Work & Play

De eerste werkweek na onze vakantie zit er weer op. Het was mijn korte week (maandag en woensdag vrij). Woensdag zou ik met Evelien gaan winkelen, maar ze had thuis veel te doen. Omdat ik toch zin had in een uitje, ging ik 'even' bij haar koffie drinken. Ja, en toen toch nog even samen Soest in. Aankoop: grandioos grijs vest!
Donderdag en vrijdag was ik beredruk op mijn werk. De waan van de dag is weer volop aanwezig. Vrijdagavond borrelden we gezellig bij Edwin en Colleen en zaterdag gingen Minke en ik naar Castricum om op bezoek te gaan bij Lotte. Ik had haar zoontje Mats (bijna 1) nog niet gezien, en ook de zoon van Geraldine, Cas van 2, niet. Zij wonen in Wales. Dus we hadden daar een gezellige ochtend. Minke at er nog netjes met vork twee boterhammen en op de terugweg sliep ze binnen vijf minuten. Normaliter wordt ze wakker zodra je de motor uitzet als je thuis bent, maar nu niet. Dus bleef ik met haar in de auto (liggen), wat uiteindelijk neer kwam op meer dan een uur slapen in de auto voor de voordeur. Best koud!
Ivo was op pad gegaan en heeft een gloednieuwe (en grote) televisie gekocht. Wat een joekel, maar wat mooi!
Zojuist hebben we heerlijk gewandeld bij Lage Vuursche. Het is daar altijd bomvol met auto's, maar in het bos kom je maar af en toe iemand tegen. Ik denk dat iedereen bij de uitspanningen blijft hangen voor een pannenkoek.
Ik doe onderwijl de was (winterjassen zijn tevoorschijn gehaald) en heb vanmorgen wat administratie weggewerkt. Een prima weekend dus!

Die wil ze dus niet horen!

Drinken

Minke bleek laatst prima zelfstandig uit een beker te kunnen drinken. Dat merkte Ivo toen hij haar eens ophaalde van het kinderdagverblijf waar hij Minke, moederziel alleen aan tafel met een beker aan de mond, ontdekte. En bijna nooit wordt er geknoeid.

Digitaal

Mensenkinderen ... Een digitaal fotoalbum knutselen van onze huwelijksreis kost dus veel meer tijd dan ouderwets met fotohoekjes of lijm...

Ook weer afgevinkt

Getrouwd? Check


Minke naar opa en oma gebracht? Check


Naar Madrid op huwelijksreis? Check


Weer thuis met Minke? Check

Goed doel

Gisteren, tussen de bedrijven door, oogste ik de druif. Daar waar ik bij kon tenminste. De spreeuwen hebben zich op de trossen ontfermd waar ik niet bij kan. Maar wat moest ik nou weer doen met die hele voorraad? Geen tijd voor jam of sap. Dus Voedselfocus gebeld en ja hoor, die wilde het graag hebben.
Zo, heb ik mijn goede daad voor deze maand nog net binnen.

Nog heel even...

De tijd dringt. Om wallen op mijn bruiloft te voorkomen, ga ik snel naar bed. Nog een paar laatste handelingen dienen verricht te worden om DE dag ook een GESLAAGDE dag te laten zijn. Morgen en dinsdag moet ik nog werken, woensdag doen we klusjes in het bijzijn van Minke en donderdag, als zij bij haar juffies is, regelen we de allerlaatste zaken. Spannend!

Vrij - gezellig! (dl 2)

Ja, had ik opeens toch een eigen vrijgezellenfeest! Een week eerder dan ik had verwacht. Nou ja, verwacht? Ivo en ik waren er zelfs stellig van overtuigd dat het wel op zaterdag de 25e september moest zijn, want Renate en Daniel waren nog op vakantie tot de 19e. Maar ja, die stiekemerds waren op woensdag al teruggekeerd uit Frankrijk.
Voor de organisatoren (Irns!! Marloes!!) was het briljant geweest dat ik een week of wat geleden mijn agenda bij Lenny had laten liggen (ojee, Simone moet de 18e wel naar de kapper 's ochtends). Claudia mailde dat ze nog wel even naar de kapper wilde in Nederland, of de mijne goed was (zeker, Flair Hairfashion in de Krommestraat, vraag maar naar Merel). Dus toen was het voor die meiden best gemakkelijk om mij om elf uur (fris geknipt en gekleurd en in de proef make-up) te verrassen. Iedereen zat in het complot: onze ouders, de gehele kapperszaak, Martine (want 's middags zou ik naar haar verjaardag in Oss)! Daar stonden ze dan: Evelien, Georgette, Renate, Lenny, Irnsje en Josehpine. Marloes voegde zich bij ons op de Zaanse Schans. Ik moest gezellige roze klompen met rode hartjes aan en een kroon voorzien van sluier. De Japanners vonden het maar grappig. We hadden een lekkere picknick en keken nog wat rond op de Zaanse Schans. We reden vervolgens naar een allerschattigst brocante winkeltje, waar wij, gezeten aan een lange tafel, een workshop sieraden maken (ringen, hoe toepasselijk) kregen onder de bezielende leiding van een oud-collega van Marloes. Daarna volgenden wijn, sap en hapjes. Als cadeau kreeg ik een cd (Songs for Simone): iedereen (inclusief Claudia en Martine) had een lied voor mij gekozen, een stukje geschreven en een foto gekozen en daar was een cd boekje van gemaakt. Het varieert van 'Gangsta's Paradise' van Coolio tot 'Morgen ben ik de bruid' van Willeke Alberti! Ook kreeg ik een sexy lingerie setje cadeau (waarvan géén foto's) en een heerlijk rustgevende spray voor in de slaapkamer. Na het kletsten reden we naar het restaurant waar we lekker aten en gezellig kletsen. Nee, geen kroegentocht, strippers of dansen op de tafel. Vrijgezellenfeesten van dames zijn (vaak) beschaafd. Ik was rond 11 uur thuis en rolde, nog altijd blij, mijn bed in. Ow, nu wordt het wel heel echt allemaal!

De appel valt niet ver ...

Before:


After:

SURPRISE!!

Met open ogen ingetrapt en zó genoten! Details volgen.

Geitje

Zojuist op de kinderboerderij (foto's van telefoon):

Gek!

Om gek van te worden: al zo'n anderhalve week met zeer grote regelmaat word ik geplaagd door een trillend spiertje onder mijn linker oog. Soms kortdurend, soms langdurig, soms tijden niet, dan weer opnieuw en opnieuw. Wie heeft de remedie?!
Vanmorgen na het ontbijt haalde ik de vingerverf tevoorschijn. Minke moet maar snel een kwast kopen; ze verfde liever met een lepeltje dan met haar vingers. Dit soort pret duurt trouwens niet langer dan een kwartiertje hoor, dan gaan we weer iets anders doen (= Ivo & Minke boodschappen, Simone de was wegstrijken).

Schoon

Deze week twee jaar geleden (ja ja, de tijd vliegt en we worden oud) verhuisten Ivo en ik naar ons huidige huis. En wat was de keukenvloer vies. Ons (=Ivo's) eigen boenwerk mocht niet baten (zie hier) dus vroegen wij eens hier en daar een offerte op voor het laten reinigen van de tegelvloer. De theorieen over hoe het zo kon komen liepen uiteen, net als de oplossingen, over de prijzen maar niet te spreken. Dus stelden we het uit. Maar het balen over die vuile vloer groeide met de dag, dus een maand of wat geleden pakten we de draad weer op. We vonden iemand die het voor een schappelijk bedrag wilde doen. En vandaag was het dan zo ver. Het is SCHOON! Wat een verschil zeg, de vloer straalt ons tegemoet en lijkt vele tinten lichter. Nu mag er dus nooit meer gemorst worden.
Before:


After:

Pakjes

Zaterdag draaiden Ivo en ik de rollen om: ik deed weekboodschappen met Minke, terwijl Ivo ging shoppen. Die jongen moest namelijk nog een pak, voor zijn trouwerij. Dus met Bart, baby Bas en zijn moeder ging hij in Laren op zoek naar een pak, in een winkel waar Bart vorig jaar zijn eigen pak kocht. Maar het lukte niet; hoewel de eigenaar een week of wat geleden zei dat begin september de winkel vol zou hangen met nieuwe pakken, was dat niet het geval. Wat te doen? Het nog twee weken uitstellen of elders zoeken? Het werd het laatste, dus de heren kochten in de "PeeCee" een pak met hemd en das. Nu nog schoenen (en sokken?).
's Middags troffen wij elkaar op de verjaardag van Ernst, die zijn 40e verjaardag groots had aangepakt. Een huis vol, vooral ook met kinderen. Hier het kleine Wildeman grut:


Vanmorgen maakten wij zowaar voor de tweede achtereenvolgende week ons eigen huis schoon (Petra is geopereerd en mag niet tillen) en na de boterham en het middagslaapje van het kind, fietsten wij naar Vathorst Now waar we volop genoten van Wolter Kroes (ahum). Minke vermaakte zich vooral met het houtstrooisel op de grond, dus bij thuiskomst gingen zij en ik gezamenlijk in bad.
Na een afwasje maakte ik nog wat foto's in de tuin:

Sssst! geheim

Nog één maand, dan is onze bruiloft. Ivo vindt het maar niks, want ik voer wat in mijn schild. Dus moet ik 's avonds even weg en zijn er opeens geheimen tussen ons. Ivo kan het niet uitstaan. Maar lieve lieve Ivo, het zijn alleen maar leuke spannende geheimpjes en geen stiekeme vervelende geheimpjes!
Die lieve Ivo, die ging maandag met Minke zwemmen. Het was lekker en na de boterham ging ons meisje snel slapen. Ze werd echter wakker, zo misselijk kennelijk dat ze had overgegeven. Ze heeft veel op haar vader gehangen en nog een aantal keer overgegeven. 's Avonds lag ze, geheel niet des Minkes, stilletjes onder een lakentje, handje om Pips hals en haar oogjes open.


De nacht is ze goed doorgekomen en gisteren ging het al weer beter. Oppas Oma vertelde dat het poppetje maar weinig had gegegeten, maar wel opgewekt was. Vandaag gaat het ook weer goed. De hele ochtends was ze op en tijdens het melk drinken van de lunch lag ze ongeveer te pitten.

Zomaar

Donderdag aten Minke en ik met z'n tweetjes:


Overal veel regen, dus ook in ons park. Eerst een foto van juni 2009, dan een foto van afgelopen donderdagavond:



En aangezien er nog steeds veel regen valt, speelde Minke vandaag in Monkey Town, binnen dus:

Meten is weten

Maandagochtend kwamen Anne en Julie op bezoek bij ons. Julie kletst werkelijk alles letterlijk na, dus als een soort echo hoorde ik alles wat Anne (of ikzelf) zei weer uit haar mondje terug. Minke moest zoals gewoonlijk een paar minuten ontdooien, maar vond het toen toch wel erg gezellig. De dames aten een boterham mee en vertrokken toen weer naar huis, want Minke en ik haddden een afspraak bij het consultatiebureau.


Minke gaat nu naar het 'peuterspreekuur'. Ze ging op de weegschaal (11,6 kg) en ik moest haar opmeten. Dat laatste wilde Minke niet, dus het duurde even voor ik haar op 81 cm had. Daarna volgde een prettig gesprek met de verpleegkundige en zal er een volgende afspraak gemaakt worden als Minke 2 jaar en 3 maanden is. Dat duurt dus nog wel even.
Gisteren was een drukke dag op mijn werk, maar ik kon maar weinig werk echt wegzetten. Eerst had ik loketdienst, daarna had ik een afspraak bij Harting-Bank in Naarden en terug op kantoor kon ik nog net een kwartier lunchen voor een vergadering startte (en die met drie kwartier uitliep tot kwart voor vier). Het is heus heerlijk om vrije dagen met Minke (en om de woensdag ook met Ivo) door te brengen, maar soms staat de hoeveelheid werk dat eigenlijk niet toe. Ik voel me dan in een soort spagaat staan. Daar waar ik voor Minke's geboorte nog wel eens lekker tot kwart over zes kon doorwerken, zit dat er nu gewoon niet meer in: Minke moet opgehaald van het KDV of oma, ze moet op tijd eten en om Ivo nou al die avond rituelen op zich te laten nemen is ook zo wat. Lastig dus.
Maar ja, vandaag dus wel lekker vrij. Minke en ik haalden de zwemles van afgelopen maandag in en 's middags gingen we met z'n drieen even naar de stad. Gezellig dus. Morgen maar weer hard aan het werk!

Héérlijk!

Nou zeg, ik heb zo'n héérlijk weekend, ik kan er maar niet over uit.
Het begon al vrijdagavond, met makkelijk en lekker afbakpizza in de tuin en nog even spelen met Minke en de buurjongens in het park. Helaas was toen de nacht van Minke rommelig, en heb ik haar twee keer (tien voor 11, half 1) moeten troosten na een huilbui. Dit gooide wat roet in het eten voor onze plannen van zaterdagavond, want dan wilden wij graag naar de film en Minke uitbesteden aan de buren.
Zaterdagochtend (Ivo kreeg nog even 220 V door zijn lijf toen hij een stuk lampje uit de afzuigkap probeerde te halen) deden we boodschappen en toen pakte Ivo de auto om met Bart naar Sail te gaan. Minke sliep maar liefst twee uur, waarin ik eindelijk weer een start maakte met haar babyalbum (ik loop al bijna een jaar achter...).
Na de lunch reden we samen naar Huizen, waar we Gea oppikten. Ivo en ik hadden namelijk onlangs in Laren schoenen gezien voor Minke voor de trouwerij die we in Amersfoort niet konden krijgen. Minke vond het prima om schoenen te passen en duwde als een heuze schoenverkoper goed op de neuzen van haar schoenen om te voelen of ze wel goed zaten. Ze kreeg niet alleen mooie schoenen voor de bruiloft, maar ook gewone schoenen voor nu, want haar blauwe schoentjes waren nu echt te klein geworden. Met twee paar schoenen gingen we weer terug naar opa, waar Ivo ook arriveerde en we bleven eten. Wat een heerlijk ontspannen dag! Iedereen had het naar zijn zin gehad.


Minke ging geweldig goed slapen en dus deden wij weer "uit in eigen huis". We keken een film (Sideways) die we elk jaren geleden hadden gezien en echt heel leuk vonden. Omdat het over mannen gaat die avonturen beleven tijdens een weekje wijnproeven, openden wij de wijn die we vorige zomervakantie op een wijngaard kochten. Wat was het heerlijk, en alweer zo ontspannen!
Om het helemaal af te maken, sliep Minke vanmorgen uit tot maar liefst kwart over 9! We ontbeten en wandelden daarna bij kasteel Groeneveld. Nu maakt zij herrie in bed, en ga ik terug naar het fotoboek! Héérlijk!

Veel verjaardagen

Afgelopen weekend bestond uit verjaardagen, véél verjaardagen. Maar eerst moest er nog even een puntje van de bruiloft-actie-lijst gevinkt worden: de bruidstaart. Zo gezegd, zo gedaan.
Zaterdagmiddag gingen we op pad naar de eerste (eigenlijk: eerste twee) verjaardagen van het weekend: Chantal (30) en zoon Stijn (2). We aten hapjes en soep in de tuin, Stijn speelde met een vriendje en Minke speelde vooral op de bank. Ze genoot van de autovoorraad van Stijn.


Zondag gingen we na het ochtendslaapje van Minke op pad voor de volgende verjaardag, die van Amber (1). Bij Amber thuis was het druk met vooral veel jongens en dus met auto's en ballen. Minke speelde heerlijk in de tuin met Ivo terwijl ik lekker binnen zat te kletsen. Amber leek alles redelijk rustig over zich heen te laten komen en schonk iedereen een brede lach. Minke roept al sinds het bezoek van Renate, Daniël, Thijs en Amber enige tijd geleden met enige regelmaat 'Thijs Thijs' en zij heeft hem bij vertrek ook meer dan één keer gekust. Als daar niet wat moois opbloeit ...




Toen moesten we maar weer eens terug naar huis om de laatste verjaardag(en) van ons lijstje af te strepen: onze buurtjes. Daan was jarig, Colleen net geweest en Edwin binnenkort. Dus werd er weer veel gebald en visten we (stiekum) alle rozijnen uit de studentenhaver omdat Minke die zo lekker vindt (eis, eis).

Gevonden

Tijdens het opruimen van de kamer van oma heb ik mij ontfermd over de vele ansichtkaarten die zij had bewaard. Ook vond ik oude brieven, waarvan twee op zijn schrijfmachine getikt door opa aan zijn schoonmoeder en -zus halverwege de jaren 50 van de vorige eeuw en een handgeschreven brief van (waarschijnlijk) een tante van de moeder van mijn oma. Ook vond ik een adres van een Amerikaanse dame, waar ik niet eerder van had gehoord. Een brief van een andere Amerikaanse dame zat er ook bij, maar men was er redelijk van overtuigd dat deze dame reeds gestorven was. Van Zeena, de dame van het adres, had ik nog niet eerder gehoord. Ik probeerde uit te vinden of zij nog leefde. Dat was lastig zat, want hoewel ik haar naam een aantal keer vond met Google, kon ik niet zien hoe recent dat was. Op advies van een Amerikaanse vriendin zocht ik vervolgens met www.whitepages.com. Ik vond haar met een adres in Los Angeles, een paar honder meter verwijderd van het adres dat ik van haar had. Via Googlemaps bleek er een streetview mogelijk te zijn, en daaruit bleek dat zij in een gebouw woont dat Westwood Horizons heet. En via Google bleek dat dan weer een soort bejaardenhuis. Kijk, dat ging de goede kant op. Ik belde met de receptie van Westwood Horizons en vroeg of zij Zeena kenden. Ja hoor, die zat te lunchen. May I ask who's calling? De volgende dag belde ik Zeena en wij hebben lang en geanimeerd gepraat. Zij kon mij vertellen dat Ray (de bovengenoemde dame) inderdaad was overleden. Zij was blij en dankbaar dat ik belde en ik beloofde haar de overlijdenskaart van oma toe te sturen. Ik voegde een zevental foto's bij en een lange brief en ga nu bij de brievenbus zitten wachten op haar reactie. Lang leve internet!

Onder

Minke nam gisteren een roze haarband mee van opa en oma (door Minke mpa en mmma genoemd):



Verder gingen we in ondertrouw, bezochten we de trouwzaal en zetten de puntjes op de i bij het restaurant. Daarna kochten wij een leuke outfit voor Minke. Het schiet al op!
Verder is Minke vandaag exact anderhalf jaar geleden geboren!

Spelen met vrienden

Zaterdag bezochten Ivo, Minke en ik Laren nh, op zoek naar een geschikt kledingstuk voor Minke om te dragen tijdens het huwelijk van d'r ouwelui. Ivo had een leuke jurk gezien bij Bennetton, maar vond 'm Minke niet zo leuk staan als hij had verwacht. Dus keken we nog wat verder en kochten uiteindelijke niks. Winkelen in Laren is dus helemaal niet zo duur als je zou denken, wij hebben niks uitgegeven. 's Middags kregen we onverwacht bezoek van de hele familie Wildeman uit Almere. Bente was geschminkt als poes. Minke bleek te kunnen Wii-en. De clan bleef eten, waarna er gedanst werd.



De volgende dag ging Ivo fietsen met Bart van Almere naar Lelystad en door de regen weer terug, terwijl Minke en ik ons vermaakten bij Lenny en Bas droog thuis. Toen Minke 's middags eindelijk was uitgeslapen reden we met gezwinde spoed naar Reutem waar we waren uitgenodigd op de zesde verjaardag van Ilse. Het regende, hooste en was droog. Voor Minke maakte het niet uit; Ivo was een held en hield tijdens een eindeloze zandbaksessie de plu boven haar hoofd. Daarna mocht Minke in een kinderbad van de camping, zodat zij schoon en droog de terugreis kon aanvaarden.


En vandaag kon Minke alweer spelen. Ditmaal met Xavier, en in mindere mate met Pepijn en Quinten. We waren namelijk op bezoek bij Georgette. Er wordt wat afgespeeld! Leuk hoor, zo'n groot kind.

Fillum

Vroeger, ja vroeger, toen Minke nog niet geboren was, gingen Ivo en ik met enige regelmaat naar de film. Meestal in Utrecht, naar het Springhaver of het Louis Hartloopercomplex. Hapje eten, film kijken, naar huis. Maar ja, nu moeten we dan oppas regelen. Op zich is dat niet zo'n groot probleem, ware het niet dat Minke soms slecht gaat slapen. Dan horen wij het mekkeren een tijdje aan, doen alsof we weten wanneer het te lang duurt en het mekkeren overgaat in jammeren totdat we dan gaan kijken en een knuffel / water / melk aanbieden. Wij horen wanneer het kletsen nog gezellig is en wanneer het klinkt als 'dit wordt niet wat'. Dus dan is iemand laten oppassen best lastig. Dus huren we nu soms een dvd en hebben we een avondje uit op de bank. Vorige week was dat Did you hear about the Morgans. Wij hadden er liever niet van gehoord, want het was tenenkrommend en nogal genant. Maar gisteren was dat Up in the air, waarvan ik met mijn hoofd in de wolken was. Goed gespeeld, goed verhaal. Zo'n avondje uit thuis is voor herhaling vatbaar.
En als je buren een maand op vakantie gaan naar Amerika, nemen ze op Ivo's verzoek een honkbalshirt mee voor het kind:

Hulp bij het Huishouden

2008 - 2009 - 2010

31-07-2008


31-07-2009


31-07-2010


Wat vind ik haar lief.