En dat is twee!

Hoewel het nog vroeg is (half 9) lig ik lekker in bed, met de laptop die terug is van weggeweest. Er zijn bestanden gered, er zijn ook bestanden verloren. Wat gered is, zijn afbeeldingen. Wat verloren is zijn afbeeldingen en alle documenten. Gaandeweg komen we erachter wat we kwijt zijn. Dat is niet leuk, maar vooral niet handig. Ja, we hebben hier van geleerd.

Tijdens de afwezigheid van de laptop en snel internet, ging het leven gewoon verder (Mocht je je soms afvragen of het leven nog wel leefbaar is zonder moderne communicatiemiddelen, dan is het antwoord dus 'ja'). En wat voor leven.
Op donderdag 10 februari bezochten Minke en ik voorlopig voor het laatst de altijd charmante arts-in-opleiding in het WKZ die Minke's vingers bekeek en goedkeurde. Mochten Minke of wij ooit nog van mening zijn dat de nagels mooier kunnen dan ze nu zijn, dan is een nagelbed transplantatie mogelijk. Ivo en ik zijn van mening dat dat in de toekomst geheel en al een keuze van Minke mag zijn.
De volgende dag was een mijlpaal want onze liefste, mooiste, grappigste Minke was jarig en werd twee jaar. Ivo zette haar cadeau in elkaar (een keukentje) en ik zorgde voor uitdeelpakketjes voor op het kinderdagverblijf (door ons steevast 'school' genoemd). In tegenstelling tot vorig jaar gingen Ivo en ik namelijk gewoon werken op Minke's verjaardag.




's Avonds kregen we onverwacht maar heel erg gezellig Colleen, Anke, Farvadin, Jasmijn en Sophie te eten. Zij waren er dus ook bij toen Minke haar grote cadeau kreeg. Wat was ze verguld (de linkerhelft is van opa en oma Wildeman).





Zaterdagmiddag lieten wij, net als vorig jaar, weer foto's maken van ons gezin en van Minke in het bijzonder. Ik ben echt ontzettend benieuwd naar het resultaat. Ik zal het plaatsen als we het binnen hebben.
Op zondag was het dan echt feest. Ik bakte drie ladingen cupcakes (waarvan er twee niet rezen, maar waar niemand wat van zei...). Ivo maakte een schotel risotto en een gigantische schaal met pastasalade.



Het was een drukte van belang, met in totaal 8 kinderen tussen de negen maanden en de vier jaar en hun ouders.




Minke kreeg fijne cadeaus: drie boeken van Dikkie Dik (Tì Tì) waarvan één met dvd, een grote doos klei (sja) met toebehoren, een bak vol houten etenswaren die met mesjes gesneden kunnen worden (er zit klittenband tussen de losse delen), badspeeltjes, een prentenboek, een keukenschort mèt koksmuts en als klap op de vuurpijl een loopfiets (hie)!


Afgelopen woensdag was de laatste woensdag dat Ivo en ik samen vrij zijn (omdat ik per 1 maart terugga naar 24 uur werk per week en mijn vaste vrije dagen dan maandag en donderdag zijn). Minke ging voor de tweede keer die week zwemmen (nu met Ivo).


Aansluitend gingen we op bezoek bij Gea en Fred. Minke en ik hadden Fred niet meer gezien sinds hij geopereerd was (darmkanker). Hij had weer gezellig praatjes, dus we konden concluderen dat het weer goed met hem ging. Vandaag hebben we helaas toch vernomen dat hij een chemokuur moet volgen. Vervelend voor hem, dus sterkte Fred!
Volgens mij zijn we weer bijgepraat. Heb je het idee dat ik nog van alles heb overgeslagen, roep maar in de reacties, dan zal ik netjes antwoorden!

Goed / niet goed

De laptop is stuk. De specialist probeert de inhoud van de harde schijf te redden - eerst afbeeldingen, dan documenten.
We hebben nog een 'oude' laptop die het soms geweldig goed doet (zoals nu) en soms met geen stokslagen vooruit te branden is.
Met andere woorden: dit is een bericht om te melden dat het goed met ons gaat (Minke was jarig, ladingen foto's volgen). En dat het dus niet goed gaat met het voeden van mijn webverslaving.
Trouwens: mocht je foto's hebben van Minke vanaf 20 september (laatste back-up) tot heden, dan houden wij ons van harte aanbevolen.

Sok

Zo, ik had lekker warme sokken vanmorgen!

Huttenheugten hoogtenpunten

Zes dagen Center Parcs Huttenheugte (Drenthe) met Bart, Lenny, Bas, Ivo, Minke en mijzelf.
B&L&B waren al op vrijdag gearriveerd, ons gezin kwam op zaterdag aan. Minke vond anderhalf uur rijden best lang, maar een koek bij een tankstation bleek een goede zoethouder (zucht).
Hier komen de drie hoogtepunten.
Met stip op 1:

1. Het springkussen
   Als Minke het gebouw zag waar het springkussen zich in bevond, begon zij te juichen en te springen. Nee, ze wilde maandagochtend niet knutselen of puzzelen in de daarvoor gereserveerde en ontzettend leuk aangeklede ruimte, ze wilde naar het springkussen. Als het rustig was, en dat was het dikwijls, sprongen pa en moe wel even mee.
2. Het zwembad
   Een waanzinnig zwemparadijs met aangename atmosfeer en geweldige inrichting. Zwemplezier voor jong en oud; van pierenbad met botenglijbaan tot golfslagbad, van wildwaterbaan tot peuterzwembad met glijbaan, van buitenwater tot megaglijbaan. En Minke vond alles geweldig (vooral de grote glijbaan, zodat Ivo keer op de keer de vele treden beklom).
3. Plopsaland Indoor Coevorden
   Gelegen direct naast de toegang van het vakantiepark. Met stevige toegangsprijzen en dito kluisjeshuur (en die vijf euro kreeg je dus mooi niet terug). Minke vond het waanzinnig en staat nog te trappelen bij de herinnering aan de knuffels met een manshoge Bumba.

Verder was er een kinderboerderij met ezel, hangbuikzwijn, geiten, konijnen en een wasberenopvang. Buiten was het helaas echt stervenskoud, dus maakten wij geen gebruik van de speelatributen buiten. Minke bewonderde de gigantische vissen (karpers?) in het overdekte Market Dome, waar winkeltjes waren maar nog meer restaurants. Er waren ook wat schildpadjes, maar die leek ze niet echt te zien.
Het huisje (6 persoons) was prima, al was het passen en meten met onze spullen, vooral als we met vier grote en twee kleine handdoeken terugkwamen van het zwemmen. De kinderen waren heel de week super zoet (op die keer na dat Minke een rozijn in haar neus duwde en toen we daar achter kwamen en een EHBO-er met goede pincet lieten komen en Minke het uitbrulde en ik dus zelf de operatie mocht verrichten). Minke heeft steeds heerlijk gegeten en super goed geslapen.
Vanmorgen reden we weer naar huis met de auto afgeladen. Ik heb bijna alle was weer weg (lang leve de wasdroger) en Minke ligt te pitten.
Hier wat beeldmateriaal (helaas niet van het zwembad, wat jammer is, want Minke is zo schattig in haar vlinderbadpak).

Er tussen uit

Eén week. Volgende week zijn we er weer.
Ik heb de poll over de inhoud van het blog ter harte genomen. Ik zal mijn best doen.

18-01-2011

Op 18 januari zijn heel wat mensen jarig: Marloes, Boris en mijn oude oma was ook op die dag geboren.
Op zaterdag werd de verjaardag van neef Boris gevierd. Het was een drukte van belang met de opa's en oma's en de broers met hun gezinnen. Minke heeft heerlijk bij haar oma gehangen, een stukje taart en redelijk wat chips verorberd. Boris had een geweldige feestmuts en zong uit volle borst voor zichzelf 'in de gloria'.


Vandaag een half jaar geleden is mijn oma overleden. Omdat zij haar lichaam aan de wetenschap had vermaakt (net als mijn opa) heeft er geen uitvaart plaats gevonden. Bijna de hele familie was wel aanwezig om haar huis leeg te ruimen (Claudia woonde toen nog in de VS) en dus hebben we elkaar toen wel gezien en gesproken. Maar een 'gezellige samenzijn' is er toen, vanwege de vakantie, niet geweest. Nu, een paar dagen na oma's geboortedag, was het dan zover. De familie Van Rouendal (+ aanhang) kwam bij ons thuis. Iedereen had wat te eten gemaakt (en alles was echt super lekker), er werd gekletst, spullen uitgewisseld, door de kinderen heerlijk gespeeld en veel gelachen.






Minke had dus een vol weekend, heeft echt al haar familie gezien in twee dagen. 's Middags speelden we met z'n drietjes lekker buiten en nu zitten Ivo en ik bij te komen van een druk maar o zo gezellig weekend!

Vingers

Hoewel geen briljante foto, toch een plaatje van Minke's vingers. Ze zien er wat ons betreft uitstekend uit, de nagels groeien gestaag. Op 10 februari nog een keer naar het WKZ. Ik schat in dat we met 2 seconden weer buiten staan!

Eten en slapen

Vorig jaar maart kreeg ik van Ivo een Bongo-boekje cadeau om ergens in den lande pittoresk te gaan logeren. Ik koos voor een oud douanekantoor in Tolkamer, waar de Rijn momenteel ernstig aanwezig is. Zaterdag brachten we Minke naar Gea en Fred en gingen op pad. Het hotel was netjes en smaakvol, de bedden goed maar smal (wij zijn dan ook wel heel erg verwend met ons eigen bed). 's Avonds aten we in het restaurant van de eigenaar van het hotel, in Villa Copera. Het was chique en lekker, al waren we het er samen over eens dat onze voorkeur tot echt uitgaat naar de smaken van de Italiaanse keuken.
Zondag vertrokken we naar Arnhem, waar in het Gelredome een grote snuffelmarkt werd gehouden: wat een zooi probeert men toch te verkopen, wat een prijzen, wat een droevenis. We slenterden rond, kochten niks en gingen rond het middaguur naar huis. Later die middag haalden we Minke op, die het heerlijk had gehad bij haar opa en oma.
We kunnen er weer twee weken tegen aan, dan gaan we (weer) even weg!

Spelen

Minke en ik waren maandag bij Claudia, Stella en Hugo (en later ook Freek) in Rotterdam. Mijn kans om het nieuwe huis te bewonderen en voor Minke en Stella om de nichtjes-band aan te halen. Er werd gespeeld met heel veel speelgoed, er werd geluisterd naar heel veel boekjes, er werden eenden gevoerd, er werd (door Minke) niet geslapen, er werden boterhammen gegeten en heerlijke couscous gegeten. En op de terugweg, om 19.00 uur, werd er geslapen (door Minke). Let ook op een nieuw filmpje van Minke, met een ontroerend citaat over haar papa, redelijk aan het eind!


Verder wil ik jullie nog even hier op wijzen.

Feestelijkheden

Gisteren leek het wel feest bij ons thuis. Nadat we 's ochtends even naar de fietsenmaker en de autodealer waren geweest, bakte ik pannenkoeken voor Ivo en Minke. 's Middags kwamen Bart, Lenny en Bas bij ons op bezoek en aten eigen gemaakte hamburgers en eigen gemaakte frietjes met ons mee. Daarna keken we (en omdat Minke het vertikte om te gaan slapen keek zij ook mee) naar The Voice. Daarna vertrok ik voor een feestje naar Utrecht, waar ik kletste en zelfs wat danste in een werf aan de Oude Gracht.
Vanmorgen liet Ivo mij uitslapen en ging met Minke naar de dierentuin. Ik douchte, ruimde het huis op en begon aan de zondagse was. Vanmiddag komen een lading buren bij ons een klein nieuwjaarsfeestje vieren. Gezellig allemaal hoor!

Boven en beneden

Minke zegt al maanden (vele maanden) 'boov'. Sinds een maand of twee betekent dat niet alleen 'boven' maar ook 'beneden'. En daar is ze heel stellig in. Dus als ik, al lopend op de trap, wijs naar boven en dat benoem, en vervolgens naar beneden wijs en dat ook benoem, dan herhaalt zij dat met perfecte intonatie: Boov, boov. Kijk maar (helaas, ze doet het vaak 'beter' dan we op dit filmpje hebben weten vast te leggen):

Gelukkig nieuwjaar!

Wij keken rustig film, aten een kaasje, dronken een glaasje en om middernacht keken we met Minke naar het vuurwerk.
Gelukkig nieuw jaar aan allen!

Kerst 2010

Vrijdagavond verschenen Minke, Ivo en ik bij Bart en Lenny voor het traditionele kerstavond diner. Dit jaar was het niet een 18-gangen diner, maar gourmetten. Minke vond het best gezellig en uiteraard ging de satésaus er in grote hoeveelheden in. Jasper, Joris en Martje waren er ook, en nieuw dit jaar: Bas!



We bleven, traditiegetrouw, slapen. Minke was na in bad te zijn geweest zonder een kik te geven in haar logeerbedje op zolder in slaap gevallen.
We kregen op eerste Kerstdag een heerlijk ontbijt voorgeschoteld. Ik had tulband gebakken, die helaas niet zo goed gerezen was. Zie hier foto's 2009 en 2010:













De rest van eerste Kerstdag waren we lekker thuis aan het rommelen. 's Ochtends vroeg op tweede Kerstdag (06.00 uur) begon bij mij het overgeven. Bah! Ivo was lief en haalde een emmer voor naast mijn bed, waar ik helaas daarna nog drie maal gebruik van diende te maken. Daar ging mijn kerstfeest! Ivo en Minke brachten 's ochtends nog een bezoek aan de dierentuin en vertrokken toen, zonder mij, naar Rotterdam om Kerst te vieren met de rest van mijn familie.
Hier wat foto's. Oja, Minke ging deze keer 's avonds NIET slapen.