Minke knutselde voor haar nieuwe neef Hugo op het kinderdagverblijf. Ik was de hele ochtend aanwezig en had het wel naar mijn zin. Puzzels maken, een verjaardag meevieren, een huilend kind troosten en grappen maken. Na het verjaardagsfeest en de plas- en luierronde werd er geknutseld. Minke moest aan de slag. Juf Martine en ik hielpen haar 'een handje':
Daarna mocht Minke beginnen aan de vrije expressie:
Ik wilde graag met Minke gaan zwemmen. Normaliter zwemmen we in Baarn, daar hebben we een abonnement en krijgt Minke 'zwemles'. Maar de les is op vrijdag en dan krijgen we bezoek. Omdat ochtend zonder slaapje best lang zijn, wilde ik er op uit. Ik ontdekte dat in de Duker, waar ik zwangerschapszwemmen had, inloopochtend was voor ouders & kind vanaf 9 uur. Dus Minke en ik togen in sportkledij naar Bunschoten. Daar aangekomen bleek het niet door te gaan in verband met de schoolvakantie. Balen. Wat nu? Ik reed naar Hilversum, want ik wilde wel weer eens op bezoek bij onze oude overburen: Winda, Tony en hun kinderen Robin en Kyla. Zij waren thuis want, jaja, hadden schoolvakantie. We kletsten, Minke sorteerde sinaasappels uit de schaal, hond Jesper likte Minke in haar gezicht en hadden het naar onze zin. Thuis gekomen speelde Minke nog fijn in haar kamer en na de lunch is ze in bed in een diepe slaap gevallen. Timo en Sim trouwens ook, maar dan niet in hun eigen bed.
Renate en ik gingen zaterdag op pad om trouwjurken te passen. Hoewel ik geenszins van plan ben om een trouwjurk te kopen, is dit natuurlijk de uitgelezen gelegenheid om prinsenjurken en droomjaponnen te passen. Het was leuk, heel leuk. Ik ben in veel jurken geholpen, ladingen tule, zijde, taft en andere stoffen zijn langs mij heen gegaan. Knoopjes, ritsen, koordjes - door van alles werd ik ingesnoerd. Strapless, halters, mouwtjes - van alles heeft de revue gepasseerd. Kant, strak, sluiers in verschillende lengtematen, what have you... Een redelijke overkill aan jurken dus. En Renate bleef maar vriendelijk lachen, waarvoor mijn dank. Daniel nam Thijs en Amber mee naar Amersfoort om Ivo en Minke te vergezellen. Daniel leek het wel te zien zitten om een kinderdagverblijf te starten. De volgende dag kwam hij daar toch wel van terug. Ze konden niet echt iets leuks gaan doen, want de drie kinderen sliepen a-synchroon. 's Avonds kwamen Renate en ik binnen toen Ivo net de maaltijd opgeschepte. Wij hadden zo'n 20 minuten staan wachten buiten de parkeergarage: Op het moment dat wij bij de betaalautomaat aan de beurt waren, ging het brandalarm af en werden we allemaal dringend verzocht het pand te verlaten. Het duurde vrij lang voor we weer toegang tot het pand kregen en we snel naar huis reden.
Als je denkt 'hé, die pyjama ken ik ergens van', dan kan dat kloppen. Zie hier.
Minke heeft gisteren geslapen. Ja ja, van 12.10 uur tot 15.10 uur!! Jippie! Vandaag heeft ze ook zeer goed geslapen 's middags. Nieuw plan: als Minke 'laat' de dag begint (half 8, 8 uur) dan moeten we het ochtendslaapje maar gaan afbouwen. Als Minke vroeg wakker wordt (6 uur, half 7), dan toch 's ochtends laten slapen.
Minke is 1 jaar. Minke is geen baby meer. Dus heeft Minke besloten dat 's middags slapen geheel overbodig is. Probleem is echter, dat Minke dat eigenlijk nog niet kan. Het begon dinsdag, toen haar oma Van Rouendal oppaste omdat ik naar mijn cursus in Zwolle ging. Niet slapen en bij het avondeten zo ontzetttend moe zijn dat alles van de lepel werd geslagen. Toetje incluus. Woensdag ging ze naar het kinderdagverblijf. Maar 's middags werd er niet geslapen. Met als gevolg dat ze om half 5 naar bed ging en gewekt moest worden toen ik haar op kwam halen. Gisteren heeft ze ook maar kort geslapen. Met hetzelfde verhaal als afgelopen dinsdag; het eten kwam op Ivo terecht in plaats van in Minke's mond. Met dikke tranen en luide snikken ging ze naar bed. Nu loopt het anders. Vanmorgen werd Minke beschaafd rond kwart voor 8 wakker. Daar worden moeders die vakantie hebben nog eens blij van. We speelden wat na het ontbijt en toen kwam Nadine van de Universiteit van Utrecht voor het onderzoek. Minke speelde balletje-balletje, liep niet door de tunnel (Timo wel) en speelde met blokken. Daarna at ze fruit, ging ze in bad en hadden we een vroege lunch. Ze dronk haar fles (Minke is geen baby meer dus zij drinkt nu koe-melk) en bij de laatste slok viel ze in slaap. Als een blok. Zeer voorzichtig heb ik haar in bed gelegd. Ik vertel later hoe lang ze het slapen volhield. Over slapen gesproken. Ik wilde het logeerbed in onze logeer-/werkkamer iets meer privé ruimte geven. Daarom heb ik gisteren die kamer verbouwd. Een ruim jaar stof kon ik ook gelijk wegwerken. Ik ben erg tevreden. Ivo vindt het niks. De roomdivider is nu echt een roomdivider geworden en biedt de logee wat meer privacy. Ivo wil het bureau voor het raam. Nu ja, ik heb voorgesteld het een tijdje aan te kijken. To be continued ..
Hoewel de bruilof nog làng niet in beeld is (zie tikker hier links), zijn we er toch mee bezig. Dit weekend ga ik jurken passen. Tot mijn grote verbazing en teleurstelling hoorde ik van een vriendin dat je geen foto's van jezelf in mooie jurken mag maken totdat je zo ongeveer hebt aanbetaald. Typisch geval van 'bummer'. Waar ook geen foto's van zijn, zijn de vandaag uitgekozen trouwringen. Foto's zijn dan ook nog niet mogelijk, aangezien we de ringenmeneer gevraagd hebben om kenmerken van een bepaalde ring te integreren in een andere ring. Ja, vandaag hebben we ze uitgezocht. Ik heb vrij om mijn verlofdagen op te maken en in afwachting van mijn nieuwe baan. Ivo is om de week vrij op woensdag. Minke was op het kinderdagverblijf (waar zij, als tweede dag op rij, besloot 's middags niet te slapen - middagdutjes zijn natuurlijk voor babies). Na het ringenfeest reden we naar Utrecht waar wij lunchten en film keken. Goede dag dus!
Minke oefende haar verjaardag vandaag alvast op het kinderdagverblijf. Ze kreeg een geweldige muts en een cadeau. Nu ligt ze in bed en heeft geen idee dat haar papa en mama nu nog even slingers gaan ophangen.
Verder boekte ik een record op mijn laatste werkdag in Werkendam (en Langhenkel): terugreis à 2,5 uur. Zucht.
Vandaag bracht ik Minke naar het kinderdagverblijf en had ik opeens zeeen van tijd om klusjes te doen. 's Ochtends ging ik naar Ikea waar iedereen al was. Gelukkig kon ik recht op mijn doel af en bleek het bij de kassa uitgestorven. Daarna ging mijn reis door naar het winkelcentrum. Daar was niemand, want iedereen was al bij Ikea. Ik haalde een cadeau voor Minke's eerste verjaardag op bij de boekhandel en kocht wat voorpretspulletjes bij Hema. Thuis gekomen koos ik twee recepten uit de Delicous voor cupcakes - frambozencakejes en vanillecakejes. Ze zijn gebakken. Versieren doe ik morgen avond. Vanille in roze en rode bakjes:
Frambozen in gele, oranje en groene bakjes:
Toen vroeg ik mijn buuv om mee te gaan naar Hoogland, zodat we ein-de-lijk de fiets naar huis konden nemen. Ik betaalde, Colleen fietste. Zij heeft 'm inmiddels goedgekeurd. Thuisgekomen maakte ik uitdeelpakjes voor op het kinderdagverblijf: een vingerpoppetje in een mooie servet met een lintje en een label 'Minke 1 jaar!'.
Ik ga zo Minke halen. Zij mag morgen uitdelen op 'school'. De juffies krijgen Valentijnsbonbons ("Wat? Valiumbonbons?" aldus mijn vader, die nog de roes van zijn narcose van die morgen lag uit te slapen). Morgen werk ik voor het laatst in Werkendam en dat is tevens mijn laatste werkdag voor Langhenkel.
De fiets nog steeds niet opgehaald. Als het niet sneeuwt, dan regent het wel. En wij zijn natuurlijk wel mooi-weer-fietsers. Ook gekocht, maar niet opgehaald:
"Een derde auto?", vraag je je misschien af. Nee. Ik heb een nieuwe baan. Vanaf 1 maart ga ik werken bij de gemeente Huizen. Nee, niet een nieuwe klus. Echt een nieuwe baan. Een nieuwe arbeidsovereenkomst. Een nieuw contract. Een nieuwe baas. Ik ga vier uur meer werken dan ik nu werk, dus 28 uur. Ik ga de ene week 3 dagen werken (dinsdag, donderdag, vrijdag) en de andere week 4 dagen (de maandag erbij). Minke wisselt van dagen op het kinderdagverblijf en eens in de twee weken gaat ze naar Gea en Fred. Ik breng haar dan bij haar opa en oma, want zij wonen dicht bij het gemeentehuis. Dus ... de lease-auto gaat de deur uit. Gisteren heb ik hem van binnen en van buiten goed schoongemaakt, zodat de leasemaatschappij blij kan zijn. 's Middags waren we bij Bart en Lenny. De zolder is groots verbouwd. Er is nu een echte kamer gekomen en een vliering. Wat een ruimte! De werkkamer is nu leeg en kan worden omgetoverd tot babykamer. Lenny kan al haar creativiteit erin kwijt! Vandaag wilden we naar de schilderijen van mijn oom Rob gaan kijken die hij exposeert in Soester Duinen. Jammer, dicht op zondag. Dus reden we nog even door naar Evelien om wat spulletjes af te geven die zij van mij wilde lenen. Thuisgekomen ruimde ik nog het een en ander op in de tuin. Er lag al zeker twee maanden allerlei takken van de druif te wachten tot ik ze in de groene container deed. Nu dan, eindelijk pakte ik dat klusje op. Minke heeft niet tot nauwelijks overdag geslapen vandaag. Vrijdag heeft ze ook niet geslapen (we gingen zwemmen en dan schiet het ochtend slaapje erbij in en dan raakt ze uit haar ritme). Eigenlijk kan ze dat niet aan. Ze at nog wel lekker nasi met ons mee en toen heb ik haar in bed gelegd. Ik denk dat ze weer tanden aan het maken is, want ze kwijlt alsof ze de Niagara watervallen nabootst.
Zondag gingen we en famille naar Breukelen; de verjaardag van Corien was een goede gelegenheid om eens lekker bij te kletsen. We hadden ze sinds het kraamfeest van Minke niet meer gezien. Corien had heerlijke taarten gebakken. Voor Corien had ik de dvd "Il y a longtemps que je t'aime" gekocht en voor de meisjes (Robin (5,5 jaar) en Nicky (1,5 jaar)) het boek "Woeste Willem". Tom begon direct met voorlezen, maar Robin haakte al snel af omdat ze haar moeder ging helpen met de warme melk voor in de koffie. Ivo wilde wel graag weten hoe het afliep:
Die middag wandelden we, wederom en famille, door de sneeuw. Minke genoot van Ivo die sneeuwballen gooide en van keihard voortgeduwd worden in de kinderwagen.
Afgelopen week was eigenlijk heel gewoon. Maandag was Ivo thuis met Minke. Ze hadden een afspraak bij het consultatiebureau. Minke kreeg weer een enting (en vond dat niet heel leuk). Stats: 72 cm, 9500 gram. Daar heeft Ivo geen op- of aanmerkingen over gekregen, dus het zal wel in orde zijn. Dinsdag ging ik sporten en Minke naar de kinderopvang. 's Middags fietsten wij een proefrondje op de Batavus Mambo deluxe 2009. We doen het! Vandaag zouden we 'm ophalen, maar gezien de hoeveelheid sneeuw stellen we het nog even uit.
Woensdag werkte ik gewoon, net als donderdag. Vrijdagochtend ging Minke naar zwemles. Het was de eerste echte les en ze lijkt het best leuk te vinden. We moesten op onze buik heen en weer zwemmen, maar ook even op onze rug. We bliezen bellen in het water (ik dan, Minke was niet super geinteresseerd), we dansten in een kring door het water, we spetten met onze handen en benen en we werden in de lucht gegooid (Minke dan, ik niet). Na afloop heeft Minke nog heerlijk in het pierenbadje gespeeld. Wim en Emily waren er ook - gezellig! Om Minke te trakteren (en mezelf) aten we poffertjes in plaats van boterhammen die middag. 's Avonds at Minke een lekker hapje dat ik voor haar had gekookt en deed ze mal met de lepel na haar toetje:
Vanmorgen moest ik even naar het gemeentehuis om een VOG op te vragen en daarna regelden Ivo en ik nog wat zaken in verband met de mooiste dag van ons leven.
De Ludies kwamen even binnen vallen omdat niet-meer-zo-kleine Amber even moest drinken. Thijs speelde met een bal, Minke ontdekte een rondslingerend CDtje.
Ik kreeg telefoontjes en mailtjes om te vragen of het wel goed met me ging. Het gebrek aan nieuwe berichten was een bron van zorgen. Gelukkig zijn die zorgen ongegrond: het gaat prima. Het gebrek aan nieuwe updates werd veroorzaakt doordat ik mijn camera bij Ernst en Josephine had laten slingeren en omdat ik bezig was met zaken die even voorgingen. Dinsdag waren Minke en ik in Huizen. Toen Minke 's middags lekker lag te slapen, las ik boekjes op de bank bij Gea en Fred. Gezellig hoor. Woensdag had ik mijn beoordelingsgesprek met mijn regiomanager. Dat ging op zich best goed, al had ik ook een paar dingetjes te mopperen. Dat is uitgepraat en een paar zaken zijn tot mijn tevredenheid afgehandeld. Vrijdag had ik een afspraak bij de kapper staan. Ik zou knippen en kleuren, maar aangezien Minke mee zou gaan, leek me dat wel een heel langdurig proces. Dus ik zegde het kleuren af. Kijkend naar mijn hoofd, vond ik de lengte eigenlijk nog wel prima, helemaal omdat ik mijn haar een fractie langer wil hebben op mijn trouwerij (de mooiste dag van mijn leven). In overleg met Merel, het meisje dat mij alweer jaren knipt, hebben we 't wel gekleurd maar niet echt geknipt, alleen wat uitgedund. Ik ben tevreden over het resultaat.
De volgende dag ging ik met mijn ouders naar Amsterdam om oma op te zoeken. Oma was goed gestemd. Van mijn ouders kreeg ze een bak met hyacinten, ik had een heerlijk taartje meegebracht. Oma was namelijk op 18 januari jarig. Ze is nu 90 jaar! We liepen over de markt en aten een heerlijk broodje met vers geperst (wortel)sap. Oma zat ook te genieten.
Wie ook de 18e jarig was? Boris, zijn eerste verjaardag. We waren uitgenodigd in Almere. Boris wilde een bal en een boek, dus dat kreeg hij. Minke speelde een beetje achteraf. Bente en neef Youri waren druk aan het rennen, Minke trok zich er niet veel van aan. Ze liet nog even goed zien dat ze kan staan.
En we hadden nog meer verjaardagen te vieren. Nienke, de jongste dochter van Martine en Tjerk werd 4, dus zondag togen Minke en ik naar Oss. Ivo moest werken, dus kon (helaas) niet mee. Minke speelde ook daar rustig in een hoekje tussen bank en tafel. Ik tikte een fietszitje met windscherm op de kop van de broer van Martine, dat ik direct de volgende dag op mijn fiets zette. Donderdag ging ik Minke voor het eerst op de fiets naar de Zilverberg brengen. Ik wist dat fietsen met een kind aan je stuur lastig is en dat het ook wel krap is. Maar bij mij was het wel héél krap. Ik paste dus echt niet tussen zitje en zadel door en zo dik ben ik nou ook weer niet. Het is me uiteindelijk gelukt, maar afstappen bij de crèche ging niet heel soepel en ik kan je vertellen dat zo'n 9,5 kilo aan je stuur echt geen pretje is als je fiets sterk naar links overhelt als je probeert af te stappen. Ik klapte met mijn stuit tegen het zadel. Die stuit deed nog flink pijn van een uitschuiver op een beijzelde straat de week ervoor. Thuis gekomen vertelde ik het tegen Ivo, die gortdroog zei 'dat ik ook een kinderframe heb'. Navraag bij een fietsenwinkel gisteren in Huizen leerde dat mijn frame inderdaad korter is, aangezien ik ook 26 inch wielen heb. Nu dus op zoek naar een 'moederfiets'. Dinsdag was mama bij mij en kwam papa haar 's avonds halen en hij at mee. Minke vindt aandacht altijd wel erg leuk. Woensdag werkte ik heel de dag, dus ik kon niet mee naar de verjaardag van Lenny. Ivo was onze afvaardiging, want Minke was op het kinderdagverblijf. Donderdag heb ik mijn meisje en mijn liefje nauwelijks gezien. Ik had namelijk 's avonds nog een cursus op kantoor in Zwolle. Het gaat over complexe woonvoorzieningen. Je moet daarbij denken aan een aanbouw of grootschalige verbouwing van een woning. We leren om een goede indicatie te stellen en de laatste twee cursusdagen (van vier) gaan over het technisch programma's van eisen en het beoordelen van offertes van aannemers. Gisteren was ik weer eens in Huizen. Minke had het naar haar zin bij Gea en Fred. Ze herkent haar opa en oma echt. Ze slaapt daar 's middags ook prima. Die ochtend zag ik Minke trouwens voor het eerst echt kruipen. Wat een schattig gezicht! Ik ben zo verliefd op dat meisje! Verder heeft Minke nu veel plezier met haar loopkar. Ze heeft er al een paar keer achter gelopen, zowel op haar voeten als op haar knieen. De blokken die er bij zitten kan ze goed sorteren. Ze pakt ze er stuk voor stuk uit en legt ze ergens neer, op een rijtje: op de bank, op de tafel of op de kar zelf. 's Middags liet ik haar zien dat je iets in een kubus kon doen (die aan één zijde open is). Ze stopte er van alles in. Haalde het er weer uit. Deed het er weer in. Enzovoort. Leuk hoor, ze is nu echt weer veel aan het leren! Het is zo'n knappert!
Ivo heeft bij de huisarts een nieuw zalfje voor de babybillen gehaald. Tegen 'ontstoken eczeem'. Klinkt niet heel fijn dus ik hoop dat het vlug gaat helpen. En verder kan Minke ook heel vlug boekjes lezen.
Ja, wat deden we eigenlijk de afgelopen week? Ziek zijn, ja. Tot en met maandag. Dinsdag was ik weer boven Jan. Dus direct ging ik aan de slag met alle dingen die ik had verzonnen tijdens mijn ziekbed (ja, zo erg was het dus). Ik zette de parketvloer in de was, zette de Kerstboom het huis uit en streek veel was. Woensdag en donderdag was het business as usual. Werkendam, ladingen huisbezoeken en thuis gekomen veel emmertjes met sopjes want onze dochter brouwt boventanden en daarmee komt veel poep kijken. Die uit luiers puilt. En die billen helemaal stuk maakt. Ons meisje heeft pijn en dat is natuurlijk akelig. Mijn moeder gaf een afscheidsfeestje want is nu officieel met pensioen. Ik zou helpen maar het weer was dusdanig dat ze mij verbood te komen. Mijn vader was even bij de loodgieter (a.k.a. chirurg) maar inmiddels weer thuis. Gisteren aten we chinees met de buren om het nieuwe jaar in te luiden. En nu sneeuwt het. Behoorlijk. Misschien blijven we toch maar binnen vandaag.
Het was gezellig, gisteren. Bart en Lenny (en Rex) waren bij ons en we hadden allerlei lekkers te eten. Bart en Ivo dronken borreltjes, Lenny niet want zwanger en ik niet want niet zo lekker. Zelfs zo niet lekker dat ik er om 23.00 uur in bed lag met een fikse buikgriep. Ik zal de details niet hier beschrijven, maar ik ben er nu goed klaar mee maar mijn lijf nog (steeds) niet. Goed balen dus. Het vuurwerk gemist, de champagne gemist, de buren gemist. Minke heeft het ook gemist; zij sliep overal doorheen. Op een GEZOND 2010!
Remember de kastdeuren in logeer- en slaapkamer? Ja inderdaad, een soort beige waar ik persoonlijk niet blij van werd. Dus dat werd een projectje. De logeerkamer is gereed. De slaapkamer zo goed als.