Twee paar schoenen heb ik afgemaakt ...

Ja, de lente heeft haar gezicht laten zien. Ondanks een dag vol regen, geloof ik erin. De winterjas beleeft zijn laatste dagen voordat hij de wasmachine in gaat en de kast in om er hopelijk pas weer in november of december uit te komen.
Minke heeft de lente ook in haar hoofd. Zo ging ze met haar oma dinsdag naar de kinderboerderij bij ons om de hoek, alwaar zij zich gewillig liet aaien door de geiten en de schapen (het heet ook niet voor niets een knuffelwei) en hooi te proeven. Daarna mocht ze van oma nog even in de speeltuin, waar het zand werd uitgeprobeerd. Ondertussen deelde ze stokjes uit aan haar grootmoeder. Daarna moest 't kind in bad, want het zand zat heus niet alleen in haar mondje.



Woensdag ging ik met haar op stap, maar niet voordat ze toch nog een ochtendslaapje had gedaan. We hadden een korte tussenstop op mijn werk omdat ik haar natuurlijk maar al te graag show. Minke zit in haar 'ik-ben-best-verlegen-de eerste-tien-minuten-fase' en toch was het wel even leuk. Daarna gingen we naar ons einddoel: Bart en Lenny. Minke en Rex hadden snel door dat de ene brood had dat de ander ook wel luste. Er moest dus aan twee kanten worden opgevoed. Minke was superzoet en heeft zonder maar één kick te geven anderhalf uur in de woonkamer in de kinderwagen liggen slapen. Zou het komen door het slaapmuziekje dat Bart had opgezet?


Ondertussen gingen Lenny en ik wat boodschappen doen. Ik kocht nog twee kunststof slabjes en een nieuwe en grotere slaapzak voor Minke. Nu kan ze zich tenminste 's nachts weer bewegen...
Gisteren had ik een tweede cursusmiddag van mijn werk in Bussum. Om half vijf was de les afgelopen en ik wandelde door Bussum. Op zoek naar iets leuks voor mezelf, kwam ik thuis met drie heren onderbroeken (nee, niet voor mezelf) en een broek en shirt voor Minke.
Vandaag was Minke niet op Tommie en Ieniemienie, want de leidsters van het kinderdagverblijf hadden hun jaarlijkse studiedag. Dus Minke ging naar opa en oma in Huizen, waar nicht Bente ook was. Volgens Gea hebben die twee zich prima vermaakt - het zal een dolle boel zijn gweest!



Morgen ga ik met Minke schoenen kopen, want ze gaat nu echt lopen. Nog niet los, ze mist nog wat evenwicht, maar aan één hand kan ze nu ook een paar stappen zetten. Woensdag zijn we al even gaan passen, maar vandaag zou er nog een nieuw schoentje bij de winkel binnenkomen, dat ik nog wel het proberen waard vond (want 20 euro goedkoper). Ik zal snel een foto plaatsen als de buit binnen is!

Opa's en oma's

Dinsdag was Minke bij haar opa en oma


Woensdag ging ik met Minke naar mijn oma in Amsterdam. Minke moest even ontdooien maar toen de mandarijntjes op tafel kwamen kwam ze los en werd ze gezellig:


Op het werk zitten we midden in een verbouwing. Samen met drie andere collega's zitten we in een vergaderzaaltje, waarin ook vier grote archiefkasten staan en geen airco aanwezig is. Achter ons wordt er momenteel gesloopt, dus we kunnen onze lol op. Maar alles voor een mooi nieuw loket met twee spreekkamers in plaats van één. Nog zo'n 5 weken te gaan...

En dat is drieendertig!

Gisteren was ik jarig en vierde ik het ook. Ik had een aantal mensen uitgenodigd. Ivo was lief en bakte vrijdag (een speciale vrije dag!) taart, cake, brownies en zaterdagochtend nog scones. Tevens maakte hij nog sandwiches. Er waren paaseitjes en spekjes. Het was heerlijk!


In de ochtend kreeg ik bezoek en cadeaus van Martine, Tjerk en hun dochters Ilse en Nienke:


Mijn vader was er en ook Daniel, Renate en hun kinderen Thijs en Amber. Ook aanwezig: Evelien en haar kinderen Emily en Wouter. Het leek wel een kinderspeelzaal in onze huiskamer!






Toen kwamen ook Rob en Saskia en Irnsje. Gevolgd door Bart en Lenny en ook nog Marthe, Martin en hun zonen Sam en Jesse. Wat een gezellige boel. Minke had 's ochtends nog goed geslapen, haar middagslaapje duurde maar een uurtje. Zij was gezellig en toen opa en oma kwamen was het natuurlijk helemaal feest!





Ik ben goed verwend: nieuwe champagneglazen, een Bongo boekje 'Pittoresk logeren', deel 4 van The Soprano's, een fotolijst met foto van Minke, douchegel, geurende waxinelichtjes, HEMA cadeaukaarten, een boekje met kidsproof uitjes, bloemen, een appelboor, een cadeaukaart van Douglas en uit Amerika een aanvulling op mijn make-up serie (niet dat ik dat nodig heb, gezien mijn leeftijd ...).
Vandaag doen we rustig aan. We komen net terug van een uitgebreide wandeling bij Kasteel Groeneveld. Het is heerlijk weer buiten. Minke genoot van het rennen met de kinderwagen en van de honderd honden die we onderweg tegenkwamen.

Week 1

Zo'n eerste week op een nieuwe baan en alle goede voornemens die daar bij kwamen kijken betekende geen tijd om een update op het blog te zetten.
Op dit moment ligt Minke in bed en hoor ik beneden in de keuken dat Ivo het Catan spelbord aan het opzetten is met een groepje waarmee hij één keer in de maand speelt. Tijd voor mij om eens rustig een bericht het wijde web op te gooien. Timo zit er vredig bij, hier op de printer.


Op mijn laatste vrije dag kreeg ik bezoek van Chantal, Stijn en Lydia. Ze brachten nog cadeaus mee voor Minke's verjaardag: Nijntje op de fiets, een grote knoppenpuzzel, een shirt en voor mij een emmer met hyacinthen. Mooi! Wij kletsten, de kinderen speelden (maar niet per se met elkaar) en na de lunch heeft Minke goed geslapen.



Zaterdag werd besteed aan boodschappen en binnen spelen vanwege het slechte weer.


Zondag nodigden wij onszelf uit bij Bart en Lenny. Samen met Minke keken we Up, wat erg leuk was. Minke heeft prima geslapen in haar campingbedje in de babykamer - zij kon mooi de kamer inwijden.


En toen werd het vanzelf maandag. Maandag 1 maart. Is er een mooiere dag om bij een nieuwe werkgever te starten? Nee, dat dacht ik ook. Direct een geweldig mooie start van weer eens heel netjes eten en meer sporten. Dat laatste deed ik direct dezelfde avond nog.
Over het werk valt niet heel veel te vertellen en, lees maar eens terug, dat doe ik ook niet veel. Het is leuk. Leuke collega's, leuk werk, goede plek. Verder niks bijzonders. En de terugreis duurt slechts 25 à 30 minuten. Leuk dus.
Dinsdagmiddag en -avond volgde ik in Zwolle bij Langhenkel nog mijn laatste cursusdag. Ik heb erg genoten van de cursus, het heeft echt mijn interesse gewekt en ik hoop in de toekomst (veel) complexe woningaanpassingen in mijn werkvoorraad te krijgen.
Woensdag was ik heerlijk thuis met Minke. 's Ochtends wandelde ik met haar (na een ingelast ochtendslaapje (Minke is vreselijk verkouden èn .... heeft twee nieuwe boventanden)) naar het stembureau en daarna naar het winkelcentrum voor bloemen en krentenbollen. 's Middags heb ik zo'n uur met haar gefietst en bij de fietsenzaak nog even geinformeerd naar een buggydrager (en of dat samen kan met fietstassen - ja). Donderdag werk en sport: ik heb me ingeschreven voor Easy Spinning, een soort cursus spinnen op mijn sportschool. Ik had slechts één keer eerder gespind, in Hilversum. Toen was dat geen succes: ik dacht dat de fiets met mij fietste in plaats van ik met de fiets. Doodeng vond ik het. Nu ging het goed en ik heb behoorlijk gezweet. Jaja, ik moet natuurlijk wel in mijn trouwjurk!
Ook vandaag was een gewone werkdag. Aangezien de burgemeester van Huizen recentelijk is vertrokken is er een interim burgemeester aangesteld. Vandaag heeft hij met de afdeling Maatschappelijke Zaken kennisgemaakt en dus ook met de unit Wmo. En dat was dat.
Verder is Minke nogal eigenwijs als het om eten gaat. Het lijkt er stevig op dat zij het 'zelf wil doen'. Dus als zij een potje eet en wij een eigen maaltijd, dan wil ze ons eten. En als ze gevoerd wordt, wordt ze woest en slaat de lepel/vork uit je hand. Als je die dan wilt aangeven lijkt ze nog woester te worden. We proberen dus nieuwe technieken. Kijk maar eens naar de nieuwe filmpjes op Youtube.
Zucht. Ik moet ernstig leren om het niet erg te vinden dat de tafel/keukenvloer smerig wordt. Het hoort bij zelfstandig leren eten. Thank God voor het nieuwe kunststof tafelkleed (Ivo zei, toen hij het kleed zag liggen op tafel: 'Het lijkt hier wel een pannenkoekenrestaurant').

Kunst

Minke knutselde voor haar nieuwe neef Hugo op het kinderdagverblijf. Ik was de hele ochtend aanwezig en had het wel naar mijn zin. Puzzels maken, een verjaardag meevieren, een huilend kind troosten en grappen maken.
Na het verjaardagsfeest en de plas- en luierronde werd er geknutseld. Minke moest aan de slag. Juf Martine en ik hielpen haar 'een handje':




Daarna mocht Minke beginnen aan de vrije expressie:



Ik ben maar naar huis gegaan...

Daar is hij dan!

Gisteren geboren, mijn neefje Hugo.
Ik ben super trots om zijn tante te zijn!

Schoolvakantie

Ik wilde graag met Minke gaan zwemmen. Normaliter zwemmen we in Baarn, daar hebben we een abonnement en krijgt Minke 'zwemles'. Maar de les is op vrijdag en dan krijgen we bezoek.
Omdat ochtend zonder slaapje best lang zijn, wilde ik er op uit. Ik ontdekte dat in de Duker, waar ik zwangerschapszwemmen had, inloopochtend was voor ouders & kind vanaf 9 uur. Dus Minke en ik togen in sportkledij naar Bunschoten. Daar aangekomen bleek het niet door te gaan in verband met de schoolvakantie. Balen. Wat nu? Ik reed naar Hilversum, want ik wilde wel weer eens op bezoek bij onze oude overburen: Winda, Tony en hun kinderen Robin en Kyla. Zij waren thuis want, jaja, hadden schoolvakantie. We kletsten, Minke sorteerde sinaasappels uit de schaal, hond Jesper likte Minke in haar gezicht en hadden het naar onze zin.
Thuis gekomen speelde Minke nog fijn in haar kamer en na de lunch is ze in bed in een diepe slaap gevallen. Timo en Sim trouwens ook, maar dan niet in hun eigen bed.

Kleedjes

Renate en ik gingen zaterdag op pad om trouwjurken te passen.
Hoewel ik geenszins van plan ben om een trouwjurk te kopen, is dit natuurlijk de uitgelezen gelegenheid om prinsenjurken en droomjaponnen te passen.
Het was leuk, heel leuk. Ik ben in veel jurken geholpen, ladingen tule, zijde, taft en andere stoffen zijn langs mij heen gegaan. Knoopjes, ritsen, koordjes - door van alles werd ik ingesnoerd. Strapless, halters, mouwtjes - van alles heeft de revue gepasseerd. Kant, strak, sluiers in verschillende lengtematen, what have you... Een redelijke overkill aan jurken dus. En Renate bleef maar vriendelijk lachen, waarvoor mijn dank.
Daniel nam Thijs en Amber mee naar Amersfoort om Ivo en Minke te vergezellen. Daniel leek het wel te zien zitten om een kinderdagverblijf te starten. De volgende dag kwam hij daar toch wel van terug. Ze konden niet echt iets leuks gaan doen, want de drie kinderen sliepen a-synchroon.
's Avonds kwamen Renate en ik binnen toen Ivo net de maaltijd opgeschepte. Wij hadden zo'n 20 minuten staan wachten buiten de parkeergarage: Op het moment dat wij bij de betaalautomaat aan de beurt waren, ging het brandalarm af en werden we allemaal dringend verzocht het pand te verlaten. Het duurde vrij lang voor we weer toegang tot het pand kregen en we snel naar huis reden.



Als je denkt 'hé, die pyjama ken ik ergens van', dan kan dat kloppen. Zie hier.

Gaaap

Minke heeft gisteren geslapen. Ja ja, van 12.10 uur tot 15.10 uur!! Jippie! Vandaag heeft ze ook zeer goed geslapen 's middags. Nieuw plan: als Minke 'laat' de dag begint (half 8, 8 uur) dan moeten we het ochtendslaapje maar gaan afbouwen. Als Minke vroeg wakker wordt (6 uur, half 7), dan toch 's ochtends laten slapen.

Slapen

Minke is 1 jaar. Minke is geen baby meer. Dus heeft Minke besloten dat 's middags slapen geheel overbodig is. Probleem is echter, dat Minke dat eigenlijk nog niet kan.
Het begon dinsdag, toen haar oma Van Rouendal oppaste omdat ik naar mijn cursus in Zwolle ging. Niet slapen en bij het avondeten zo ontzetttend moe zijn dat alles van de lepel werd geslagen. Toetje incluus.
Woensdag ging ze naar het kinderdagverblijf. Maar 's middags werd er niet geslapen. Met als gevolg dat ze om half 5 naar bed ging en gewekt moest worden toen ik haar op kwam halen.
Gisteren heeft ze ook maar kort geslapen. Met hetzelfde verhaal als afgelopen dinsdag; het eten kwam op Ivo terecht in plaats van in Minke's mond. Met dikke tranen en luide snikken ging ze naar bed.
Nu loopt het anders. Vanmorgen werd Minke beschaafd rond kwart voor 8 wakker. Daar worden moeders die vakantie hebben nog eens blij van. We speelden wat na het ontbijt en toen kwam Nadine van de Universiteit van Utrecht voor het onderzoek. Minke speelde balletje-balletje, liep niet door de tunnel (Timo wel) en speelde met blokken. Daarna at ze fruit, ging ze in bad en hadden we een vroege lunch. Ze dronk haar fles (Minke is geen baby meer dus zij drinkt nu koe-melk) en bij de laatste slok viel ze in slaap. Als een blok. Zeer voorzichtig heb ik haar in bed gelegd. Ik vertel later hoe lang ze het slapen volhield.
Over slapen gesproken. Ik wilde het logeerbed in onze logeer-/werkkamer iets meer privé ruimte geven. Daarom heb ik gisteren die kamer verbouwd. Een ruim jaar stof kon ik ook gelijk wegwerken. Ik ben erg tevreden. Ivo vindt het niks. De roomdivider is nu echt een roomdivider geworden en biedt de logee wat meer privacy. Ivo wil het bureau voor het raam. Nu ja, ik heb voorgesteld het een tijdje aan te kijken. To be continued ..

Terugblik eerste jaar Minke en Jesse

17 maart 2009:


23 oktober 2009:


12 februari 2010:

Voortgang

Hoewel de bruilof nog làng niet in beeld is (zie tikker hier links), zijn we er toch mee bezig.
Dit weekend ga ik jurken passen. Tot mijn grote verbazing en teleurstelling hoorde ik van een vriendin dat je geen foto's van jezelf in mooie jurken mag maken totdat je zo ongeveer hebt aanbetaald. Typisch geval van 'bummer'.
Waar ook geen foto's van zijn, zijn de vandaag uitgekozen trouwringen. Foto's zijn dan ook nog niet mogelijk, aangezien we de ringenmeneer gevraagd hebben om kenmerken van een bepaalde ring te integreren in een andere ring.
Ja, vandaag hebben we ze uitgezocht. Ik heb vrij om mijn verlofdagen op te maken en in afwachting van mijn nieuwe baan. Ivo is om de week vrij op woensdag. Minke was op het kinderdagverblijf (waar zij, als tweede dag op rij, besloot 's middags niet te slapen - middagdutjes zijn natuurlijk voor babies). Na het ringenfeest reden we naar Utrecht waar wij lunchten en film keken. Goede dag dus!

Verjaardagsfilmpjes

Ik heb een paar filmpjes van Minke's verjaardag geupload op Youtube.

En dat is één!

Minke vierde feest. Ze had het naar haar zin en wij ook.

Cadeaus zijn leuk, maar ontbijten gaat natuurlijk voor:


Het cadeau uit Amerika. A van Krokodil, F van Kikker en T van schildpad:


Cadeaus van haar papa en mama (+ een fotosessie bij de fotograaf):


Cakejes:



Een loopfiets van opa en oma Wildeman:


Een stoel van opa en oma Van Rouendal:


En zelf cake eten - het toppunt van de dag:


Op naar jaar twee ...

Voorpret dl. 2

Minke oefende haar verjaardag vandaag alvast op het kinderdagverblijf.
Ze kreeg een geweldige muts en een cadeau.
Nu ligt ze in bed en heeft geen idee dat haar papa en mama nu nog even slingers gaan ophangen.




Verder boekte ik een record op mijn laatste werkdag in Werkendam (en Langhenkel): terugreis à 2,5 uur. Zucht.

Voorpret

Vandaag bracht ik Minke naar het kinderdagverblijf en had ik opeens zeeen van tijd om klusjes te doen.
's Ochtends ging ik naar Ikea waar iedereen al was. Gelukkig kon ik recht op mijn doel af en bleek het bij de kassa uitgestorven. Daarna ging mijn reis door naar het winkelcentrum. Daar was niemand, want iedereen was al bij Ikea. Ik haalde een cadeau voor Minke's eerste verjaardag op bij de boekhandel en kocht wat voorpretspulletjes bij Hema.
Thuis gekomen koos ik twee recepten uit de Delicous voor cupcakes - frambozencakejes en vanillecakejes. Ze zijn gebakken. Versieren doe ik morgen avond.
Vanille in roze en rode bakjes:


Frambozen in gele, oranje en groene bakjes:


Toen vroeg ik mijn buuv om mee te gaan naar Hoogland, zodat we ein-de-lijk de fiets naar huis konden nemen. Ik betaalde, Colleen fietste. Zij heeft 'm inmiddels goedgekeurd.
Thuisgekomen maakte ik uitdeelpakjes voor op het kinderdagverblijf: een vingerpoppetje in een mooie servet met een lintje en een label 'Minke 1 jaar!'.


Ik ga zo Minke halen. Zij mag morgen uitdelen op 'school'. De juffies krijgen Valentijnsbonbons ("Wat? Valiumbonbons?" aldus mijn vader, die nog de roes van zijn narcose van die morgen lag uit te slapen).
Morgen werk ik voor het laatst in Werkendam en dat is tevens mijn laatste werkdag voor Langhenkel.

Huizen

De fiets nog steeds niet opgehaald. Als het niet sneeuwt, dan regent het wel. En wij zijn natuurlijk wel mooi-weer-fietsers.
Ook gekocht, maar niet opgehaald:


"Een derde auto?", vraag je je misschien af. Nee.
Ik heb een nieuwe baan. Vanaf 1 maart ga ik werken bij de gemeente Huizen. Nee, niet een nieuwe klus. Echt een nieuwe baan. Een nieuwe arbeidsovereenkomst. Een nieuw contract. Een nieuwe baas. Ik ga vier uur meer werken dan ik nu werk, dus 28 uur. Ik ga de ene week 3 dagen werken (dinsdag, donderdag, vrijdag) en de andere week 4 dagen (de maandag erbij). Minke wisselt van dagen op het kinderdagverblijf en eens in de twee weken gaat ze naar Gea en Fred. Ik breng haar dan bij haar opa en oma, want zij wonen dicht bij het gemeentehuis. Dus ... de lease-auto gaat de deur uit. Gisteren heb ik hem van binnen en van
buiten goed schoongemaakt, zodat de leasemaatschappij blij kan zijn.
's Middags waren we bij Bart en Lenny. De zolder is groots verbouwd. Er is nu een echte kamer gekomen en een vliering. Wat een ruimte! De werkkamer is nu leeg en kan worden omgetoverd tot babykamer. Lenny kan al haar creativiteit erin kwijt!
Vandaag wilden we naar de schilderijen van mijn oom Rob gaan kijken die hij exposeert in Soester Duinen. Jammer, dicht op zondag. Dus reden we nog even door naar Evelien om wat spulletjes af te geven die zij van mij wilde lenen. Thuisgekomen ruimde ik nog het een en ander op in de tuin. Er lag al zeker twee maanden allerlei takken van de druif te wachten tot ik ze in de groene container deed. Nu dan, eindelijk pakte ik dat klusje op.
Minke heeft niet tot nauwelijks overdag geslapen vandaag. Vrijdag heeft ze ook niet geslapen (we gingen zwemmen en dan schiet het ochtend slaapje erbij in en dan raakt ze uit haar ritme). Eigenlijk kan ze dat niet aan. Ze at nog wel lekker nasi met ons mee en toen heb ik haar in bed gelegd. Ik denk dat ze weer tanden aan het maken is, want ze kwijlt alsof ze de Niagara watervallen nabootst.