te ruiken.
Ivo is vanuit zijn werk naar Bart en Lenny gegaan, om bruiloftzaken te bespreken. Ik hoop dat hij niet al te laat thuis komt.

Achterkleinkind

Vanmorgen deed ik Minke in bad, waar we allebei van genoten en Ivo haalde de stofzuiger door het huis. Ook dweilde hij de keukenvloer. Voor die klus moeten de katten altijd naar buiten. Timo, de apekop, wil toch het liefst binnen zijn en denkt dat te bereiken door op de balustrade te gaan zitten. Kijk hem mauwen:


Minke is het tweede achterkleinkind van mijn oma, mijn vaders moeder. Vandaag kwamen mijn ouders met haar naar Amersfoort. Oma was nog nooit in ons nieuwe huis geweest en ik was blij dat ze er nu was. Toen ze haar heup brak in januari was het even spannend of ze de geboorte van Minke nog zou meemaken en ik ben dankbaar dat Minke haar heeft ontmoet.
Oma zat prinsheerlijk in opa's stoel. Kijk maar:

(Ont)regelen (nu met foto's)

Onze dame heeft ons een dag of twee aardig bezig gehouden. Regeldagen, schijnen dat te zijn. Toen ik deze term voor 't eerst hoorde (door een collega met een zoon) dacht ik dat 'ontregeldagen' een veel betere term zou zijn. Na gisteren ben ik hier nog meer van overtuigd. Minke was 's ochtends niet te genieten. Ze mekkerde (ja, huilen kan ze tegenwoordig als de beste - haar longen doen 't prima), wilde constant eten, spuugde het dan weer uit. Ze poepte ook maar weinig, maar dat heeft ze zojuist weer met verve gedaan. Een voeding duurde dan zomaar 3 of 4 uur.
Het uitje naar het winkelcentrum deden we met z'n drieen en dat ging prima. Ik kon gelijk even kijken en leren hoe de maxicosi in de auto moest en vandaag heb ik het zelf geklaard - ik ben met Minke naar de stad gegaan om een cadeau te kopen en nog wat boodschappen te doen bij de Hema en Etos. Het regende maar Minke lag heerlijk warm in haar maxicosi, mede dankzij een prachtdeken die we van Ernst en Josephine kregen.


Toen ik bij de kassa stond in de Hema moest ze even huilen (betalen is dan ook niet het leukste van shoppen) maar dat was gelukkig maar van korte duur. Al met al zijn we anderhalf uur weg geweest en ze heeft zich prima gedragen.
Thuis draaien wasmachine en droger op volle toeren. Kleine, korte wasjes, maar je kunt er maar druk mee zijn. Gisteren en vandaag heb ik nog wat staan strijken. Nu lig ik lekker in bed en Minke ligt geluiden te maken in haar slaap. Wat zou een kind van 16 dagen allemaal dromen?
Ivo is nu naar een vergadering in Nijkerk waar hij weer eens beschuiten met muisjes uitdeelt. Komende week moet hij weer aan het werk - echt niet leuk! Mijn zus, zwager en nichtje komen maandag aan in Nederland en komen twee keer bij ons op bezoek. Ik ben benieuwd om Stella te zien - die is nu baby-af: zij is onlangs 1 jaar geworden!

Gegroeid

Gisteren kregen we bezoek van de wijkverpleegkundige, de laatste keer thuis. Volgende keren moeten wij naar het consultatiebureau. Ze heeft met ons allerlei vragen doorgenomen over de zwangerschap, bevalling en Minke. Daarna heeft ze Minke gewogen: 3800 gram. Die bollen wangen zijn nu dus een feit!
's Middags hadden we bezoek, schrobte Ivo de badkamer blinkend schoon en deed ik een verlaat middagdutje. Ivo ging maar weer eens naar zijn tennisles, dat was er al tijden bij ingeschoten door drukte met werk, bevalling en het feit dat het gevroren heeft. Minke heeft nog even braaf in haar wipstoeltje gelegen, maar de voeding was weer wat rommelig. De nacht ging prima.
Vandaag hoop ik even met haar naar het winkelcentrum te gaan: in de maxicosi in de auto en daarna met de wandelwagen. Zal het me lukken?

Dikte en videomateriaal

Hierbij uit de hand genomen foto's van mij op de dag van de weeeen (dinsdag 10 februari) en zonder baby (gisteren):



Voor videomateriaal verwijs ik naar het youtube account van Ivo. Het is me tot op heden niet gelukt een account voor Minke aan te maken - ik zal haar vader vragen het eens te proberen (papa doen...).

Ook eens met mama op de foto

Gewoon wat plaatjes:





Het lukte ons niet zo goed om uit de hand een familieportret te maken:

Nog steeds in de wolken

Ons gezin komt op gang. Woensdag was Francis, onze kraamverzorgster, voor het laatst. Ivo had een mooie pot met blauwe druifjes gekocht voor haar.
Minke had een wat rommelige nacht van maandag op dinsdag maar met raad van Francis gaat het nu beter. Ik ben zo'n 3 kwartier tot een uur bezig 's nachts met voeden en verschonen, daarna slaapt ze ruim 2 uur. Lijkt een gebroken nacht, maar we houden het tempo rustig en ik slaap na het voeden direct in.
Minke heeft intussen de hielprik gehad en haar gehoor is goed bevonden. Francis heeft haar nog gewogen en onze veelvraat is alweer op (zelfs iets boven) haar geboortegewicht.


Ze is thuis twee keer in bad geweest, ze heeft me vandaag met de kracht van een hogedrukreiniger haar gehele maaginhoud in het gezicht en hals gespuugd, ze poept nog even na als Ivo haar temperatuur opneemt (bij mij soms ook hoor) en de wasmachine draait en draait. Er komt mondjesmaat wat bezoek. We willen het huis rustig houden, vandaar onze keuze voor een kraamfeest.
Hier met haar opa Van Rouendal:


Hier met Renate, Daniel en Thijs:


Ivo heeft nu lekker zo'n anderhalve week vrij en gaan we het met z'n drietjes rooien.
Ik ben al goed opgeknapt en ben sinds de geboorte zeker 10 kg kwijt. Nog zeker 6 te gaan...

Filmpje!

Nog wat plaatjes van ons plaatje

In plaats van verhalen over weeen en pijn en bevallen, alleen de leuke zaken: plaatjes van onze dochter.
Nou oké dan: ik vond het een heftige bedoening en het feit dat we na de geboorte 72 uur in het ziekenhuis moesten blijven, was eigenlijk heel fijn. Zaterdagochtend zijn we thuis gekomen en is onze kraamverzorgster Francis aanwezig.
Minke gaat prima - ze geeft heel duidelijk aan als ze wil drinken en komt klokslag om de 3 uur om een voeding. Daar is nogal veel van, dus we schieten door de luiers heen... Op foto's zie ik pas dat ze bolle wangen heeft, in het 'echt' vind ik het natuurlijk reuze meevallen.
Nou, hier komen de kiekjes:

Minke is geboren!

Als apetrotse vader aan mij de eer als éénmalig gastblogger een foto van onze dochter te plaatsen. Ik zou natuurlijk meteen van de gelegenheid misbruik kunnen maken door hele verhalen te schrijven over bevallingen (best heftig, ook heus wel voor mij), borstvoeding (gaat soepel), eerste vieze luier (ooit een volwassen man zien stralen bij het aanzien van poep?) eerste keer in bad (kan ik me van alles bij voorstellen, maar ik heb het gemist), vadergevoelens (volgens mij vergelijkbaar met moedergevoelens, namelijk onvoorwaardelijk verliefd), op wie ze lijkt (zeg het maar) en wat ik er van vind dat Geert W. een dag na de geboorte van mijn dochter alle media aandacht opeist. Maar ik doe het niet, want uiteindelijk gaat het jullie toch allemaal om het plaatje en terecht!


En ze maakt ook al geluid (niet heel veel maar dat komt vast nog wel)

Kleren maken de vrouw

Hier nog wat kiekjes van recent verworven kledingstukken voor Marietje.
Dit is het pakje dat mijn moeder breide:


Dit is het rompertje dat de moeder van Lenny voor ons borduurde:


En dit is het knalroze pakje dat ik van Rob en Saskia kreeg:


En als Martine dan telepatisch is en een mutsje en slofjes opstuurt, krijg je dit:


Ons ongeboren kind wordt maar verwend!

Afscheid

Vandaag hebben we Chouffe naar een nieuw gezin gebracht.
Ik wilde haar graag binnen onze vrienden- en kennissenkring onderbrengen, maar dat lukte niet. Zoals dat wel vaker gaat, is onze zoektocht naar een goed huis voor Chouffe een tijd blijven liggen. Vorige week was de spanning in huis tussen (met name) Sim en Chouffe weer zo groot, dat we de knoop doorhakten en we Chouffe via Marktplaats hebben aangeboden. Dezelfde avond reageerde Marilyn uit Nijkerk op onze advertentie en vandaag hebben we Chouffe met haar hele hebben en houden verhuisd. Ik verwachtte dat ze direct weg zou duiken in een hoekje, maar niets van dat alles: ze heeft het hele huisje besnuffeld, heeft liggen rollen in de hal, kwam op de bank om zichzelf te wassen, ze gaf kopjes. Ivo en ik hadden haar in bijna 2 jaar niet zo ontspannen gezien. Marilyn en haar vriend waren heel enthousiast. Ivo en ik hebben een goed gevoel over de 'nieuwe ouders' van onze Chouffe en zijn blij en opgelucht.


Op de terugweg dronken we thee en koffie bij De Kastanjeboom, een boerderij die is aangesloten bij De Landwinkel. Ivo was er eens langsgekomen op een fietsrondje. Een aanrader!
Ivo is nu op een borrel van één van de bedrijven met wie hij heeft samengewerkt tijdens zijn project en gaat vanavond met 'de jongens' (Bart en Jasper) in Amersfoort of Amsterdam nog stappen, onder het motto van 'de laatste keer voor je vader wordt'.
Ik was bij de verloskundige. Marietje is nu volkomen ingedaald. Mijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, maar zeker niet alarmerend. Woensdag weer.

Aankopen

Dinsdag kwam mijn moeder naar Amersfoort om hulp in het huishouden te spelen. Dat ging haar goed aan. Maandag had ik zelf alvast de slaapkamers gezogen en een groot deel van de was weggestreken. Omdat we er niet alleen een werkdag van wilden maken, zijn we samen gaan lunchen bij Dims. Ivo at die avond met collega's in de Stadskamer, als een soort afsluiting van (het eerste deel van) het project.
Gisteren deed ik helemaal niks - het weer was ook niet dusdanig dat ik zin had om naar buiten te gaan.
Vanmorgen was ik al vroeg wakker van Timo die constant aan de deur stond te jengelen. Ik ben er maar uit gegaan en heb voor één euro ontbeten bij de Ikea. Daar kocht ik kussens voor op de keukenstoelen, een klusje dat al tijden op mijn lijstje stond.


Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik net thuis was belden Rob en Saskia. Ze zijn komen lunchen en brachten nog een knalroze pakje mee voor ons Marietje.
Nu ga ik lekker op bed liggen, de jongens zullen er wel in no-time bij zijn.

Bloot 2

Gisteravond, 38 weken en 2 dagen:

Geen grote veranderingen

Een gebrek aan ondernomen activiteiten is de oorzaak van gebrek aan updates op het blog. Nee, geen baby. Ze heeft nog eventjes en ze lijkt haar tijd te nemen. De verkoudheid die me vorige week goed te pakken had, is over. Ik voel me beter en kan het weer aan.
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!