Ongeluk

Vanmorgen heeft Minke haar vingers tussen de deur gekregen, waardoor twee vingertopjes erg beschadigd raakten. Per ambulance zijn we naar het Academisch Ziekenhuis Utrecht overgebracht. Daar bleek de schade gelukkig minder ernstig dan we aanvankelijk dachten. De twee topjes (van de ring- en middelvinger van Minke's rechterhand) zijn met hechtstrips weer op hun plek geduwd en Minke's hand is vakkundig ingepakt.
Als het lukt verschijnen wij aanstaande vrijdag op de poli van de plastisch chirurg om te kijken of het voorspoedig geneest. To be continued ... (helaas)




NB: Minke is linkshandig!

Bapa en Màh

Kast!

We reden vanmiddag naar Elst.
De eerste winkel waar we gingen kijken voor een kast.
We vonden een kast.
We kochten de kast.
We reden weer naar huis.

Nichtjes

Minke en Stella picknicken in de woonkamer.

Kiekjes 13 tot en met 21 november

Minke wilde vorige week wel even bij de Larense hei in de boom zitten:


Waarom liggen (mijn) katten altijd het liefst op zwarte kleding?


Terwijl Ivo en ik ons aankleedden (vandaag), keek Minke op Youtube een filmpje van zichzelf.











Daarna gingen we op bliksembezoek bij Bart, Lenny en Bas:


De boom voor ons huizen moest nodig gesnoeid en vandaag was een prima dag. Minke hielp goed mee, net als buurman Alex en zoon Chris.
















Na hard werken krijg je dorst en chocolademelk:

Waanzin(nig)!

Vandaag kwam in een gesprek met mijn teamleider de (on)mogelijkheid van het opnemen van ouderschapsverlof ter sprake. Wat blijkt nu? Als je ouderschapsverlof opneemt en je dus percentueel minder gaat werken (bijvoorbeeld van 100 naar 80%), dan blijf je de workload van je volledige contract houden! Als gemeenteambtenaar krijg je doorbetaald, maar niet voor 100%.
Wat zouden de consequenties zijn? Dat je dus 100% doet in 80% tijd en als je weer 100% gaat werken, kun je dan 120% werk aan? Wat denken ze dan dat je zit te doen al die tijd, die je kennelijk "over" hebt?
Ik begrijp dat er momenteel één collega op een andere afdeling is die dit tot in de puntjes uitzoekt (en zich heeft ziekgemeld), dat het al via de OC en de OR tot de directeur is gegaan, maar tot op heden zonder resultaat.
Nou vraag ik je ...?!

(Glim)lachen

1. Ik houd Hugo even vast en hij wurmt en krioelt. Ik ben het niet meer gewend en zeg 'ik geef 'm even terug'. Claudia lacht en zegt: Je bent zeker nog niet toe aan een tweede.
   Nee, inderdaad, ik vind Minke nu zo heerlijk!
2. Ik doe boodschappen en loop langs de bloemwinkel. Buiten liggen mooie herfstkransen met vogelvoer. De musjes doen zich er al aan ten goede!
3. Heerlijke avond met oud-collega's in Maarssen. We vertellen aan de hand van foto's die we meenemen over ons 2010. Wat een goed idee, wat mooi!
4. Dat het me eindelijk lukte een beetje fatsoenlijke staart in Minke's haar te maken!

Retour

Claudia en Freek vertrokken een dikke vijf jaar geleden naar New York, om vanmorgen om 05.18 uur op Schiphol te landen als het gezin Van Rouendal - Staps. Ik ontving ze daar (en Minke leende een tas speelgoed uit aan Stella en Hugo, want hun spulletjes varen op een vrachtschip rustig over de oceaan).

Orkest

Minke hoest al twee weken. Ivo en ik waren er na één week vanaf. Minke hoest door. Rochelend, blaffend, piepend. En snot. Veel snot. Toen vrijdag en zaterdag een bloedneus. Ik legde mijn oor op haar borst en hoorde het piepen. Dus vanmorgen even langs onze huisarts. Hij legde zijn oor ook te luisteren. Na lange tijd (rug, borst) concludeerde hij: 'ik hoor een heel orkest'. Met andere woorden: goede inschatting om even langs te gaan.
Minke kreeg een driedaagse anti-bioticum kuur voorgeschreven. Zojuist dosis 1 gegeven. Ging onverwacht goed - ze dronk de spuit met dikke vloeistof op en eiste daarna de spuit op om 'm goed leeg te lebberen. Als het goed is houdt het orkest nu snel op met voortbestaan!



Nagekomen bericht: twee nieuwe tanden doen nu eindelijk hun intrede: dikke bulten in het tandvlees en twee puntjes. Die Minke heeft 't maar te verduren! Mijn snoetje...
Dus daarom zit ze 's middags in bad, na vieze poepluier #3!

Uit de hand

Zo goed ben ik dus, met zelfportretten.





Oja, als je denkt "wat ziet die Minke er belabberd uit", dan heb je gelijk. Ze is erg verkouden en heeft soms een beetje ontstoken oogjes. Morgen even langs de huisarts, haar longen piepen ook een beetje.

PiZ

Minke nadert langzaam maar zeker haar tweede verjaardag, over ruim 3 maanden. En dan is ze officieel peuter.
Minke is een moppie. Soms heeft ze een periode dat ze slecht eet en/of slecht slaapt. Maar dat duurt kort en daarna is zij dan weer het zonnetje in huis. Wat kan dat kind gezellig, lief en opgewekt zijn zeg. En zo grappig!
Toch meldde ik me voor de cursus Peuter In Zicht (door mijn collega's dus direct de PiZ cursus genoemd) van Beweging 3.0. Met zo'n 9 andere moeders (!) zijn we nu één cursusavond verder en hebben veel herkend van elkaars problemen en probleempjes. Ik hoop dat deze 5 daagse cursus ons handvaten biedt om eventueel peuterpuberaal gedrag op een positieve manier een draai te kunnen geven. De cursus hanteert de drie S-en: Steunen, Stimuleren en Sturen. Ivo hoorde dat van mij na afloop aan en ging het de volgende dag gelijk op zijn medewerkers uitproberen. Zo heeft iedereen zijn eigen leefwereld!

De zomer voorbij

En toen begon de herst, met regen en wind. Maar wat ziet alles er buiten mooi uit! Ondanks de verandering in het weer, gaan de dagen hun gewone gang. Dus maandag zwommen we in Baarn en kreeg Minke bezoek van de onderzoekster van het promotieproject van de Universiteit van Utrecht. Toen kwamen opa en oma dinsdag samen op Minke passen, zodat opa en Minke elkaar ook nog even zagen voor de vierweekse reis naar Afrika. Toen Minke in bed lag keken we nog even snel 565 trouwfoto's. Woensdag moest ik even naar de tandarts om een scherp randje dat sinds het vullen van het gaatje (het eerste, ik kan het maar niet voldoende benadrukken) aan mijn kies zat weg te slijpen. Tot mijn verbazing ontving ik daar 'gewoon' een consultnota voor - hoorde dat niet gewoon bij de eerste behandeling, namelijk het vullen? Die vraag ligt nu bij de tandarts, ik heb er nog geen antwoord op gekregen. Daarna gingen Minke en ik (vinger)verven en 's middags waren we in de bibliotheek. Donderdag en vrijdag gewoon werken en Minke naar het kinderdagverblijf. Een doodnormale week dus. Maar zaterdag, o wat heerlijk, ging ik naar Haarlem om Marloes op te zoeken. Eerst keken we nog even snel 565 trouwfoto's. Daarna gingen we lunchen in Boschbeek. Dat was lekker en erg gezellig. Vandaag kwamen Mira en Abe op bezoek. Ivo was mountainbiken met Bart. Hier thuis werd flink gespeeld (in de woonkamer), geslapen (Abe in het campingbedje) en buiten gespeeld. Voor herhaling vatbaar!
Deze is speciaal voor Marloes:


Minke vertelt ons even dat het toch echt háár speelgoed is (let op het vingertje, onder de woorden 'Mah')


Opeens stond daar iemands trampoline in het park: inpikken!!



Oja, had ik al gezegd dat we alle drie (snot)verkouden zijn? Fijn ...

Nieuw

Mijn blog bestaat nu bijna drie jaar. Blogger maakt het je mogelijk om meer te doen dan alleen suf wat stukjes op te tikken en er wat onscherpe fotootjes bij te plaasten. Dus nu wordt er gestund met allerlei nieuwe achtergronden. Laat me weten wat je van mijn nieuwe keuze vindt.

Dit weekend was leuk en vooral voor Minke vol van speelkameraadjes. Zo vertrokken we zaterdag naar Heemstede (onder een luid 'Thijs Thijs' stonden wij in de file op de A1). Na het heerlijke eten ging Minke (onder een luid protest) naar bed en gingen de ouders rustig foto's kijken, kletsen en veel lachen. En toen het kwart voor twaalf was, het nog steeds regende en soms onweerde, bleven we toch maar slapen. Wat heerlijk, wat gezellig!



Toen we vanmorgen thuis kwamen, en Minke in de auto nog een dutje had gedaan, ruimden we wat op. Zo struinde Ivo door zijn kledingkast en schonk zeker de helft aan Humanitas. Ik verwisselde het zomer- voor het herfstdekbed en ruimde verder wat rommeltjes op in de werkkamer. Na de lunch ging Minke niet slapen en dus heb ik haar na een dik half uur huilen uit bed gehaald en zijn we samen onder de douche gegaan. Dat was wel gezellig. Daarna speelde ze met Ivo buiten, maar uiteraard was het arme kind doodop en kwam ze wederom huilend binnen. Een fles warme melk en dan naar bed, was het idee. Maar op het moment dat Minke eindelijk rustig in mijn armen lag te drinken, kondigde ons bezoek van die midddag zich aan: Ernst, Josephine, Bente en Boris. Wat een gezelligheid, en wat ontzettend leuk om te zien dat Minke en Bente echt sàmen spelen! Ze bleven eten (niet slapen) en Minke is direct na het eten naar bed gegaan en heeft geen kik maar gegeven. Joepie!

Work & Play

De eerste werkweek na onze vakantie zit er weer op. Het was mijn korte week (maandag en woensdag vrij). Woensdag zou ik met Evelien gaan winkelen, maar ze had thuis veel te doen. Omdat ik toch zin had in een uitje, ging ik 'even' bij haar koffie drinken. Ja, en toen toch nog even samen Soest in. Aankoop: grandioos grijs vest!
Donderdag en vrijdag was ik beredruk op mijn werk. De waan van de dag is weer volop aanwezig. Vrijdagavond borrelden we gezellig bij Edwin en Colleen en zaterdag gingen Minke en ik naar Castricum om op bezoek te gaan bij Lotte. Ik had haar zoontje Mats (bijna 1) nog niet gezien, en ook de zoon van Geraldine, Cas van 2, niet. Zij wonen in Wales. Dus we hadden daar een gezellige ochtend. Minke at er nog netjes met vork twee boterhammen en op de terugweg sliep ze binnen vijf minuten. Normaliter wordt ze wakker zodra je de motor uitzet als je thuis bent, maar nu niet. Dus bleef ik met haar in de auto (liggen), wat uiteindelijk neer kwam op meer dan een uur slapen in de auto voor de voordeur. Best koud!
Ivo was op pad gegaan en heeft een gloednieuwe (en grote) televisie gekocht. Wat een joekel, maar wat mooi!
Zojuist hebben we heerlijk gewandeld bij Lage Vuursche. Het is daar altijd bomvol met auto's, maar in het bos kom je maar af en toe iemand tegen. Ik denk dat iedereen bij de uitspanningen blijft hangen voor een pannenkoek.
Ik doe onderwijl de was (winterjassen zijn tevoorschijn gehaald) en heb vanmorgen wat administratie weggewerkt. Een prima weekend dus!

Die wil ze dus niet horen!

Drinken

Minke bleek laatst prima zelfstandig uit een beker te kunnen drinken. Dat merkte Ivo toen hij haar eens ophaalde van het kinderdagverblijf waar hij Minke, moederziel alleen aan tafel met een beker aan de mond, ontdekte. En bijna nooit wordt er geknoeid.

Digitaal

Mensenkinderen ... Een digitaal fotoalbum knutselen van onze huwelijksreis kost dus veel meer tijd dan ouderwets met fotohoekjes of lijm...

Ook weer afgevinkt

Getrouwd? Check


Minke naar opa en oma gebracht? Check


Naar Madrid op huwelijksreis? Check


Weer thuis met Minke? Check

Goed doel

Gisteren, tussen de bedrijven door, oogste ik de druif. Daar waar ik bij kon tenminste. De spreeuwen hebben zich op de trossen ontfermd waar ik niet bij kan. Maar wat moest ik nou weer doen met die hele voorraad? Geen tijd voor jam of sap. Dus Voedselfocus gebeld en ja hoor, die wilde het graag hebben.
Zo, heb ik mijn goede daad voor deze maand nog net binnen.

Nog heel even...

De tijd dringt. Om wallen op mijn bruiloft te voorkomen, ga ik snel naar bed. Nog een paar laatste handelingen dienen verricht te worden om DE dag ook een GESLAAGDE dag te laten zijn. Morgen en dinsdag moet ik nog werken, woensdag doen we klusjes in het bijzijn van Minke en donderdag, als zij bij haar juffies is, regelen we de allerlaatste zaken. Spannend!