Strand

Van de bibliotheek leende Minke een week of wat geleden Dikkie Dik naar het strand. Ook lezen wij zo af en toe Nijntje aan zee. Minke is wel eens op het strand geweest, maar dat zal ze zich niet herinneren.
Na een hangdag gisteren thuis, vertrokken we vanmorgen naar het strand van Bloemendaal, waar Minke het reuze naar haar zin had. Ze schepte, sprong in een diepe kuil en klom (nou ja, klom... liet zich tillen) tegen een hoge zandrand op om er weer vanaf te springen. Ivo en ik tennisten nog wat en uiteraard nuttigden wij iets op een terras. Prima ochtend dus.





Eind van de middag mocht ik Sim ophalen, want in het (grote) hok waarin hij verbleef bij de dierenarts lag hij alleen maar wat te liggen. Hij leek geenszins van plan te eten, drinken of om op te staan. Terwijl dat juist wel belangrijk was. Uiteraard leeft hij thuis op, hij heeft geplast (ja, hij heeft GEPLAST!!!) en hij ligt heerlijk in de zon en heeft veel zin om te kroelen. Morgen nacontrole bij de eigen dierenarts. Opgeteld met de twee vorige keren zitten we nu op € 1.314,05.
Ik heb Sim vriendelijk verzocht om zeker 20 jaar te worden.

Veel pech

Exact een maand geleden, op 24 februari, ging ik met Sim naar de dierenarts omdat hij niet kon plassen. Hij kreeg een katheter, hij ging op speciaal voer en als die zak leeg was, moesten we urine laten controleren. Zover kwam het niet. Vlak voordat de zak voer leeg was, vonden Ivo en ik dat Sim zich anders gedroeg. Aanhankelijker, haast opdringerig. Omdat we het niet vertrouwden, bracht Ivo hem woensdag naar de dierenarts. Ja hoor, verstopt. Katheter, blaas leeg, urine onderzoek. We kregen 'm weer mee, met katheter en al. De volgende dag bracht ik hem weer weg, hij werd geopereerd. Aan het eind van de dag haalde ik hem piemelloos weer op. Kap om, hij moet tien dagen binnen blijven. Zijn achterkantje is kaal geschoren, het ziet er naar uit. Om hem wat rust te gunnen en onze bank een beetje te sparen ging hij weer in de hal. Dekentje, kussen, kattenbak.
Vandaag, na het eten, maakte ik de kattenbak en hal schoon. Gepoept? Check. Gepiest? Nee, dat niet (we hebben klontvormend grind). Terwijl ik de hal stofzoog, zag ik Sim een aantal keer ongemakkelijk op de vloer zitten, alsof hij poepen moest maar dat niet kon. Ik keek het eens aan. Zou hij met z'n kont boven de vloer hangen omdat alles pijnlijk is, of kon hij toch niet piesen? Dienstdoende dierenarts gebeld. Kom toch maar even langs, was zijn advies.
Een uur later ben ik weer terug thuis. Sim is weer opgenomen: zijn blaas stond weer op spanning, piesen kon hij niet. Katheter, blaas legen. Zondag gaat het katheter eruit, dan is het de bedoeling dat hij zelf kan plassen. Zo niet, dan opnieuw opereren...


Ik sprak uitgebreid met de dienstdoende arts. Ik vroeg me af hoe het nou toch kwam dat ze steeds geen gruis in Sims urine vinden. Volgens hem is stress de belangrijkste oorzaak van deze problematiek. Stress, wat voor stress dan? Sim is niet wild van Minke, hij gaat haar liever uit de weg, maar er lijkt enige verbetering in te zitten. "Er is een ongecastreerde kater in de wijk, die pist tegen onze deur", vertelde ik. En dat is volgens deze arts geheid de oorzaak. Wat te doen? Volgens hem moet ik de dierenbescherming bellen om deze kat te laten vangen en te laten castreren. "Maar je kan een eigenaar toch niet verplicthten tot castratie?", vroeg ik nog. Maar meneer de dierendokter staat daar anders tegenover. Intacte katers (ja ja, intact) knokken met andere katten, verspreiden kattenaids en -leukemie. Duidelijke redenen om tot castratie over te gaan.
Ik ga er maar eens werk van maken. Als dat me in het vervolg een boel geld kost (eerst € 333,27 en gisteren weer € 656,63) dan lijkt het me het proberen waard. Wordt vervolgd...

Operatie

Onze Sim heeft al jaren zijn ballen niet meer, en vanaf morgen moet hij ook zijn piemel missen...

Kangaroe(s)

Spelen

Donderdag was het mamaspeeldag - toen ging ik met Mira de hele dag naar de sauna in Putten. Ik was daar nog niet eerder geweest en ik vond het iets te veel een ski-hut sfeer hebben. Doe mij maar strak en clean. Uiteraard genoten wij toch opperbest van alle soorten faciliteiten. Ik liet mij nog geheel rood scrubben en met olijfoliezeep insoppen in de Hamman, terwijl Mira een gezichtsbehandeling kreeg (juffrouw: "Wat doet u aan uw huid?" Mira: "Pullekuh"). We aten een salade en ik was om half 8 thuis, Minke was al in slaap.
Dit weekend was een geweldig lenteweekend. Zaterdagochtend hadden we dan eindelijk een playdate bij Jesse (zie hier, hier en hier). Ivo ging gezellig ook mee, dus kletsten Marthe, Martin, Ivo en ik terwijl Jesse en Minke speelden. Zie hier Jesse's fanatieke trommelgedrag:



Na Minke's middagslaapje (+ overgeefsessie gevolgd door badsessie) vertrokken we naar Heemstede. Renate had mij gevraagd om mee te gaan naar Gooische Vrouwen en, hoewel ik werkelijk nog nooit een aflevering van de gelijknamige serie had gezien, wilde ik graag mee. Leuke film, supergezellig om met Renate te gaan. We aten heerlijk kaasfondue en lieten de heren met de slapende kinderen achter. De film was leuk, beetje los zand en redelijk tot goed te volgen voor niet-serie-kijkers zoals ik. We bleven slapen, heerlijk voor ons en extra gezellig voor de kinderen. Minke is echt gek op Thijs. Na het ontbijt zaten de Ludekings en de Wildemannen achter de computer:


Amber speelde ook wat aan tafel:


Daniël was erg blij met zijn nieuwe schoenen:


Daarna werd er nog buiten gespeeld:



Na de lunch reden wij terug naar Amersfoort, om het buiten spelen daar voort te zetten. Echt een heerlijk weekend.

Koekjes bakken

Gisterochtend bakten we koekjes. Minke deed de suiker in de kom (en op de grond), samen braken we het ei, Minke voegde het meel toe en samen staken we koekjes uit. Oja, Minke snoepte lekker van het deeg.


En 's middags brachten we ongeveer de helft van de koekjes naar opa en oma.

Buiten eten

Als je voor het eerst dit jaar met je gezin in de tuin luncht, dan is het tijd voor een nieuwe blog-achtergrond!

Dansen

Irnsje en ik waren donderdag op de Droomdag. Iets met alleen maar vrouwen die hun droom wilden waarmaken. Hoog spiritueel gehalte, hoog zweverigheid gehalte en de droom van bijna elke vrouw stond gelijk aan een eigen onderneming (en die hield dan weer verband met welzijn van kinderen, dieren en andere zwakken van de samenleving).
Anyhow, onderstaand filmpje werd vertoond. En daar werd ik erg blij van. Dus dat wil ik graag met jullie delen.

Verkocht!

Onlangs plaatste ik een aantal artikelen (wat oude kledingstukken die wel leuk waren maar niet aan mijn lijf, een lamp, laarzen) op Marktplaats. Advertenties blijven 28 dagen op de site staan, daarna worden ze verwijderd. Mijn insteek? Kijken of ik wat kon verkopen. Wat ik niet zou verkopen binnen vier weken, zou alsnog naar de Kringloopwinkel gaan.
Gelukt? Ja hoor, best. Van de 14 aangeboden artikelen, heb ik er negen verkocht. Opbrengst? Ja hoor, best: € 53,50!

Overjarig

Gisteren is mijn verjaardag voor de buitenwereld stilletjes voorbij gegaan. Thuis was ik wel superjarig! Ivo heeft een uitgebreid ontbijt gemaakt, met american pancakes, vers afgebakken notenbroodjes, roerei, vers grapefruitsap en thee. Ik had een bord voor cadeaus! Van Minke kreeg ik een mooi schilderij, met groen, roze en vooral veel glitters. Van Ivo kreeg ik een cd en twee trouwfoto's op canvas! Echt supergaaf, ik ben er reuze blij mee. Vooral omdat ik normaliter altijd de foto's aan de muur verzorg en nu Ivo gekozen heeft, vind ik dat extra speciaal! Dank je wel liefje voor een grandioos cadeau!


's Middags zijn we met z'n drietjes naar de theetuin in Eemnes geweest waar Minke zich vreselijk uitsloofde voor een wat oudere heer aan onze tafel en echt alles deed om zijn aandacht te trekken.
Vanmorgen zijn Minke en ik met de bus en trein naar Utrecht gegaan. Ik kreeg namelijk geld van Gea en Fred voor mijn verjaardag en daar heb ik zojuist een hartstikke mooie handtas van gekocht bij de Bijenkorf. Ik ben er erg blij mee! Minke vond het prachtig in het openbaar vervoer, was zoet en is niet gaan slapen (waar ik nogal bang voor was). Compleet uitgeteld (en doorgelekt...) is zij zojuist om tien voor twee in een diepe slaap gevallen in haar eigen bed! Hoera!

Weg met de herfst!

Hoewel het vannacht weer heeft gevroren (zouden mijn planten dat fijn vinden?), ben ik wel klaar met de herfstbladeren op de achtergrond van mijn blog. Tijd voor fris en fruitig. Tijd voor groen en sappig. Tijd voor lente dus.
Maar eerst op de fiets naar Emiclaer, om wat foto's op te halen. Wel even mijn sjaal en handschoenen aan...

Zuster Minke

En denk daar dan nog even haar rode schoentjes bij. Wat een plaatje!

Gaar

We zouden naar de dierentuin. Maar het regende. Het regende best veel. Dus gingen we naar Corazon, waar we het simpel bij een goede kop koffie hielden en een flesje fris voor Minke. We aten niet van de overheerlijk taart. De avond ervoor hadden we al lekker gegeten bij Georgette en Allard, wat trouwens ook heel gezellig was.
Minke viel in slaap op de terug weg vanuit de stad. Een minuut of twee voor we thuis waren. Direct toen ik het door had, porden we haar op. Ze heeft echt niet langer geslapen dan een minuut of 2. Hooguit.
Maar lang genoeg om 's middags niet meer te gaan slapen.
De middag was lang. De middag regende het gestaag door. De middag was héééél lang. En toen we om half 7 aan tafel zaten, gebeurde er dit:

€ 333,27

Ja, soms is liefde duur. En aangezien ik erg van mijn schatjes houd, spendeer ik dus met liefde bovengenoemd bedrag aan de dierenarts.
Sim was nog jong toen hij eens een verstopte plasbuis had en gekatheteriseerd moest worden. Uiteraard in het weekend, dus extra prijzig. Gisteren had hij het weer voor elkaar... Woensdagavond vond ik plas met bloed, Sim sliep 's nachts bij ons om hem nog enigszins in de gaten te kunnen houden (niet kunnen plassen betekent dat je met gezwinde spoed naar de dierenarts moet om vergiftiging te voorkomen). Alles ging goed. 's Ochtends plaste hij niet op commando. Dus bracht ik 'm naar de dierenarts, die helaas pas om half 10 open ging. Ze hielden hem daar. Al een half uur later, ik was bijna op mijn werk, werd ik gebeld met de mededeling dat hij onder narcose moest om een katheter in te brengen: zijn blaas zat helemaal vol en plassen kon hij niet. Zo gezegd, zo gedaan. Er werd geen gruis in zijn bloederige urine aangetroffen, dus wat was de oorzaak van de verstopping? Een röntgenfoto werd gemaakt om te kijken of er een steentje zat. Ook niet. Bloedonderzoek toonde aan dat zijn nieren het nog wel goed doen. Oké, een lichtpuntje dus.
's Avonds heeft Ivo kleine dikke Sim opgehaald, mèt verblijfskatheter. "Uw kat zal de komende dagen urine en bloed lekken. Heeft u een kamer waar dat niet zo erg is?". Nou, nee, Ik heb niet zomaar een lege betonnen kamer over... Dus een bench werd geleend, maar die is helaas toch wel aan de kleine kant. Nu woont Sim, tot het katheter er maandagmiddag uit mag, in het halletje bij het toilet. Op handdoeken en een kussen. Hij lekt, ja, nogal. Maar dat is goed. Als hij niet meer lekt, moeten we het katheter met water proberen te spoelen. Onze eigen dierenarts heeft weekenddienst. Kijk, weer een lichtpuntje.
We kochten ook een zak met een iets ander dieetvoer (om de zuurtegraad van de urine op peil te houden, wat er voor zorgt dat er geen gruis ontstaat). Daarnaast krijgt hij pijnstillers en blaasontspanners. Maandag krijgt hij nog een shot antibioticum.

Maar waarom mopper ik nou toch op tijd, viezigheid en geld? Sim is mijn moppie, en dus heb ik het van harte voor hem over.


ps: Donaties zijn welkom op ING 6357157 :-)

3 & 1

Wat een heerlijk moment beleef ik. Minke ligt vroeg in bed, want was helemaal op. Ivo zit lekker tv te kijken, de wasdroger draait, mijn hoofd leunt op een warm kattenlijfje, de blauwe druifjes mogen nog een dagje meedraaien en morgen heb ik nog een vrije dag.


Komende week is mijn laatste week die bestaat uit vier dagen werken. Ik vind dat een ontzettend lange week, waar ik altijd enorm tegenop zie. Voordeel is dat ik tegenwoordig op woensdag, in mijn eentje, het loket in Laren draai en dat is een leuke breuk in de week.
Gisteren werden we onverwacht uitgenodigd voor het eten bij Renate en Daniël, waar we echte Oostenrijkse bockworst aten. Dat was spontaan en gezellig. Zie hier ons muurbloempje:


Vandaag werden in Rotterdam de verjaardagen van Stella (21 feb.: 3) en Hugo (23 feb.:1) gevierd. Stella kreeg van ons een grote puzzel, Hugo een knikkerbaan zonder knikkers maar met auto's (uit het winkeltje van Peuter-in-Zicht vriendin Mariëlle).

Hond?

Minke is gevallen en heeft op beide knieën schaafwonden. Daarop zitten pleisters. Als we zitten te eten komt het uiteraard nog een aantal keer ter sprake, de 'au'.
Ik zeg 'vervelend hè, zo'n schaafwond'.
Waarop Minke zegt 'baf'.
Ik: 'Baf'?
Minke: 'Baf'.
Dan valt het kwartje. Nee, niet een schaafhond. Een schaafwond!

Weer helemaal in the air!

Zo, en nog wat filmpjes staan ook klaar om bekeken te worden.
Ja ja, 102 alweer online sinds het allereerste filmpje waarin Minke ligt te pruttelen... zucht...

En dat is twee!

Hoewel het nog vroeg is (half 9) lig ik lekker in bed, met de laptop die terug is van weggeweest. Er zijn bestanden gered, er zijn ook bestanden verloren. Wat gered is, zijn afbeeldingen. Wat verloren is zijn afbeeldingen en alle documenten. Gaandeweg komen we erachter wat we kwijt zijn. Dat is niet leuk, maar vooral niet handig. Ja, we hebben hier van geleerd.

Tijdens de afwezigheid van de laptop en snel internet, ging het leven gewoon verder (Mocht je je soms afvragen of het leven nog wel leefbaar is zonder moderne communicatiemiddelen, dan is het antwoord dus 'ja'). En wat voor leven.
Op donderdag 10 februari bezochten Minke en ik voorlopig voor het laatst de altijd charmante arts-in-opleiding in het WKZ die Minke's vingers bekeek en goedkeurde. Mochten Minke of wij ooit nog van mening zijn dat de nagels mooier kunnen dan ze nu zijn, dan is een nagelbed transplantatie mogelijk. Ivo en ik zijn van mening dat dat in de toekomst geheel en al een keuze van Minke mag zijn.
De volgende dag was een mijlpaal want onze liefste, mooiste, grappigste Minke was jarig en werd twee jaar. Ivo zette haar cadeau in elkaar (een keukentje) en ik zorgde voor uitdeelpakketjes voor op het kinderdagverblijf (door ons steevast 'school' genoemd). In tegenstelling tot vorig jaar gingen Ivo en ik namelijk gewoon werken op Minke's verjaardag.




's Avonds kregen we onverwacht maar heel erg gezellig Colleen, Anke, Farvadin, Jasmijn en Sophie te eten. Zij waren er dus ook bij toen Minke haar grote cadeau kreeg. Wat was ze verguld (de linkerhelft is van opa en oma Wildeman).





Zaterdagmiddag lieten wij, net als vorig jaar, weer foto's maken van ons gezin en van Minke in het bijzonder. Ik ben echt ontzettend benieuwd naar het resultaat. Ik zal het plaatsen als we het binnen hebben.
Op zondag was het dan echt feest. Ik bakte drie ladingen cupcakes (waarvan er twee niet rezen, maar waar niemand wat van zei...). Ivo maakte een schotel risotto en een gigantische schaal met pastasalade.



Het was een drukte van belang, met in totaal 8 kinderen tussen de negen maanden en de vier jaar en hun ouders.




Minke kreeg fijne cadeaus: drie boeken van Dikkie Dik (Tì Tì) waarvan één met dvd, een grote doos klei (sja) met toebehoren, een bak vol houten etenswaren die met mesjes gesneden kunnen worden (er zit klittenband tussen de losse delen), badspeeltjes, een prentenboek, een keukenschort mèt koksmuts en als klap op de vuurpijl een loopfiets (hie)!


Afgelopen woensdag was de laatste woensdag dat Ivo en ik samen vrij zijn (omdat ik per 1 maart terugga naar 24 uur werk per week en mijn vaste vrije dagen dan maandag en donderdag zijn). Minke ging voor de tweede keer die week zwemmen (nu met Ivo).


Aansluitend gingen we op bezoek bij Gea en Fred. Minke en ik hadden Fred niet meer gezien sinds hij geopereerd was (darmkanker). Hij had weer gezellig praatjes, dus we konden concluderen dat het weer goed met hem ging. Vandaag hebben we helaas toch vernomen dat hij een chemokuur moet volgen. Vervelend voor hem, dus sterkte Fred!
Volgens mij zijn we weer bijgepraat. Heb je het idee dat ik nog van alles heb overgeslagen, roep maar in de reacties, dan zal ik netjes antwoorden!

Goed / niet goed

De laptop is stuk. De specialist probeert de inhoud van de harde schijf te redden - eerst afbeeldingen, dan documenten.
We hebben nog een 'oude' laptop die het soms geweldig goed doet (zoals nu) en soms met geen stokslagen vooruit te branden is.
Met andere woorden: dit is een bericht om te melden dat het goed met ons gaat (Minke was jarig, ladingen foto's volgen). En dat het dus niet goed gaat met het voeden van mijn webverslaving.
Trouwens: mocht je foto's hebben van Minke vanaf 20 september (laatste back-up) tot heden, dan houden wij ons van harte aanbevolen.

Sok

Zo, ik had lekker warme sokken vanmorgen!