maandag 16 mei 2011

Gedenken en vieren

Afgelopen zaterdag ging ik niet trimmen. En ik ging ook niet meer naar de jaarlijkse familiedag van mijn schoonmoeder. Wel ging ik gedenken, en vieren.
Vorig jaar zomer is mijn oma overleden. Net als mijn opa in 1999, heeft zij haar lichaam aan de wetenschap geschonken. Dit jaar werd er bij de Universiteit van Utrecht, waar hun lichamen heen zijn gebracht, voor het eerst een herdenkingsdienst georganiseerd. Er was een plaquette ontworpen voorzien van een kastje met daarin een boek, waar de namen van onze 'overleden dierbaren' (hoe vaak ze dit term gebruikten .. ontelbaar!) in zullen worden geschreven. Ik ging er heen, want het leek me wel mooi. Dat was het ook wel maar vooral het gesprek dat ik nadien met één van de studenten had was zeer leerzaam. Zij heeft veel vragen beantwoord. Eigenlijk zouden nog veel meer mensen hun lichaam beschikbaar moeten stellen want van de 135.000 tot 140.000 sterfgevallen in Nederland elk jaar, gaan er zo'n 650 naar de wetenschap. En da's niet zo veel. Nu moet ik bekennen dat ik het ook niet geregeld heb, maar ik zal er nog een hard over nadenken en met Ivo bespreken. Mijn vader heeft het in elk geval wèl geregeld.



's Middags ging ik vieren, namelijk de eerste verjaardag van Bas. Het joch werd overladen met cadeaus - ik denk dat hij van gekkigheid niet weet wat hij eerst kiezen moet!


Ik bleef niet heel lang, want ik wilde graag nog hardlopen omdat ik de ochtend training gemist had. Ik heb 2,9 km gelopen en dat ging prima! Ik heb me trouwens ook opgegeven voor een loop, op verzoek/aanraden van oud-collega Joni. Op 25 juni loop ik 5 km tijdens de Utregse Meidenloop. Ik moet dus nog goed trainen.
Zondag vroeg ik Minke mij te helpen met het wassen van de auto, en dat wilde zij wel. Zij poetste, onder een constant 'poep poep' alle vlekken van de Saxo.



's Middags kwamen Gea en Fred (opa Boe) naar ons toe. Ivo had namelijk via Ziggo de voetbalwedstrijd Ajax - FC Twente gekocht en die wilde Fred ook graag zien. We hielden open huis, dus ook Edwin, Daan, Sten en Robin kwamen kijken. Gea en ik werkten onderwijl aan een jurkje voor Minke.

woensdag 11 mei 2011

Wist je dat ...

... Ivo en ik over tweeëneenhalve week samen een week vrij hebben?
... dat betekent dat ik nog maar 7 dagen hoef te werken?
... Minke nog steeds geen fatsoenlijk woordje Nederlands spreekt?
... Ivo al hartstikke goed gitaar kan spelen?
... ik gisteren 2,3 km hard heb gelopen in 15 minuten?
... dat hartstikke goed ging?
... het heel leuk is om het trouwboek te maken?
... Minke 's avonds weer goed gaat slapen?
... het met Sim gewoon goed gaat?

dinsdag 10 mei 2011

Koopziek

Kijk, ik vind het héérlijk om maandag én donderdag met Minke thuis te zijn. Maar ik vind het vooral ook héérlijk om met haar op pad te gaan. Ik was donderdag 5 mei enigszins (eigenlijk: ernstig) teleurgesteld dat er in Amersfoort niet allerlei bevrijdingsfeesten waren (ook niet in Baarn, Soest, Huizen of andere nabijgelegen steden en dorpen). Dus vertrokken wij voor koffie (ik) en trampoline (Minke) naar onze oude overburen in Hilversum. Daarna shopten Minke en ik, zoals het moeders en hun dochters betaamt, naar hartelust. We kwamen thuis met 1 jurk, 1 lange broek en 2 korte broeken. Allemaal voor Minke.

Vrijdag ging Minke naar school en was ik alweer vrij. Ik bracht de auto naar de garage (voor de nieuwe uitlaat) en de fiets naar de fietsenmaker (voor tassen) en met een leenfiets reed ik door naar de stad. Ik kreeg van Ivo, vooruitlopend op Moederdag, een waardebon van RunnersWorld om trimschoenen aan te schaffen. Ik ben goed geslaagd!'s Avonds nam Marthe mij mee naar de Flint om naar Paulien Cornelisse te komen kijken en luisteren. We hebben ons prima vermaakt en ik vond het leuk om met Marthe te gaan (en dat zeg ik heus niet alleen omdat ik weet dat ze dit leest!).
Zaterdag was een volle dag met trimmen, fiets ophalen, auto ophalen en Bart/Lenny/Bas/Jasper die kwamen eten (en Ivo die héérlijk kookte). Zondag was het (uiteraard!) Moederdag en kreeg ik van Minke een zelf beplakte placemat (foto volgt). We brachten schoonmoeder Gea een presentje en 's middags lagen/speelden we in ons eigen park.
Gisteren volgde zwemles en een bibliotheekbezoek. 's Avonds en tijdens Minke's middagslaap ben ik ook nog eens druk bezig om het trouwalbum te maken.
Oja, we hebben ook besloten om onze verjaardagen toch maar niet groot en samen te vieren. We weten gewoonweg niet wanneer we dat eens zouden moeten doen. Aangezien ik volgend jaar de illustere leeftijd van 35 bereik, lijkt mij dat dan weer een mooie gelegenheid om uit te pakken!

dinsdag 3 mei 2011

Mama? Sausa?

Echt de hele dag, en elke dag, heb ik het volgende gesprekje met Minke:
M: Mama? Sausa?
S: Ik denk dat Rauza (kies één van de volgende:) thuis is / een boterham eet / ligt te slapen / op school is / aan het zwemmen/fietsen/springen/lezen/televisie kijken/zingen/plassen is.
M: Nee
S: nee?
M: Mama? Sausa?
S: (....zucht) Wat denk jij dat Rauza aan het doen is?
M: huis
S: ja, dat denk ik ook.
M: Mama? Sausa?


Gelukkig doen we ook andere dingen.
Zoals Koninginnedag vieren in Heemstede en Bennebroek met de Ludies.





En na het middagslaapjes van de kindertjes en een fietstochtje werden er ijsjes gegeten in Vogelenzang:



En op zaterdag kwamen Anne, Jan Cees en Julie bij ons eten in de tuin:



En op maandag reden Minke en ik naar Rotterdam om te spelen en te eten bij Claudia, Stella, Hugo en Freek. Voor we naar huis reden ging Minke met nicht en neef nog wel even in bad:



Kijk en vandaag, vandaag moest er gewoon gewerkt worden. Net als morgen trouwens. Gelukkig ben ik dan donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag en maandag weer vrij. Overdrijven is ook een kunst, natuurlijk!

*Rauza is een schoolvriendinnetje van Minke

dinsdag 26 april 2011

Héérlijk!!

Wat een héérlijke dagen heb ik achter de rug! Ik was vrij vanaf donderdag en met dat geweldige weer was dat dubbel plezier.
Waar ik donderdag nog het hele huis boende, plakte ik vrijdag nog foto's in Minke's fotoboek (foto's tot begin januari 2011, dus ik heb nog wat bij te werken) en deed alle zomerkleding in de was. Ik zocht mijn winterkleding uit (deels opgeslagen in een krat, deels op Marktplaats gezet) en las mijn boek in de tuin. 's Avonds kwamen Irns en André eten: visschotel met héérlijk aardappels en frisse lofsla.
Zaterdag ging ik trimmen (ook al zo héérlijk, al zijn mijn schoenen dusdanig oud dat ze slechte demping geven waardoor mijn knieën na afloop protesteren) en toen ik fris gedoucht was reden Minke, Ivo en ik naar Overdinkel voor een héérlijk weekend. Die middag speelde Minke in een oude teil van oma in de tuin terwijl Ivo en ik slenterden door Losser en een Huttenkloase dronken op een terras:




Die avond stak mijn vader de barbecue aan en zaten we aan de oude tafel van opa en oma in de tuin. Minke en ik waren toen al samen in bad geweest, dus zij kon na het eten lekker naar bed. Ivo en ik gingen in Enschede naar de film, maar zaten eerst nog een glaasje te drinken op het grote gezellige plein, met grote parasollen, lichtjes en plantanen. Het leek wel één grote, héérlijke, vakantie. De film (Somewhere) vond ik geweldig, Ivo vond 'm wel heel leeg (maar dat was volgens mij nou net de bedoeling).


Zondagochtend konden wij héérlijk uitslapen, want papa/opa nam Minke mee naar beneden toen zij wel erg luidruchtig werd (om 06.37 uur). En daarna? Daarna aten wij een héérlijk paasontbijt (brunch?) aan diezelfde grote tafel van opa en oma in de tuin. Er waren zelfs eieren verstopt, die door Minke gevonden werden!




Toen Minke de eerste echte tekenen van vermoeidheid vertoonde, reden we met haar naar huis, zodat zij fris als een hoentje na haar auto-slaapje in het park voor onze deur verder kon spelen. En wat was dat ... héérlijk! Het lijkt wel een gezellige camping. Uit de kast van Edwin en Colleen verscheen een opblaasbadboot van Jip&Janneke, tot grote vreugde van Minke. Er waren biertjes en chips en gezellige mensen. Edwin en Colleen aten met ons mee, een héérlijke pasta insalata van Ivo.


En maandag, als klap op de vuurpijl, fietsten Minke en ik op de mamafiets en Ivo op de racefiets naar een boerderij in Soest om lammetjes te kijken. Maar behalve lammetjes waren er ook kalfjes, kuikentjes en konijntjes. Na limonade en cake ging Minke los op één van de springkussens. Ivo was ondertussen zelf lekker een groter stuk aan het fietsen en wachtte ons weer op toen Minke en ik weer van het erf kwamen.





Thuis aangekomen verdween Minke moe maar voldaan in haar bed en 's middags speelde zij met Chris en Simon in de tuin met het badbootje. We aten nog in de tuin en waren stil van het héérlijke weekend!

ps: Minke heeft bijna het hele weekend netjes op het potje of de wc geplast en draagt dus geen luier maar echt meisjesondergoed!

donderdag 21 april 2011

Niet storen

Grote schoonmaak!


Na eerst de kamer van onszelf en die van Minke helemaal ondersteboven te hebben gehaald om te stofzuigen, af te nemen en te dweilen, was de werkkamer aan de beurt. Zeer geruime tijd geleden heb ik de werk-logeerkamer een beetje verbouwd, maar Ivo vond dat niet zo wat. Dus nu heb ik het allemaal weer op de originele plek gezet. Konden mooi even de spullen uit de kast om de kast te soppen.


Daarna was de badkamer aan de beurt, om vervolgens de vloer van de woonkamer in de was te zetten.








Toen dat gebeurd was ben ik even naar Emiclaer gegaan omdat ik een nieuwe wasmand wilde. En omdat ik de werkster dus morgen niet laat komen, heb ik dus opeens € 25,- te besteden. Dat snappen jullie wel. Ik slaagde voor een beschaafde wasmand. Ook maar een leuk boek gekocht: Ik verzin dit niet, van Sylvia Witteman. Daarna heb ik in de tuin geluncht en nu moet eigenlijk de keuken nog. Maar dat kan natuurlijk ook heel goed na het eten, als het wat is afgekoeld!
Oja, gisteren hebben we met Edwin, Colleen, Daan, Sten en Robin het barbecueseizoen officeel geopend!

woensdag 20 april 2011

zaterdag 16 april 2011

Alleenstaande moeder lost 't op

Ivo is gisteren met Daniël op korte vakantie gegaan, naar België. Beetje fietsen, beetje eten, veel kletsen. Ik denk dat dat een korte weergave is van hun drie dagen. Ik, alleenstaande moeder, rooi het prima, vooral door een supportive netwerk van mantelzorgers om mij heen. Vrijdag nam ik Minke eerst maar eens mee uit eten, want ik ben ernstig van mening dat de moeder-dochterrelatie doorspekt dient te zijn van consumptiemomenten. We aten een pannenkoek en hadden lol.


Vanmorgen kwam Colleen (mantelzorger met stip op 1) bij ons, poetste Minke's tanden want ik ging hardlopen. Het hardlopen ging heerlijk, (nog) beter dan de vorige keer. Het is zo mooi in het bos, het ruikt er lekker (in tegenstelling tot in mijn woonwijk waar een indringende mestlucht hangt) en het rennen ging soepeler dan vorige week. Minke ging onderwijl met Colleen naar de voetbalwedstrijd van Robin kijken. Naar horen zeggen hebben de beide dames zich uitstekend vermaakt. Na het trimmen reed ik terug naar huis, maar eerst viel nog even de uitlaat onder de Saxo vandaan... Kijk, pech staat natuurlijk nooit op zichzelf... Gelukkig arriveerde een allervriendelijkste ANWB Wegenwacht meneer na een kleine 20 minuten die razendsnel de uitlaat provisorisch maakte, waarna ik heerlijk knorrend mijn weg vervolgde. Minke had toen al broodjes gegeten bij Colleen.


Na het middagdutje en een boodschap speelde Minke buiten, terwijl ik op een handdoek op het gras toekeek. Het buitenspelen bestond voornamelijk uit ontelbare keren de eigen sokken en schoenen aan- en uittrekken. Daarna aten we overheerlijke nasi bij, jawel, Colleen. Minke stoeide met de jongens, speelde met de auto's en at drie verschillende toetjes! Om half negen lag ze in bed, nu ligt ze heerlijk te zingen. Ons weekend kan nu al niet meer stuk!

(alle foto's zijn gemaakt op mijn mobiele telefoon)

vrijdag 15 april 2011

Klaar (!)

Donderdag reed ik met Sim wederom naar Amsterdam voor een echo. Door file was ik tien minuten te laat, werd direct geholpen en stond na een kwartier weer buiten. Niks te zien, die blaas is prima in orde. Er is dus geen enkele reden waarom Sim niet zou kunnen plassen dus hij moet gewoon gaan plassen. Ik moet het los gaan laten, basta, streep eronder. Niet te onzeker zijn en bij elk zuchtje van hem denken 'gaat het wel goed'. Om de spreekwoordelijke streep kracht bij te zetten gingen Sim en ik nog éénmaal naar onze eigen dierenarts (hij had nog een plasticje aan zijn kont hangen van het katheter dat even verwijderd moest worden), ik gaf ze een bos hyacinten als dank voor de bewezen diensten en namen afscheid. Nou ja, als een of ander rustgevend en ontspannend goedje binnen is waar ze supergoede resultaten mee behalen bij stressvolle katten, dan ga ik dat natuurlijk nog even ophalen. Prompt kwam ik trouwens twee van de vier dierenartsen tegen op het kinderdagverblijf, maar daar hadden we het over de kinderen in plaats van over katers.


's Avonds at ik met Minke, want Ivo kwam laat uit Groningen van een evenement. Hij heeft ook gelijk zijn spiksplinternieuwe auto opgehaald - wat een luxe wagen en wat lief dat ik er ook in mag rijden! Ik moest ongeveer direct na zijn thuiskomst er mee weg, want ik moest naar de kapper in de stad. Naderhand liep ik met mijn 34-jarige naamarmbandje nog even bij de betere juwelier binnen. Het naamplaatje is los gebroken van de schakeltjes en ik dacht dat dat wel te repareren zou zijn. Dat kon ook, maar bij nadere inspectie bleek de tand des tijds ook vele schakeltjes flinterdun te hebben gemaakt. Kortom - niet meer aan beginnen. Met pijn in mijn hart neem ik dus na 34 jaar afscheid van mijn armbandje, dat ik normaliter slechts afdeed als ik in open water ging zwemmen. Ik was er dus min of meer mee vergroeid. Tijd voor iets nieuws en glimmends, voor de komende 34 jaar dus...

woensdag 13 april 2011

Toch nog even zeuren ...

Maandag vond ik Sim suf. Dus ik sloot 'm weer eens op in de hal mèt kattenbak, zodat zijn plasvaardigheden konden worden gemonitord. Nou, er viel weinig te monitoren, want die dure kater van mij, die plaste dus mooi niet. Overleg met dierenarts, dinsdag terwijl ik eigenlijk aan het werk was. Komen, was het devies. Dus ik kwam. De blaas voelde niet vreselijk vol maar toch voor de zekerheid een katheter geplaatst. Ik deed mijn werk (allerlei telefoontjes afhandelen en in Word verslagen tikken) thuis terwijl mijn moeder gewoon op Minke paste. Minke had niet door dat ik in de werkkamer zat te werken. Vanmorgen hebben Ivo en ik zelf het katheter verwijderd, want morgen moet de blaas gevuld zijn want we hebben een afspraak voor een controle echo. Ik ben het onderhand meer dan zat, mijn leidinggevende ziet het nu ook echt met lede ogen aan, maar wat doe je? En als ik nou een dochter had die 's avonds lief ging slapen, zodat ik een beetje bij kon tanken, iets leuks voor mezelf kon doen (foto's plakken, trouwalbum maken, boeken lezen), ja dan, dan zou ik het allemaal wel beter kunnen handelen. Maar ik heb geen lief-slapen-gaande dochter. Ik heb een slapen-doe-je-pas-vanaf-tien-uur dochter. Die eerst nog kletst, leest en kirt, maar dan jengelt, huilt en roept. Misschien ga ik vanaf dit weekend het middagslaapje eens beperken tot maximaal anderhalf uur. Eens kijken of dat effect heeft. Of tot één uur? Ik moet positief zijn - het komt wel goed met die kat, Minke gaat weer eens goed slapen (over avond eten maar te zwijgen). Maar nu lijkt dat een ijdele hoop... Zeur zeur... ps: we zijn gestart met een tweedaagse cursus begrijpelijk schrijven op het werk. De cursus wordt gegeven door Jip. Zijn zus? Inderdaad, goed geraden...

zaterdag 9 april 2011

Goeie!

Kijk, in de week dat je kind je eindelijk bij je naam noemt (zoiets dan), dan kan de week niet meer stuk. En als je die week voor de verandering niet naar de dierenarts hoeft en het geld in je portemonnee blijft, dan is dat een leuke bonus. Er werd niet eens gekotst! Dinsdag was Minke bij Gea en Fred en kregen daar nog bezoek van neef Boris en nicht Bente - je ziet gewoon aan de foto's dat die kinderen samen veel lol hebben.


Donderdag was het weer feest voor Minke. Ik haalde haar wat vroeger uit school en ze kreeg een ijsje. Daarna kwam oma bij ons om met haar te eten en 's avonds op te passen.


Ivo en ik vertrokken naar Haarlem, want we hadden kaarten om met Renate en Daniel naar de Philharmonie te gaan om daar Acda en de Munnik te zien en horen spelen. We waren aanzienlijk sneller in Haarlem dan we dachten, dus konden we heerlijk rustig eten. We genoten ontzettend van de voorstelling. Ik vond het vooral ook heel leuk om de twee mannen te zien en voor hen te applaudiseren die zoveel mooie liedjes aan het Nederlandse repertoire hebben toegevoegd. De terugreis ging minder voorspoedig dan de heenreis, want exact om middernacht reden we de file in bij de brug bij Muidenberg. Om 1 uur lagen we in bed.


Vandaag had ik mijn eerste trimcursusdag, wat erg leuk was. Ik voel wel mijn beenspieren hoor, ondanks het rekken en strekken. Terwijl ik me uitsloofte in het bos, waren Minke en Ivo naar de dierentuin, met... Renate, Daniel, Thijs en Amber. Ik zorgde voor de lunch toen ze thuis kwamen. De rest van de middag was lekker warm en hangerig.
Goede week dus!

maandag 4 april 2011

Ein-de-lijk!

zondag 3 april 2011

Bijna alles gehad?

Een dag of twee geen berichten, en ik word door jullie gemaild met de vraag hoe het gaat. Ik ervaar veel vriendschappen om mij heen!
Sim was lief, ging weer met mij mee op stap, hij bivakkeerde eerst een ochtendje bij Gea en Fred , want ja, ik heb toch ook nog een baan waar ik zo af en toe verschijnen moet... Na mijn lunch haalde ik 'm op en we reden weer naar Amsterdam. Een echo was nu goed mogelijk. De echoscopiste zag niet iets heel vreemds, wellicht een bloedpropje. Met andere woorden, dat wat de eigen dierenarts op de röntgenfoto zag als iets groots, zagen we nu niet terug. Blijft toch de vraag hoe het komt dat Sim steeds niet plassen kon. Nu trouwens, gaat het best. Hij moet nog binnen blijven en dus kan ik op de kattenbak zien of hij plast. Je zou me moeten zien stralen elke keer als ik 'm plassen zie. Morgen gaan de hechtingen eruit.
Na Sim was de familie Van Rouendal - Wildeman aan de beurt. Vrijdagmiddag was ik al wat misselijk, 's avonds kwam alles eruit. Zaterdagochtend vond ik mezelf al weer heel wat, maar na een uur op geweest te zijn, ging ik toch maar terug naar bed om er eind van de middag pas uit te komen.


Ivo was ook al niet helemaal fit, maar hij redderde met Minke. Vandaag lag hij in bed, terwijl ik met Minke naar Overdinkel ging om alvast de verjaardag van mijn vader te vieren. Omdat het ook wel ver rijden is en ik Minke nog een extra uitje gunde, zijn we nog even naar de Kastanjeboom gegaan, waar we naar jonge lammetjes konden kijken. Dat was leuk, vooral omdat ze na afloop van 'de voorstelling' voor het eerst naar buiten mochten en daar dartelden als, jaja, lammetjes!



donderdag 31 maart 2011

Medisch Centrum voor Dieren

Gisteren waren Sim en ik langdurig in de nogal fabrieksachtige omgeving van het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam. Een aantal jaren geleden was ik met León bij dezelfde praktijk, die toen nog in een klein pand aan de Weesperzijde zat. Nu zijn ze uitgegroeid tot een gigantisch bedrijf, waar het wemelt van mevrouwen en meneren in witte jassen en groene pakken. Alleen de parkeerkosten zijn laag (20 cent per uur).
Omdat Sim een katheter had was zijn blaas leeg, wat niet gunstig is voor een goede echo. Daarom kreeg hij een infuus en vochtuitdrijvers aangebracht in zijn poot. Helaas heeft hij, nadat alles goed was doorgelopen, een flinke plas gedaan tijdens het vervoer van zijn wachthok naar de kamer van de radiologe. Gevolg: geen optimale echo.
Nadien heb ik zeer uitgebreid contact gehad met de chirurg. Er is op basis van de huidige echobeelden geen eenduidige conclusie te trekken. Daarom moeten Sim en ik morgen weer terugkomen. Sim is dus nu kathetervrij en ik hou dus goed in de gaten of hij op de bak plast (tot nu toe wel). Kon ik hem maar zeggen dat hij na vrijdagochtend niet meer plassen mag ... We zoeken dus nog verder.
Je mag gerust weten dat ik de afgelopen week heel wat tranen heb gelaten; de onzekerheid, de onrust, de kosten (tot hoever ga ik...), het gedoe. Er hoeft maar dít te gebeuren, of de tranen prikken achter mijn ogen. Niet leuk!

dinsdag 29 maart 2011

Heel veel pech

Gisteren was ik met Minke en Sim nog even bij onze eigen dierenarts voor nacontrole en om elkaar even bij te praten over het afgelopen weekend. Het zag er op zich goed uit, Sim had sinds zondagmiddag twee keer zelf geplast.
Maar vanmorgen zinde het met toch wederom niet. Ik zag dat hij had gepoept, maar eigenlijk had hij al 24 uur niet geplast. Ik belde mijn werk, dat ik later zou komen (onze dierenarts opent om half 10). Gea was lief en kwam naar ons toe, zij bleef even met Minke thuis tot ik terugkwam. Sim deed voor de sier nog een heel klein plasje, maar de moeite die hij daarvoor moest doen was de hoeveelheid geproduceerde urine niet echt waard.
De arts nam hem op en wij hadden vandaag veelvuldig telefonisch contact. Het werd een echte kutdag!
Er werden foto's van Sims blaas gemaakt. In eerste instantie bleek er niets te zien, maar toen er lucht in de blaas werd gedaan (onder narcose) bleek dat het foute boel was. Iets (poliep? tumor?) ligt groots tegen een van de wanden van de blaas aan en belet de doorgang van urine naar de plasbuis. Omdat Sim bekend is als zogenaamde plaskater en de obstructie in eerste instantie toch echt in het uiteinde zat (de penis dus) is er eigenlijk nooit eerder zo'n foto gemaakt. Had de penisamputatie voorkomen kunnen worden? Who knows... onze dierenartsen hebben zich die vraag zelf ook gesteld en gaan vanaf nu protocolair wel eerst foto's maken. De kosten van vandaag zijn ons kwijtgescholden.
Desalnietemin: foute boel dus. Morgen ga ik met Simmetje naar de specialist in Amsterdam. Daar wordt een echo gemaakt en indien nodig en mogelijk (...) zal hij geopereerd worden.
Op de valreep maakte ik nog ruzie met een collega, vetrok ik huilend om mijn kind op te halen en kotste Minke werkelijk àl haar eten uit vlak voordat we thuis waren (echt, in onze eigen straat...) (in de nieuwe huurauto met 11 km op de teller...).
Wat een dag. Was het maar een slechte 1-april-grap...

zondag 27 maart 2011

Strand

Van de bibliotheek leende Minke een week of wat geleden Dikkie Dik naar het strand. Ook lezen wij zo af en toe Nijntje aan zee. Minke is wel eens op het strand geweest, maar dat zal ze zich niet herinneren.
Na een hangdag gisteren thuis, vertrokken we vanmorgen naar het strand van Bloemendaal, waar Minke het reuze naar haar zin had. Ze schepte, sprong in een diepe kuil en klom (nou ja, klom... liet zich tillen) tegen een hoge zandrand op om er weer vanaf te springen. Ivo en ik tennisten nog wat en uiteraard nuttigden wij iets op een terras. Prima ochtend dus.





Eind van de middag mocht ik Sim ophalen, want in het (grote) hok waarin hij verbleef bij de dierenarts lag hij alleen maar wat te liggen. Hij leek geenszins van plan te eten, drinken of om op te staan. Terwijl dat juist wel belangrijk was. Uiteraard leeft hij thuis op, hij heeft geplast (ja, hij heeft GEPLAST!!!) en hij ligt heerlijk in de zon en heeft veel zin om te kroelen. Morgen nacontrole bij de eigen dierenarts. Opgeteld met de twee vorige keren zitten we nu op € 1.314,05.
Ik heb Sim vriendelijk verzocht om zeker 20 jaar te worden.

vrijdag 25 maart 2011

Veel pech

Exact een maand geleden, op 24 februari, ging ik met Sim naar de dierenarts omdat hij niet kon plassen. Hij kreeg een katheter, hij ging op speciaal voer en als die zak leeg was, moesten we urine laten controleren. Zover kwam het niet. Vlak voordat de zak voer leeg was, vonden Ivo en ik dat Sim zich anders gedroeg. Aanhankelijker, haast opdringerig. Omdat we het niet vertrouwden, bracht Ivo hem woensdag naar de dierenarts. Ja hoor, verstopt. Katheter, blaas leeg, urine onderzoek. We kregen 'm weer mee, met katheter en al. De volgende dag bracht ik hem weer weg, hij werd geopereerd. Aan het eind van de dag haalde ik hem piemelloos weer op. Kap om, hij moet tien dagen binnen blijven. Zijn achterkantje is kaal geschoren, het ziet er naar uit. Om hem wat rust te gunnen en onze bank een beetje te sparen ging hij weer in de hal. Dekentje, kussen, kattenbak.
Vandaag, na het eten, maakte ik de kattenbak en hal schoon. Gepoept? Check. Gepiest? Nee, dat niet (we hebben klontvormend grind). Terwijl ik de hal stofzoog, zag ik Sim een aantal keer ongemakkelijk op de vloer zitten, alsof hij poepen moest maar dat niet kon. Ik keek het eens aan. Zou hij met z'n kont boven de vloer hangen omdat alles pijnlijk is, of kon hij toch niet piesen? Dienstdoende dierenarts gebeld. Kom toch maar even langs, was zijn advies.
Een uur later ben ik weer terug thuis. Sim is weer opgenomen: zijn blaas stond weer op spanning, piesen kon hij niet. Katheter, blaas legen. Zondag gaat het katheter eruit, dan is het de bedoeling dat hij zelf kan plassen. Zo niet, dan opnieuw opereren...


Ik sprak uitgebreid met de dienstdoende arts. Ik vroeg me af hoe het nou toch kwam dat ze steeds geen gruis in Sims urine vinden. Volgens hem is stress de belangrijkste oorzaak van deze problematiek. Stress, wat voor stress dan? Sim is niet wild van Minke, hij gaat haar liever uit de weg, maar er lijkt enige verbetering in te zitten. "Er is een ongecastreerde kater in de wijk, die pist tegen onze deur", vertelde ik. En dat is volgens deze arts geheid de oorzaak. Wat te doen? Volgens hem moet ik de dierenbescherming bellen om deze kat te laten vangen en te laten castreren. "Maar je kan een eigenaar toch niet verplicthten tot castratie?", vroeg ik nog. Maar meneer de dierendokter staat daar anders tegenover. Intacte katers (ja ja, intact) knokken met andere katten, verspreiden kattenaids en -leukemie. Duidelijke redenen om tot castratie over te gaan.
Ik ga er maar eens werk van maken. Als dat me in het vervolg een boel geld kost (eerst € 333,27 en gisteren weer € 656,63) dan lijkt het me het proberen waard. Wordt vervolgd...

woensdag 23 maart 2011

Operatie

Onze Sim heeft al jaren zijn ballen niet meer, en vanaf morgen moet hij ook zijn piemel missen...

Kangaroe(s)