Suikervrij

Blij suikervrij. The SugarChallenge. Voedzo. I Quit Sugar.
Allemaal namen van twitteraars, blogs, websites en boeken over suikervrij eten. En ik doe mee.
Vorig jaar ben ik een aantal keren bij een natuurgeneeskundig geweest in een laatste zoektocht naar iets dat me van mijn moeilijke stoelgang kon afhelpen. Uit deze sessies kwam dat ik een (lichte) lactose-intolerantie heb. Dus ben ik gestopt met het nuttigen van zuivel. Geen kaas. Geen yoghurt, geen melk of slagroom. Vooral met broodbeleg vond ik dat even lastig, want ik had juist daarvoor besloten minder vlees te willen eten omdat ik toch wel erg droevig werd van de hele vleesindustrie. Het lactosevrije eten is niet ingewikkeld en mijn lichaam vindt het erg fijn. So far so good.
Met het nieuwe jaar in zicht was het natuurlijk tijd om een goed voornemen te verzinnen. Ik rook niet, drink niet overmatig alcohol dus daar moest ik het niet in zoeken. Sportschool? Nee, afgezworen. Word ik NOOIT meer lid van. Maar die drie tot vier kilo op mijn buik ("ben je zwanger"), die moesten maar eens weg. Dat is één van de redenen om suikervrij te gaan leven, tenminste voor 40 dagen. Daarbij kwam dat ik erg nieuwsgierig ben naar wat het voor verder effect op mijn lijf en leden zou hebben. Ik hoorde en las dat je zoveel beter zou slapen (misschien moet Lena ook maar suikervrij), je nagels en haar er erg van zouden opknappen. Nou, dat leek me wel wat. Die nagels dan, dat haar zit wel goed.
Dus schreef ik me in voor een gratis online cursus suikervrij eten en kreeg ik van Ivo een klein boekje erover cadeau. En het gaat goed. Ik eet wel fruit, zowel vers als gedroogd. Maar geen vruchtensap (behalve mijn verse jus 's ochtends bij het ontbijt). Ik drink mijn koffie zonder zoetje, want ook zoetstoffen en allerhande siropen heb ik voor mezelf verboden. Witte rijst en pasta aten we al niet, maar ik ben wel overgegaan op ander brood. Op een enkele soort na is namelijk ook al het brood van de supermarkt en bakker voorzien van suiker of dextrose. Ook heeft bijna elke vorm van vleeswaar toegevoegde suiker. Broodbeleg is dus best een uitdaging, vooral in combinatie met het lactosevrije eten. Ik eet niet tot nauwelijks aardappels. Wat dan wel? Ik kookte laatst heerlijke spelt couscous, gewoon zilvervliesrijst, volkoren pasta ik bakte een bananen-vijgen-walnotenbrood met speltmeel, iets voor het ontbijt met amandelmeel. Als ik zin heb om te snaaien neem ik wat (ongezouten en ongebrande) noten. Ik drink water of thee.
Ik probeer niet meer dan één maaltijd uit brood te laten bestaan. Dus laatst at ik brood bij het ontbijt, en nam ik een salade bij de lunch. Of ik eet 's ochtends havermout en 's middags een boterham. Ik smeer er humus op, of neem een plakje rosbief.
Ik ga niet (te vaak) op de weegschaal, want dat is allang niet meer het hoger doel. Ik voel me lekker, niet zo opgeblazen, heb na de warme maaltijd geen behoefte aan koekjes/snoepjes/chocola en ik vind het leuk om te bakken met zaden, noten en gedroogde vruchten. Minke hielp mij met het tweede bananenbrood en roept soms: jij eet geen zout hè mam? Ik ga na de 40 dagen gewoon door en wil me verder verdiepen in glycemische indexatie.
Maar dat glas wijn en die borrel, die mis ik wel hoor.

Sfeerimpressie

Dinsdag gingen Lena en ik naar een zeer mooie boerderij van een mede-cursist van de babymassage. Lena plaste even over me heen, maar dat mocht de pret niet drukken. Na afloop leerde de massagejuf mij even hoe ik Lena in een wikkeldraagdoek kon tillen. Zij hield Lena even vast toen ik me aankleedde (Lena in haar blootje op mijn blote benen tijdens de massage).

Die middag maakte ik stoofperen in port en rode wijn, met een kaneelstokje, laurierblad, kruidnagels, bruine basterdsuiker en de schil van een citroen en een sinaasappel. Ook maakte ik, alcoholvrije, appelmoes. Beiden lukten goed. Minke was op de BSO en Ivo aan het werk.
Daniël, Renate, Thijs en Amber kwamen eten. Het was druk en gezellig. De twee kleine grote kinderen gingen niet slapen, maar speelden lief in de woonkamer.
Lena was bij het naar bed gaan om tien uur nogal aan het rommelen, dus eerst was ik een uur bezig, en daarna Ivo. Minke sliep uit tot bij acht uur.

Deze morgen gingen we dan ein-de-lijk pakjes uitpakken toen Lena en ik gebadderd en gedoucht hadden. Minke kon eigenlijk niet zo lang wachten.
Zij kreeg een grote doos Lego Friends, Ivo een pot bodycreme van Rituals (en ik ook ééntje). Verder kreeg hij een ei dat liedjes speelt als je eieren zacht of juist hard zijn. Ik kreeg een CD van een zangeres die Lena (!!) heet en twee koffiekopjes en vier schoteltjes van ons servies. Ivo en Minke kregen nog een spel dat je aan de iPad kan klikken en zo bordspelletjes kan spelen. Lena kreeg een leuk speelgoedje.

 

Nu we allemaal gedoucht zijn, het Lego Friends pakket in elkaar gezet is en de lunch achter de kiezen is gaan we op pad, naar het Top2000 café in Hilversum. Hopelijk is het er net zo rustig als vorig jaar.

Waar blijft de tijd?

Jarig geweest.
Hondsverkouden geweest.
Uit eten geweest.
Naar het theater geweest.
Bij een vriendin geweest.
Bij de oudercommissie geweest.
Bij mijn fotocursus geweest.
Bij de fysio geweest.
Op mijn werk geweest.
Druk geweest.
Maar wel oké hoor, allemaal.

Met Minke naar het Koninklijk Concertgebouw om een kindervoorstel te bekijken en te beluisteren:

 

 

 

Feestontbijt op mijn verjaardag:

 

 

Feestmaaltijd op mijn 'feestje':



Knutselen voor een jarige vriendin:

En een klein vogeltje voor Nina en een iets minder klein vogeltje voor Bas:

 

Warme chocomel terwijl we wachten op Minke's kapperafspraak:

 

 

En nog meer knutselen, nu voor een vriendin in Duitsland:

 

En vier eierwarmers  voor onszelf:

Op de fiets

Sinds vorige week bezoekt de fysiotherapeute mij niet meer, maar ik haar. Drie keer per week heb ik een afspraak in de praktijk van het gezondheidscentrum. Op maandag gaan mijn moeder en Minke mee en vermaken zich met een soort skippybal en ander materiaal. En ik? Ik onderga een lichte martelgang. In eerste instantie moet ik op een ligfiets om daarop met het goede been de trapper goed weg te duwen waardoor je druk en dus rek uitoefent op het slechte been. Dat is niet heel leuk, maar het werkt wel. Sinds deze week ga ik ook op de zogenaamde legpress. Ik plaats mijn beide voeten tegen een plaat en zet het gewicht op 10 kilo. Ik maak dan een beginnetje met duwen met beide benen. Zodra ik in beweging kom, haal ik de rechtervoet weg, zodat ik verder duw met alleen het linkerbeen. Ik merk dat ik vooruit ga, omdat ik mijn voet al lager op de plaat zetten kan.

Gisteren heeft de fysiotherapeute mijn kuit gemasseerd. Ik zei nog "masseren vind ik wel fijn" waarop zij antwoordde dat dat geenszins het geval zou zijn. En ze had gelijk. Ze masseert met volle kracht en duwt daarbij in feite de spieren uit, zodat ze langer worden. Hoewel het pijnlijk was en ik daarna nog de fiets en de legpress moest doen, merkte ik wel dat het geholpen was. Ook hier geldt 'meten is weten' en dus meten we de hoek van de buiging zowel voor als na de oefeningen (helaas gisteren niet na). Na de massage kwam ik tot 57 graden geloof ik. En maandag kwam ik na de oefeningen tot 59 graden.
Thuis ga ik door met oefenen en ik heb oefeningen toegevoegd voor het trainen van mijn bovenbeenspieren. Ik heb het idee dat het wel werkt. Nu valt mijn knie nog naar binnen toe als ik sta waardoor ik onwaarschijnlijk mooie x-benen heb, maar als de bovenbenen sterker worden, trekken zij de knie weer meer naar buiten toe.

Soms doe ik ook gewoon leuke dingen hoor. Vorige week heb ik me door een taxi naar de stad laten rijden om naar de schoonheidsspecialiste te gaan. Daar trakteerde ik mezelf op een behandeling van anderhalf uur. Daarna ben ik koffie gaan drinken in de stad. Omdat ik de kosten van de taxi toch wel tegen vond vallen (bijna 20 euro) besloot ik met de bus terug te gaan. Maar de wandeling naar de halte van bus 3 viel ook nogal tegen en op het laatst had ik een blaar op mijn hand van de druk op de kruk.

Vanmorgen heb ik aardbeienjam gemaakt. Ik stond aan het aanrecht en van buitenaf lijkt het dan net of ik ook wel kan koken (dat begreep ik tenminste van de opmerkingen...) maar vergeet daarbij niet dat ik dan alleen op het rechterbeen sta en dat dat na verloop van tijd flink pijn doet in de spieren van het gezonde been. Zittend aan tafel kan ik natuurlijk wel het een en ander. Volgende week wil ik een taartje bakken en met marsepein bekleden. Dat kan zittend aan tafel (met hulp van mijn moeder). Wordt vervolgd!

Simone kookt (tajine van kalkoen)

Kalkoendij à 900 gram - diverse kruiden - ui - knoflook - olijfolie - water - appel - kaneelstokje - honing - citroensap - amandelen. Inwrijven, aanbraden, smoren, stoven. Geserveerd met couscous.

Simone bakt (verjaardagstaart)

Vrijdag nam ik vrij om te bakken.
Ik bakte twee zogenaamde biscuitkapsels (een van 24 cm doorsnede en een van 18 cm doorsnede). Ik sneed ze doormidden en vulde ze met slagroom (verdikt) en frambozenjam. Ik streek ze af met de rest van de slagroom, en bedekte ze respectievelijk met paarse (zelfgekleurd) en roze marsepein. Daarna hielp Ivo mij met versieren (rood en groen werden ook nog toegevoegd).
Het was een heel werk, voornamelijk het uitrollen van de marsepein om de taarten te bekleden. Hard werken hoor, banketbakker...


Diezelfde middag bakte ik ook cupcakes. Heel veel cupcakes kan ik wel zeggen (48 kleintjes, 20 grote). Allen in paarse papiertjes, want mijn meisje houdt van paars. Ik zou ze versieren. Maar toen de taart 's avonds om 22.00 uur klaar was, bleven de cakejes kaal. Nou ja, kaal. Er zat heerlijk verse citroenrasp in hoor.

Simone kookt (fruitcobbler)

Donderdag kwam Irns bij ons eten. We grapten over zomerse barbecues met ijstaart toe. Het werd verse pasta (zelf opgewarmd) met heerlijke saus (zelf opgewarmd) en rijk gevulde salade (zelf gevuld). Desert was Jamie Olivers fruitcobbler, bestaande uit pruimen (2), kaki, aardbeien, frambozen, blauwe bessen, peer en 1/2 appel (ales vers), suiker en balsamico azijn, afgetobt met korstdeeglaag. Ik maakte 'm al eens eerder.

Simone kookt (lasagna)

Uien/wortels/selderij/knoflook - gehakt - verse Italiaanse kruiden - gepelde tomaten - lasagnavellen - bechamelsaus - parmazaan. Eerst 30 minuten sudderen, dan 45 minuten in de oven.
Resultaat: lekker maar nogal aan de zachte kant. Conclusie: minder vocht toevoegen of langer laten inkoken.
Minke lust dit graag. Bord schoon op.

Simone kookt (uientaart)

Gepelde sjalotten - gesmolten boter en witte basterdsuiker - flink wat verse tijm - afgedekt met bladerdeeg. In de oven. Omkeren. Resultaat: lekker maar erg zoet. Conclusie: op zoek naar een ander uientaartrecept.
Minke wilde de taart niet eten. Maar Minke moet altijd één hap proeven. Dat deed zij. En at vervolgens alles op.

Simone kookt (kip)

Grote kip - tussen vel en vlees: sinaasappelrasp/tijm - gevuld met sjalotten/oesterzwammen/wittebrood/bleekselderij/sinaasappelrasp/tijm/knoflook/kippendijen - zout/peper
Geserveerd met huisgemaakte friet en sperzibonen.
Minke zei de kip lekker te vinden. Ze at echter slechts de frieten en haar toetje.

Nagekomen

Ten eerste: foto geplaatst bij het bericht over het etentje bij Jan Willem (met pootje van driepoot hangend in een wijnfles krijg je prima foto's met de zelfontspanner).
Ten tweede: op 2 december waren Minke en ik van de partij op het Sinterklaasfeest van mijn werk. De echtgenoot van een collega (die fotograaf bleek te zijn) maakte wat plaatjes van mijn plaatje. Zie hier.

Koken, eten, kletsen, drinken

Gisteren was het tijd voor het etentje met mijn oudcollega's van Axion. Deze keer was Jan Willem de gastheer. We besloten samen te koken.
Het werd een leuke avond. Het is lang geleden dat Jan Willem en ik samenwerkten, maar we pakten feilloos de draad weer op. We waren in het verpleeghuis een goed team, maar in de keuken ging het ook prima.
We aten caprese en meloen/ham vooraf, gevolgd door spaghetti bolognese. Daarbij hadden we halve paprika's gevuld met kerstomaatjes/basilicum/knoflook. Het dessert was een soort fruitcrumble: een grote schaal met divers vers fruit, gekookt en gemengd met balsamicoazijn, afgedekt met een laagje van kruimeldeeg. Ik mag best zeggen dat de maaltijd bijzonder goed gelukt was en dat Jan Willem heerlijke wijn had gekocht.
Ik was laat thuis en ging nog veel later naar bed. Ivo nam Minke op sleeptouw deze morgen en toen zij om 12.00 uur thuiskwamen om te lunchen, schoof ik aan voor het ontbijt.

Koken

Op mijn verzoek laat Ivo mij wat vaker koken. Ik kookte eigenlijk nooit meer en uiteraard geniet ik van de kookkunsten van Ivo en het gemak van het aanschuiven, maar ik blijk er toch ook wel voldoening uit te halen om zelf in de keuken te staan. Jullie hebben hier al meerdere keren kunnen lezen dat ik graag jam maak of taart bak van appels uit eigen tuin. Maar nu voor iets stevigers: een tijdje terug maakte ik zelf kippensoep, die wat aan de laffe kant was. Volgende keer ga ik voor kip met een wat meer uitgesproken smaak, ik zal een goede poelier zoeken. Vorige week zette ik het soepthema voort en maakte snert. Ik haalde een stuk varkensbeen bij de slager en ging aan de slag. De volgende dag serveerde ik het met roggebrood met katenspek. Prima maaltje. Minke nam geen hap. Dat stelde me teleur maar de erwtensoep smaakte mij er niet minder om.
Deze avond stond een vliegensvlugge lichte kippensoep met mihoen op het menu. Werkelijk in een handomdraai op tafel en door de verse koriander heerlijk oosters van smaak.
Komende week eten we de vriezer leeg. Gelet op de komende dure decembermaand en het feit dat de vriezer ontzettend vol zit, helemaal niet zo'n slecht idee.
Daarna ga ik weer koken. Ik bezin me op een uientaart. Kan iemand zich aanmelden voor het snijden van de uien? Ik huil dan werkelijk alle tranen uit mijn lijf...