Bijna alles gehad?

Een dag of twee geen berichten, en ik word door jullie gemaild met de vraag hoe het gaat. Ik ervaar veel vriendschappen om mij heen!
Sim was lief, ging weer met mij mee op stap, hij bivakkeerde eerst een ochtendje bij Gea en Fred , want ja, ik heb toch ook nog een baan waar ik zo af en toe verschijnen moet... Na mijn lunch haalde ik 'm op en we reden weer naar Amsterdam. Een echo was nu goed mogelijk. De echoscopiste zag niet iets heel vreemds, wellicht een bloedpropje. Met andere woorden, dat wat de eigen dierenarts op de röntgenfoto zag als iets groots, zagen we nu niet terug. Blijft toch de vraag hoe het komt dat Sim steeds niet plassen kon. Nu trouwens, gaat het best. Hij moet nog binnen blijven en dus kan ik op de kattenbak zien of hij plast. Je zou me moeten zien stralen elke keer als ik 'm plassen zie. Morgen gaan de hechtingen eruit.
Na Sim was de familie Van Rouendal - Wildeman aan de beurt. Vrijdagmiddag was ik al wat misselijk, 's avonds kwam alles eruit. Zaterdagochtend vond ik mezelf al weer heel wat, maar na een uur op geweest te zijn, ging ik toch maar terug naar bed om er eind van de middag pas uit te komen.


Ivo was ook al niet helemaal fit, maar hij redderde met Minke. Vandaag lag hij in bed, terwijl ik met Minke naar Overdinkel ging om alvast de verjaardag van mijn vader te vieren. Omdat het ook wel ver rijden is en ik Minke nog een extra uitje gunde, zijn we nog even naar de Kastanjeboom gegaan, waar we naar jonge lammetjes konden kijken. Dat was leuk, vooral omdat ze na afloop van 'de voorstelling' voor het eerst naar buiten mochten en daar dartelden als, jaja, lammetjes!

Medisch Centrum voor Dieren

Gisteren waren Sim en ik langdurig in de nogal fabrieksachtige omgeving van het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam. Een aantal jaren geleden was ik met León bij dezelfde praktijk, die toen nog in een klein pand aan de Weesperzijde zat. Nu zijn ze uitgegroeid tot een gigantisch bedrijf, waar het wemelt van mevrouwen en meneren in witte jassen en groene pakken. Alleen de parkeerkosten zijn laag (20 cent per uur).
Omdat Sim een katheter had was zijn blaas leeg, wat niet gunstig is voor een goede echo. Daarom kreeg hij een infuus en vochtuitdrijvers aangebracht in zijn poot. Helaas heeft hij, nadat alles goed was doorgelopen, een flinke plas gedaan tijdens het vervoer van zijn wachthok naar de kamer van de radiologe. Gevolg: geen optimale echo.
Nadien heb ik zeer uitgebreid contact gehad met de chirurg. Er is op basis van de huidige echobeelden geen eenduidige conclusie te trekken. Daarom moeten Sim en ik morgen weer terugkomen. Sim is dus nu kathetervrij en ik hou dus goed in de gaten of hij op de bak plast (tot nu toe wel). Kon ik hem maar zeggen dat hij na vrijdagochtend niet meer plassen mag ... We zoeken dus nog verder.
Je mag gerust weten dat ik de afgelopen week heel wat tranen heb gelaten; de onzekerheid, de onrust, de kosten (tot hoever ga ik...), het gedoe. Er hoeft maar dít te gebeuren, of de tranen prikken achter mijn ogen. Niet leuk!

Heel veel pech

Gisteren was ik met Minke en Sim nog even bij onze eigen dierenarts voor nacontrole en om elkaar even bij te praten over het afgelopen weekend. Het zag er op zich goed uit, Sim had sinds zondagmiddag twee keer zelf geplast.
Maar vanmorgen zinde het met toch wederom niet. Ik zag dat hij had gepoept, maar eigenlijk had hij al 24 uur niet geplast. Ik belde mijn werk, dat ik later zou komen (onze dierenarts opent om half 10). Gea was lief en kwam naar ons toe, zij bleef even met Minke thuis tot ik terugkwam. Sim deed voor de sier nog een heel klein plasje, maar de moeite die hij daarvoor moest doen was de hoeveelheid geproduceerde urine niet echt waard.
De arts nam hem op en wij hadden vandaag veelvuldig telefonisch contact. Het werd een echte kutdag!
Er werden foto's van Sims blaas gemaakt. In eerste instantie bleek er niets te zien, maar toen er lucht in de blaas werd gedaan (onder narcose) bleek dat het foute boel was. Iets (poliep? tumor?) ligt groots tegen een van de wanden van de blaas aan en belet de doorgang van urine naar de plasbuis. Omdat Sim bekend is als zogenaamde plaskater en de obstructie in eerste instantie toch echt in het uiteinde zat (de penis dus) is er eigenlijk nooit eerder zo'n foto gemaakt. Had de penisamputatie voorkomen kunnen worden? Who knows... onze dierenartsen hebben zich die vraag zelf ook gesteld en gaan vanaf nu protocolair wel eerst foto's maken. De kosten van vandaag zijn ons kwijtgescholden.
Desalnietemin: foute boel dus. Morgen ga ik met Simmetje naar de specialist in Amsterdam. Daar wordt een echo gemaakt en indien nodig en mogelijk (...) zal hij geopereerd worden.
Op de valreep maakte ik nog ruzie met een collega, vetrok ik huilend om mijn kind op te halen en kotste Minke werkelijk àl haar eten uit vlak voordat we thuis waren (echt, in onze eigen straat...) (in de nieuwe huurauto met 11 km op de teller...).
Wat een dag. Was het maar een slechte 1-april-grap...

Strand

Van de bibliotheek leende Minke een week of wat geleden Dikkie Dik naar het strand. Ook lezen wij zo af en toe Nijntje aan zee. Minke is wel eens op het strand geweest, maar dat zal ze zich niet herinneren.
Na een hangdag gisteren thuis, vertrokken we vanmorgen naar het strand van Bloemendaal, waar Minke het reuze naar haar zin had. Ze schepte, sprong in een diepe kuil en klom (nou ja, klom... liet zich tillen) tegen een hoge zandrand op om er weer vanaf te springen. Ivo en ik tennisten nog wat en uiteraard nuttigden wij iets op een terras. Prima ochtend dus.





Eind van de middag mocht ik Sim ophalen, want in het (grote) hok waarin hij verbleef bij de dierenarts lag hij alleen maar wat te liggen. Hij leek geenszins van plan te eten, drinken of om op te staan. Terwijl dat juist wel belangrijk was. Uiteraard leeft hij thuis op, hij heeft geplast (ja, hij heeft GEPLAST!!!) en hij ligt heerlijk in de zon en heeft veel zin om te kroelen. Morgen nacontrole bij de eigen dierenarts. Opgeteld met de twee vorige keren zitten we nu op € 1.314,05.
Ik heb Sim vriendelijk verzocht om zeker 20 jaar te worden.

Veel pech

Exact een maand geleden, op 24 februari, ging ik met Sim naar de dierenarts omdat hij niet kon plassen. Hij kreeg een katheter, hij ging op speciaal voer en als die zak leeg was, moesten we urine laten controleren. Zover kwam het niet. Vlak voordat de zak voer leeg was, vonden Ivo en ik dat Sim zich anders gedroeg. Aanhankelijker, haast opdringerig. Omdat we het niet vertrouwden, bracht Ivo hem woensdag naar de dierenarts. Ja hoor, verstopt. Katheter, blaas leeg, urine onderzoek. We kregen 'm weer mee, met katheter en al. De volgende dag bracht ik hem weer weg, hij werd geopereerd. Aan het eind van de dag haalde ik hem piemelloos weer op. Kap om, hij moet tien dagen binnen blijven. Zijn achterkantje is kaal geschoren, het ziet er naar uit. Om hem wat rust te gunnen en onze bank een beetje te sparen ging hij weer in de hal. Dekentje, kussen, kattenbak.
Vandaag, na het eten, maakte ik de kattenbak en hal schoon. Gepoept? Check. Gepiest? Nee, dat niet (we hebben klontvormend grind). Terwijl ik de hal stofzoog, zag ik Sim een aantal keer ongemakkelijk op de vloer zitten, alsof hij poepen moest maar dat niet kon. Ik keek het eens aan. Zou hij met z'n kont boven de vloer hangen omdat alles pijnlijk is, of kon hij toch niet piesen? Dienstdoende dierenarts gebeld. Kom toch maar even langs, was zijn advies.
Een uur later ben ik weer terug thuis. Sim is weer opgenomen: zijn blaas stond weer op spanning, piesen kon hij niet. Katheter, blaas legen. Zondag gaat het katheter eruit, dan is het de bedoeling dat hij zelf kan plassen. Zo niet, dan opnieuw opereren...


Ik sprak uitgebreid met de dienstdoende arts. Ik vroeg me af hoe het nou toch kwam dat ze steeds geen gruis in Sims urine vinden. Volgens hem is stress de belangrijkste oorzaak van deze problematiek. Stress, wat voor stress dan? Sim is niet wild van Minke, hij gaat haar liever uit de weg, maar er lijkt enige verbetering in te zitten. "Er is een ongecastreerde kater in de wijk, die pist tegen onze deur", vertelde ik. En dat is volgens deze arts geheid de oorzaak. Wat te doen? Volgens hem moet ik de dierenbescherming bellen om deze kat te laten vangen en te laten castreren. "Maar je kan een eigenaar toch niet verplicthten tot castratie?", vroeg ik nog. Maar meneer de dierendokter staat daar anders tegenover. Intacte katers (ja ja, intact) knokken met andere katten, verspreiden kattenaids en -leukemie. Duidelijke redenen om tot castratie over te gaan.
Ik ga er maar eens werk van maken. Als dat me in het vervolg een boel geld kost (eerst € 333,27 en gisteren weer € 656,63) dan lijkt het me het proberen waard. Wordt vervolgd...

Operatie

Onze Sim heeft al jaren zijn ballen niet meer, en vanaf morgen moet hij ook zijn piemel missen...

Kangaroe(s)

Spelen

Donderdag was het mamaspeeldag - toen ging ik met Mira de hele dag naar de sauna in Putten. Ik was daar nog niet eerder geweest en ik vond het iets te veel een ski-hut sfeer hebben. Doe mij maar strak en clean. Uiteraard genoten wij toch opperbest van alle soorten faciliteiten. Ik liet mij nog geheel rood scrubben en met olijfoliezeep insoppen in de Hamman, terwijl Mira een gezichtsbehandeling kreeg (juffrouw: "Wat doet u aan uw huid?" Mira: "Pullekuh"). We aten een salade en ik was om half 8 thuis, Minke was al in slaap.
Dit weekend was een geweldig lenteweekend. Zaterdagochtend hadden we dan eindelijk een playdate bij Jesse (zie hier, hier en hier). Ivo ging gezellig ook mee, dus kletsten Marthe, Martin, Ivo en ik terwijl Jesse en Minke speelden. Zie hier Jesse's fanatieke trommelgedrag:



Na Minke's middagslaapje (+ overgeefsessie gevolgd door badsessie) vertrokken we naar Heemstede. Renate had mij gevraagd om mee te gaan naar Gooische Vrouwen en, hoewel ik werkelijk nog nooit een aflevering van de gelijknamige serie had gezien, wilde ik graag mee. Leuke film, supergezellig om met Renate te gaan. We aten heerlijk kaasfondue en lieten de heren met de slapende kinderen achter. De film was leuk, beetje los zand en redelijk tot goed te volgen voor niet-serie-kijkers zoals ik. We bleven slapen, heerlijk voor ons en extra gezellig voor de kinderen. Minke is echt gek op Thijs. Na het ontbijt zaten de Ludekings en de Wildemannen achter de computer:


Amber speelde ook wat aan tafel:


Daniël was erg blij met zijn nieuwe schoenen:


Daarna werd er nog buiten gespeeld:



Na de lunch reden wij terug naar Amersfoort, om het buiten spelen daar voort te zetten. Echt een heerlijk weekend.

Koekjes bakken

Gisterochtend bakten we koekjes. Minke deed de suiker in de kom (en op de grond), samen braken we het ei, Minke voegde het meel toe en samen staken we koekjes uit. Oja, Minke snoepte lekker van het deeg.


En 's middags brachten we ongeveer de helft van de koekjes naar opa en oma.

Buiten eten

Als je voor het eerst dit jaar met je gezin in de tuin luncht, dan is het tijd voor een nieuwe blog-achtergrond!

Dansen

Irnsje en ik waren donderdag op de Droomdag. Iets met alleen maar vrouwen die hun droom wilden waarmaken. Hoog spiritueel gehalte, hoog zweverigheid gehalte en de droom van bijna elke vrouw stond gelijk aan een eigen onderneming (en die hield dan weer verband met welzijn van kinderen, dieren en andere zwakken van de samenleving).
Anyhow, onderstaand filmpje werd vertoond. En daar werd ik erg blij van. Dus dat wil ik graag met jullie delen.

Verkocht!

Onlangs plaatste ik een aantal artikelen (wat oude kledingstukken die wel leuk waren maar niet aan mijn lijf, een lamp, laarzen) op Marktplaats. Advertenties blijven 28 dagen op de site staan, daarna worden ze verwijderd. Mijn insteek? Kijken of ik wat kon verkopen. Wat ik niet zou verkopen binnen vier weken, zou alsnog naar de Kringloopwinkel gaan.
Gelukt? Ja hoor, best. Van de 14 aangeboden artikelen, heb ik er negen verkocht. Opbrengst? Ja hoor, best: € 53,50!

Overjarig

Gisteren is mijn verjaardag voor de buitenwereld stilletjes voorbij gegaan. Thuis was ik wel superjarig! Ivo heeft een uitgebreid ontbijt gemaakt, met american pancakes, vers afgebakken notenbroodjes, roerei, vers grapefruitsap en thee. Ik had een bord voor cadeaus! Van Minke kreeg ik een mooi schilderij, met groen, roze en vooral veel glitters. Van Ivo kreeg ik een cd en twee trouwfoto's op canvas! Echt supergaaf, ik ben er reuze blij mee. Vooral omdat ik normaliter altijd de foto's aan de muur verzorg en nu Ivo gekozen heeft, vind ik dat extra speciaal! Dank je wel liefje voor een grandioos cadeau!


's Middags zijn we met z'n drietjes naar de theetuin in Eemnes geweest waar Minke zich vreselijk uitsloofde voor een wat oudere heer aan onze tafel en echt alles deed om zijn aandacht te trekken.
Vanmorgen zijn Minke en ik met de bus en trein naar Utrecht gegaan. Ik kreeg namelijk geld van Gea en Fred voor mijn verjaardag en daar heb ik zojuist een hartstikke mooie handtas van gekocht bij de Bijenkorf. Ik ben er erg blij mee! Minke vond het prachtig in het openbaar vervoer, was zoet en is niet gaan slapen (waar ik nogal bang voor was). Compleet uitgeteld (en doorgelekt...) is zij zojuist om tien voor twee in een diepe slaap gevallen in haar eigen bed! Hoera!

Weg met de herfst!

Hoewel het vannacht weer heeft gevroren (zouden mijn planten dat fijn vinden?), ben ik wel klaar met de herfstbladeren op de achtergrond van mijn blog. Tijd voor fris en fruitig. Tijd voor groen en sappig. Tijd voor lente dus.
Maar eerst op de fiets naar Emiclaer, om wat foto's op te halen. Wel even mijn sjaal en handschoenen aan...

Zuster Minke

En denk daar dan nog even haar rode schoentjes bij. Wat een plaatje!

Gaar

We zouden naar de dierentuin. Maar het regende. Het regende best veel. Dus gingen we naar Corazon, waar we het simpel bij een goede kop koffie hielden en een flesje fris voor Minke. We aten niet van de overheerlijk taart. De avond ervoor hadden we al lekker gegeten bij Georgette en Allard, wat trouwens ook heel gezellig was.
Minke viel in slaap op de terug weg vanuit de stad. Een minuut of twee voor we thuis waren. Direct toen ik het door had, porden we haar op. Ze heeft echt niet langer geslapen dan een minuut of 2. Hooguit.
Maar lang genoeg om 's middags niet meer te gaan slapen.
De middag was lang. De middag regende het gestaag door. De middag was héééél lang. En toen we om half 7 aan tafel zaten, gebeurde er dit:

€ 333,27

Ja, soms is liefde duur. En aangezien ik erg van mijn schatjes houd, spendeer ik dus met liefde bovengenoemd bedrag aan de dierenarts.
Sim was nog jong toen hij eens een verstopte plasbuis had en gekatheteriseerd moest worden. Uiteraard in het weekend, dus extra prijzig. Gisteren had hij het weer voor elkaar... Woensdagavond vond ik plas met bloed, Sim sliep 's nachts bij ons om hem nog enigszins in de gaten te kunnen houden (niet kunnen plassen betekent dat je met gezwinde spoed naar de dierenarts moet om vergiftiging te voorkomen). Alles ging goed. 's Ochtends plaste hij niet op commando. Dus bracht ik 'm naar de dierenarts, die helaas pas om half 10 open ging. Ze hielden hem daar. Al een half uur later, ik was bijna op mijn werk, werd ik gebeld met de mededeling dat hij onder narcose moest om een katheter in te brengen: zijn blaas zat helemaal vol en plassen kon hij niet. Zo gezegd, zo gedaan. Er werd geen gruis in zijn bloederige urine aangetroffen, dus wat was de oorzaak van de verstopping? Een röntgenfoto werd gemaakt om te kijken of er een steentje zat. Ook niet. Bloedonderzoek toonde aan dat zijn nieren het nog wel goed doen. Oké, een lichtpuntje dus.
's Avonds heeft Ivo kleine dikke Sim opgehaald, mèt verblijfskatheter. "Uw kat zal de komende dagen urine en bloed lekken. Heeft u een kamer waar dat niet zo erg is?". Nou, nee, Ik heb niet zomaar een lege betonnen kamer over... Dus een bench werd geleend, maar die is helaas toch wel aan de kleine kant. Nu woont Sim, tot het katheter er maandagmiddag uit mag, in het halletje bij het toilet. Op handdoeken en een kussen. Hij lekt, ja, nogal. Maar dat is goed. Als hij niet meer lekt, moeten we het katheter met water proberen te spoelen. Onze eigen dierenarts heeft weekenddienst. Kijk, weer een lichtpuntje.
We kochten ook een zak met een iets ander dieetvoer (om de zuurtegraad van de urine op peil te houden, wat er voor zorgt dat er geen gruis ontstaat). Daarnaast krijgt hij pijnstillers en blaasontspanners. Maandag krijgt hij nog een shot antibioticum.

Maar waarom mopper ik nou toch op tijd, viezigheid en geld? Sim is mijn moppie, en dus heb ik het van harte voor hem over.


ps: Donaties zijn welkom op ING 6357157 :-)

3 & 1

Wat een heerlijk moment beleef ik. Minke ligt vroeg in bed, want was helemaal op. Ivo zit lekker tv te kijken, de wasdroger draait, mijn hoofd leunt op een warm kattenlijfje, de blauwe druifjes mogen nog een dagje meedraaien en morgen heb ik nog een vrije dag.


Komende week is mijn laatste week die bestaat uit vier dagen werken. Ik vind dat een ontzettend lange week, waar ik altijd enorm tegenop zie. Voordeel is dat ik tegenwoordig op woensdag, in mijn eentje, het loket in Laren draai en dat is een leuke breuk in de week.
Gisteren werden we onverwacht uitgenodigd voor het eten bij Renate en Daniël, waar we echte Oostenrijkse bockworst aten. Dat was spontaan en gezellig. Zie hier ons muurbloempje:


Vandaag werden in Rotterdam de verjaardagen van Stella (21 feb.: 3) en Hugo (23 feb.:1) gevierd. Stella kreeg van ons een grote puzzel, Hugo een knikkerbaan zonder knikkers maar met auto's (uit het winkeltje van Peuter-in-Zicht vriendin Mariëlle).

Hond?

Minke is gevallen en heeft op beide knieën schaafwonden. Daarop zitten pleisters. Als we zitten te eten komt het uiteraard nog een aantal keer ter sprake, de 'au'.
Ik zeg 'vervelend hè, zo'n schaafwond'.
Waarop Minke zegt 'baf'.
Ik: 'Baf'?
Minke: 'Baf'.
Dan valt het kwartje. Nee, niet een schaafhond. Een schaafwond!

Weer helemaal in the air!

Zo, en nog wat filmpjes staan ook klaar om bekeken te worden.
Ja ja, 102 alweer online sinds het allereerste filmpje waarin Minke ligt te pruttelen... zucht...