Ziekenhuizen

Met al die gevallen vrouwen, kom ik met Minke nog eens in een ziekenhuis. Maar twee keer in één week naar twee verschillende ziekenhuizen, dat is the limit!
Woensdag bezochten Minke en ik een gehavende Irnsje in het ziekenhuis van Amersfoort. De volgende middag werd ze ontslagen. Nu is ze bij haar ouders. Donderdag volgt nogmaals een operatie aan de kaak, want de chirurg gaat voor een 10+. En terecht!
Vandaag waren Minke en ik bij mijn oma in Amsterdam. Een heel ander plaatje, namelijk van een erg oude vrouw die steeds wegdoezelde toen wij er waren. De door mij meegebrachte aardbeitjes at Minke zelf en oma moest gevoerd. Harde werkelijkheid. Oma kon 't nauwelijks wegkauwen, dus toen heb ik haar wat water door een rietje laten drinken. Minke vond dat wel mooi want ook zij dronk uit een riet. Dit weekend een jaar geleden zaten we nog met oma en mijn ouders thee te drinken in de theetuin van Eemnes. Raar hoor. Toen was nog niemand gevallen en had nog niemand kanker...


Minke kan nu goed op haar loopfiets door het huis crossen. Nog iets langere benen zou het vergemakkelijken, maar het gaat best. Ze leert trouwens steeds meer woordjes: jas, boom, beer. Ik versta het, misschien een buitenstaander niet. Verder houdt ze zich goed aan alle dierengeluiden: baf, bauw, boe, hiiii en soms beh (hond, poes, koe, paard, schaap). Een leeuw gromt en haalt uit met zijn klauw en een indiaan doet zijn hand voor zijn mond en zegt 'oeh oeh oeh oeh'. Ze snapt (uiteraard) veel meer en da's wel erg handig!
Minke heeft, zoals je in het cirkeltje kunt zien, een gigantische kies in de maak:


Verder snapt ze uitstekend dat schoenen en sokken aan je voet moeten dus ze komt ze graag even brengen:


Klap eens in je handjes ... handjes in je zij ...


In navolging van haar overgrootmoeder en haar oudtante Simone, lijkt Minke ernstig linkshandig te zijn:

Gevallen

Gisteren, 3 maanden, 3 weken en 3 dagen voor mijn huwelijk, is mijn vriendin en getuige Irnsje als een katapult over haar fiets gevallen en heeft haar arm gebroken en haar kaak verbrijzeld. Ze is lang (6 uur) geopereerd en is nu wakker. Morgen ga ik gelijk op bezoek! Beterschap!!

Geruis

Hierbij de foto's van Ivo's verjaardagsfeest. Neef Boris vindt de bal ook mooi:


Minke, die niet eens jarig was, kreeg ook een cadeau (en hield braaf haar zonnemutsje op):


Zelfs nicht Bente vindt de bal leuk:


Ivo's beroemde pasta Bolognese is niet alleen mijn favoriet:


Zaterdag was een dag waar ik echt naar uit had gezien; een saunadag in Bussloo met Marloes. Gewapend met zonnenbrand factor 30 togen wij richting de sauna. Het was best rustig, zeker binnen. Iedereen lag buiten te bakken. We hebben uiterst kalm aan gedaan, lekker gegeten, veel gezwommen en ik heb uiteraard nog liggen slapen. 's Ochtends bracht Marloes nog een geweldig cadeau mee: Entertaining with the Soprano's.


Zondag gingen we 's ochtends snel naar Almere. We zouden namelijk met Marc naar Proef Italie dat gehouden werd bij Kasteel HaarZuilen. En wie had daar een stand en vrijkaarten? Juist ja, Bart. Een tripje naar Almere om € 45,- uit te sparen, vonden wij de moeite waard. Konden we gelijk Bas nog even zien (oja, en Lenny). Proef Italie was eigenlijk niet meer dan heel erg veel standjes van allerlei bedrijfjes die veel of weinig raakvlakken hadden met Italie. Best leuk. Binnenkort naar Proef Holland in de Keukenhof, Marloes?! We vertrokken weer toen de eerste spetters vielen.






Vandaag moesten de katten hun jaarlijkse entingen. Mijn Timootje bleek een hartruisje te hebben. Tevens ontstoken tandvlees en nogal wat tandsteen. Die combinatie is niet goed. Maar ja, onder narcose voor verwijderen van tandvlees, dat is dan weer lastig met een hartkwaal. De dierenarts gaat na onze vakantie nog eens luisteren... Oké, ook nog een wormenkuurtje (vooral om dat dat voor Minke belangrijk is) en dan de nota: € 108,-. Kaboem!



Nog meer ellende horen? Vannacht is mijn oma (90 jaar) gevallen in de badkamer en heeft haar heup gebroken. Rond half 7 belde mijn vader om te melden dat ze goed de operatie was doorgekomen. Ze klonk opgewekt en oogde oud. Volgens Ivo was het gekker geweest als het andersom was geweest. To be continued ...

Beregoed!

Long time no see! Alles gaat goed. Je weet: geen nieuws is goed nieuws.
Minke en ik genoten van een weekendje bij opa & oma / papa & mama in Overdinkel. Ivo was in Vlaanderen gaan fietsen met Daniel.









Terwijl zij af moesten zien op klimmetjes en soms in een regenbui, speelde Minke met de bal met opa, oma en mij. Zondag bezochten wij een prachtig park met klein dierentuintje in Gronau, alwaar wij ook moesten afzien in de plensende regen.



Zondag avond reed mama/oma met ons mee terug, want zij wilde maandag maar wat graag mee naar Minke's zwemles. En wat voor zwemles! Minke heeft haar eerst Berendiploma gehaald! Daar was zij behoorlijk moe van geworden, dus na de lunch ging zij meer dan 3 uur slapen. Nog even snel naar Ikea en het winkelcentrum en toen moesten mama/oma en ik nog koken. We aten lekkere taartjes met camembert en gerookte ham.







Gisteren kwam ook mijn vader naar Amersfoort. Lief als hij altijd is, bracht hij onze stofzuiger mee, die hij in het weekend had gerepareerd. Nee, geen nieuwe koolborstels nodig hoor. Gewoon, een compleet versleten kogellagertje. In Amersfoort hing hij nog een rail op om foto's aan te hangen (ik verfde namelijk laatst een groot blauw vlak op de fotomuur (tegen over het toilet)).


Ook fikste hij in 2 minuten de lekkende buitenkraan. De magische woorden 'papa doen' werken nog altijd. En wat ben ik daar ontzettend blij mee. Papa, bedankt!
Waarom kwam hij ook? Tuurlijk, om mama op te halen, om gezellig met ons te eten,


om Minke te zien. Maar ook om alvast Ivo's verjaardag te vieren. Die is vandaag de jarige job. Terwijl hij taarten staat te bakken en een gigantische pan met bolognese saus heeft gemaakt (de lekkerste van de wereld dus!), heb ik met Minke de auto van zomerbanden laten voorzien. Na de lunch zat Minke nog in het zwembadje, dit keer zonder er in te poepen. Verslag van de verjaardag volgt!

Onderwijl in Parijs

Zondagavond aten we bij Gea en Fred met Minke.



Nadat we haar in bad hadden gedaan, vertrokken wij naar huis alwaar Ivo broodjes smeerde voor de volgende dag. De wekker ging vroeg (04.30 u) en de bus vertrok om half 6. We werden voor de hoofdingang van Roland Garros afgezet waar nog wat onduidelijkheid rondom de toegangskaarten ontstond (en Ivo en Patrick nog aan de buitenkant van het hek moesten wachten),


waar de zon ons weg probeerde te branden (haha, factor 30 mee), er heel veel publiek was (misschien moeten ze volgend jaar een maximaal aantal bezoekers binnenlaten en dan 'one out, one in'), waar we dus mooi wel een kaart voor Centre Court hadden (waar ik een set keek tussen Federer en een Australische jongeman)


en waar ik zeker 25 minuten in de hitte stond om een broodje van € 5,10 te kunnen kopen.
Nadat ook Ivo was weggefikt op baan 7 (je zult er toch maar moeten tennissen..) besloten wij Parijs onveilig te gaan maken. We liepen heel erg om om bij een metro halte te komen, wandelden langs de Notre Dame (de enige grote bezienswaardigheid die we hebben bekeken)



en slenterden door een geweldig leuk wijkje barstensvol kledingzaakjes, bakers en homo's. We aten wat simpels op een terras, sjokten weer door andere straatjes op zoek naar een ijssalon en namen de metro terug, die dus gewoon op 5 minuten wandelen van RG bleek te zijn.
We waren om kwart voor 5 weer thuis en vielen na een frisse douchebeurt tevreden in bed.
Minke's waterpokken bleken zich ontpopt te hebben tot bergen en haar rug is een maanlandschap. Nu heeft ze er ook wel last van. Naast wat verhoging merk je aan alles dat ze het niet prettig heeft. Een verkoelende emulsie brengen we drie maal daags aan. Ik hoop dat het met een dag of wat op zijn retour gaat - voor haar is het heel naar om mee te maken, voor ons is het heel naar om aan te zien. Bij opa en oma had ze het toch heus naar haar zin. Ernst en Josephine ware nog op bezoek met Bente en Boris, gezelligheid alom dus.


Zondag

dinsdag

Ondanks alles

Waterpokken of niet, vanmorgen werd er weer eens gebald op ons veld. Het was heerlijk. Minke vermaakte zich tevens uitstekend met de paardebloemen en een miniscuul hondje waar zij (redelijk terecht) 'bauw' tegen zei. Minke heeft een flinke voorkeur voor de bilabiaal "B" ten opzichte van de "M". Dus het is 'bauw' in plaats van 'mauw'. Andere eerste woordjes zijn 'bal', 'boom' en de koe zegt, uiteraard, 'boe'. Verder loopt Minke naar de deur als we zeggen dat we naar buiten gaan, naar de trap als we zeggen dat we naar boven gaan, pakt ze de telefoon als ik erom vraag (ook als ik er niet om vraag trouwens), de pop, een ander boek ('nou snapt mama dit boekje wel, pak maar een ander boekje') en naar haar stoel als ze die opdracht krijgt. Als je vraagt 'waar is je neus' wordt er naar mond of kin gewezen. Komt in de buurt dus. Handig hoor allemaal.



Minke ging na de lunch in het nieuwe zwembadje. Ik gooide er drie emmers water in en zette toen Minke tussen al het speelgoed. Ze keek matig blij. Toen Ivo er nog een vierde emmer bijdeed werd er gekirt. En vervolgens gepoept. Het plezier was dus maar van heel korte duur...

Kinderziekte

Als je denkt dat alles hebt gehad na twee weken zware verkoudheid, kan er best meer bij.
De stofzuiger hield er mee op (vonken in het binnenwerk), Minke lijkt de waterpokken te hebben en ik ben vandaag (gladde zolen) uitgegleden en gevallen. Allebei niet ernstig hoor, maar toch.
Minke heeft blaasjes op haar hoofd onder haar haar (een enkele), stukke blaasjes op haar rug (veel) en een aantal kleine met vocht gevulde blaasjes rondom haar plasser (Ivo: 'voorbips'). Ze lijkt er tot op heden geen last van te hebben. Ik hoop dat het overvliegt.
Ik haalde alleen maar het vel van mijn enkel en mijn vinger, maar mijn heup en schouder hebben een goede klap gekregen.
Morgenavond brengen we Minke naar Gea en Fred omdat wij maandag ochtend heel vroeg (05.15 u) moeten verzamelen bij de KNLTB om naar Parijs af te reizen voor een dagje Roland Garos.

Het kattenluik en het koelkastbakje

De toerist

Ik heb al sinds woensdag vrij en dat is best heerlijk. Jammer van het druilerige weer. Donderdag was Ivo uiteraard ook vrij en we reden in de ochtend met Minke achterin de auto naar Enschede om mijn vader op te halen en naar huis te brengen. Toen hij een dutje ging doen, wandelden Ivo, Minke, oma/mama en ik door een mooi stuk bos. Wij vonden het mooi, Minke vond het vast ook mooi, maar zij wilde vooral zelf wandelen en niet in de wagen zitten. Na de thee zijn we weer naar huis gegaan.


Toen we op het punt stonden om weg te gaan keek ik eindelijk weer eens op mijn telefoontje en zag dat Bart had gebeld. En dat Lenny nog steeds niet op mijn sms van die morgen had geantwoord. Wij voelden het 's ochtends natuurlijk al aan ons water: Bas Kerkenaar was geboren (zie onder).
Vrijdag ging Minke naar het kinderdagverblijf en kon ik mooi weer eens een herstart maken met het fotoboek van haar. 's Middags gingen Ivo en ik Bas bewonderen. 's Avonds waren we lui en aten we pizza op de bank voor de tv, terwijl Minke al in bed lag.
Vandaag was het toeristendag. We gingen naar mijn geboortestreek. We maakten een eerste stop bij de Zaanse Schans. We liepen door het bakkerijtje waar ik een overheerlijke duivenkater (spreek uit 'deuvenkater') kocht. Ook liepen we door het oude Albert Heijn winkeltje en ging Ivo alleen de oliemolen de Zoeker in (het kleingeld was op en ik ben daar al ettelijke malen in geweest). Daarna toerden we door de Zaanstreek. We stopten bij het huis in Koog aan de Zaan waar ik lang heb gewoond (1986 t/m 2000), reden daarna naar Wormer naar het huis waar ik ben geboren (1977) (en waar de oorspronkelijke schutting om de tuin nog steeds stond!) en toerden toen als echte zondagsrijders via Oostknollendam, Spijkerboor, Neck, Jisp en toen via Wormer weer naar Zaandijk, waar we een drankje dronken bij Carla. Een gezellige dag!

Een nieuwe Kerkenaar!

Eerst was er dit:


En nu is er dit:

R.I.P.

Na 6 series, 86 afleveringen, ontelbare kogels, evenzoveel lijken, een miljoen 'motherfucker cocksuckers', 1000 minaressen, meerdere zelfmoorden en pogingen daartoe, 500 ruzies, 80 strippers, 750 gokpartijen, een manipulatieve oude moeder, een flink aantal cocainelijntjes en heroine sessies, een demente oom, één homo en een handvol bruiloften is dan het over: The Soprano's.
Van Ivo kreeg ik serie 1 cadeau met Kerst 2008, om mijn zwangerschapsverlof mee te vullen. Vlak voor Minke's geboorte kocht ik serie 2, die vele maanden in de kast stond te verstoffen. Maar toen eenmaal het hek van de dam was, volgde in rap tempo serie 3, toen serie 4 die ik afgelopen verjaardag cadeau kreeg van Renate en Daniel en toen ook maar vlotjes 5, 6 deel 1 en 6 deel 2.
Gemiddeld duurde een aflevering 50 minuten. Totaal: 4300 minuten. Dat is ruim 71 uur tv kijken.


Wat moet ik nu met al die tijd?