Damesvertrek

De afgelopen 6 dagen logeerde Minke bij haar opa en oma in Overdinkel (daar volgen vast foto's van) en Ivo en ik waren druk. Want onze dochter mocht een nieuwe kamer, een grote kamer, een jonge-meiden-kamer. Hiervoor offerden we, probleemloos, de logeer- en werkkamer op.
En niet alleen pakten we die kamer ook, ook andere delen van het huis konden wel een kwast gebruiken. Zo witte ik 3 muren in onze eigen slaapkamer, witte Ivo het plafond van de bovenhal en het gehele trappenhuis (de trap zelf laten we binnenkort doen, die heeft Ivo al helemaal kaal gehaald enige tijd geleden). Ivo besloot (bijna) al zijn boeken weg te doen, en dus kregen we heel veel ruimte in de boekenkast. Van mijn boeken moest hij afblijven, laat ik dat er even expliciet vermelden.
We zijn naar het grofvuil en de kringloopwinkel geweest, snel nog even een nieuwe stofzuiger gekocht en gisteravond uit eten geweest en naar de film geweest.

In Minke's kamer haalde Ivo op professionele wijze het glasvezelbehang van één muur, we maakten een wand met magneetverf (eerst vier lagen magneetverf, toen nog 3 lagen roze verf), we hebben de kaalgemaakte wand behangen (daar ben ik héél trots op en blij mee), twee muren werden zanderig bruin en onderwijl heb ik in twee kamers nog grijze kozijnen in de verf gezet. En gisteren ook nog even wat ramen gezeemd.
Nu, bekijk het maar zelf.

 

En onze nieuwe tafel:

 

 

 

 

Ziekjes

Na de barbecue bij Anne en Jan Cees in Rhenen sloeg bij Minke de verkoudheid toe. 's Nachts blafte ze haar bed ongeveer uit, en hoestdrank nemen, ho maar. Tegen beter weten in ging ik een keer 's nachts naar haar kamer, bekertje hoestdrank in de aanslag. Diep in slaap was ze. Ik kreeg haar voorzichtig wakker en zei "drink even wat hoestdrank liefje, je hoest zo ontzettend". Met een kreet draaide zij zich om en slaperig als ze was protesteerde ze "Je moet het me alleen geven als ìk het wìl!!". Dus taaide ik maar weer af.
Daarna was ik aan de beurt. Vrijdagmiddag, op mijn werk, voelde ik plots een keelpijn opkomen. Zo een waarvan je weet dat het wel fout moet gaan.
Zaterdag liet ik Minke en Ivo alleen naar de markt gaan, terwijl ik het huis poetste. De badkamerspray maakte mijn keel niet heel blij. Zondag kwamen Marloes en Etienne op bezoek, met trouwboek. Na de lunch bleven we nog wat hangen in het park, daarna verdween ik voor de rest van de dag mijn bed in. Maandag - Minke's eerste officiele zomervakantiedag en moeder lag ziek in bed. Gelukkig kon ze in de ochtend en begin van de middag bij Gea en Fred terecht en kon ik slapen. 's Middags kwam Ivo op mijn verzoek om vier uur al thuis en sliep ik verder.
Dinsdag ging Minke naar de BSO en sliep ik wat af. Het hoesten werd minder, het snot en de hoofdpijn hielden aan. 's Avonds was ik het zat en besloot woensdag te gaan werken. Dat ging redelijk, ik had dan ook veel te doen want vanaf vandaag heb ik anderhalve week vrij (om te klussen). Ivo had die nacht ook nogal liggen hoesten en had keelpijn, maar hij lijkt sterker dan ik. Ja ja, zwangere vrouwen hebben lagere weerstand. Ik kan er dus echt niks aan doen!
Ik zit nog aan de paracetamol en mijn hoofd is suf, maar ach. Vanmiddag ga ik met Minke naar de bioscoop in Hilversum. Daar is het vast lekker koel èn donker en dat zal me vast goed doen!

Dames

Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk al vernomen hebben, krijgen we in november nog een dochter.
Vorige week had ik een echo, waarbij bleek dat ons nieuwe kindje netjes dicht was op haar rug, haar organen het leken te doen, haar omvang en lengte op orde was en dat het dus weer een meid is.
Ivo blij, ik moest even aan het idee wennen.
Minke wilde alleen de eerste week van het nieuws dat zij een broertje of zusje kreeg dat het een broertje zou worden én de laatste week voor we het te horen zouden krijgen. Dus toen het toch een zusje bleek was ik maar een klein beetje verbaasd haar erg blij te zien. "Waarom wilde je dan opeens vorige week een broertje", vroeg ik haar. "Ik wilde dat alleen voor jou", was haar zoete antwoord. Ik had namelijk niet onder stoelen of banken gestoken dat ik wel een zoon wilde.
Eigenlijk is een dochter wel handig: we hebben nog best meisjesachtige gordijnen voor de babykamer over, we hoeven veel minder spulletjes en kleertjes aan te schaffen nu blijkt dat we een dochter krijgen.
Wel vind ik het nog steeds wel onwerkelijk dat Minke over een paar maanden niet meer ons enige kind is. Ik kan me voorstellen dat zij dat ook gaat vinden!
Nu is het aftellen naar de zomervakantie. Minke heeft haar laatste schoolweek. Als ze dan één week vrij geweest is, vertrekt ze naar Overdinkel om te logeren. Ivo en ik zullen dan de logeerkamer ombouwen tot Minke's nieuwe kamer. We hebben voor één muur behang gekocht, en de gordijnen zijn in bestelling. Twee muren worden heel zacht beige en één muur krijgt een 'knalkleur' van magneetverf. Kasten kopen we zeer hoogstwaarschijnlijk bij Ikea. Inmiddels is ook onze nieuwe bureautafel klaar en ook deze wordt in de klusweek gebracht. Dan zal ons huis er dus best anders gaan uitzien. Leuk!

Op de fiets

Terwijl de Duplo van klas 1E alias 'de Rupsengroep' in mijn bad ligt te weken met een flinke scheut allesreiniger, terwijl Ivo beneden een stukje Tour kijkt, zit ik in wat nu nog de werk- en logeerkamer is een blogje te tikken. Naast mij een half logeerbed: Ivo heeft het binnen een dag via Marktplaats weten te verkopen en het wordt morgen opgehaald.
Vandaag haalde hij het behang op dat we bestelden voor als dit Minke's kamer wordt. De gordijnen zijn ook besteld en de verf voor twee van de vier muren is ook binnen. De derde muur wordt 'knal' met magneetverf, zodat Minke naar hartelust tekeningen en posters van boybands op haar muur kan hangen zonder dat ik boos wordt over plakbandjes her en der.
Maar eigenlijk ging ik een blogje schrijven over zondag. Zaterdag werden we door de ouders van Minke's vriendin Julie uitgenodigd voor een barbecue. We vertelden dat we op zondag misschien wel met de fiets en de fietsboot een tocht gingen maken. De vader van Julie wilde graag mee, met Julie én fietskar. Zo gezegd, zo gedaan.
Minke vond het opeens toch wel heel spannend om naast Julie plaats te nemen maar na een kleine kilometer (naar Soest) hoorde ik al geklets uit de kar komen. Ik had mijn fietstassen vol proviant (voornamelijk water en sap) maar dus niet Minke's 18 kg achterop. Welk een luxe. Ivo ging op zijn spiksplinternieuwe Batavus Bub ook mij, natuurlijk.
Bij Soest stapten we op de fietsboot van de Eemlijn en vaarden naar Eemdijk. Een flink stuk en erg leuk om sommige bekende plekken eens vanaf het water te zien. Bij Eemdijk stapten wij uit, de boot ging verder richting Huizen. Op de dijk aan het Gooimeer picknickten we redelijk langdurig en daarna reden we via Spakenburg weer naar Vathorst. Al met al waren we van tien tot drie onderweg. De meisjes hadden reuze veel plezier samen en wij hebben gekletst (als we naast elkaar fietsten) of lekker rustig om ons heen gekeken (als je alleen fietste). Prima actieve zondag dus!

 (het gemaal waar we op 1 oktober 2010 onze trouwfoto's lieten maken!)

Taal

Minke heeft een goed idee over taal, al zeg ik het zelf.
Dus als de ene partij voorrang heeft, dan heeft de andere partij natuurlijk achterrang. Logisch.
En een ouderwetse lange stenen schoorsteen? Ja, da's een rookpijp.
En die witte uil in een tekenfilm, mama hoe heet dat? Een sneeuwuil lieverdje. Nee hoor, dat noem ik altijd een ijsuil. Tuurlijk. Altijd.

Zondag

Ivo is inmiddels alweer héél lang veertig en we hebben best veel gedaan. Vandaag echter niet: wat een weer. Waar we gisteren nog in de stad waren (markt, kapper, feest in de Krommestraat) bleven we vandaag thuis. Nou ja, ik wel.
Ivo en Minke (die steeds nogal vroeg wakker is) gingen al om acht uur op pad om te gaan paardrijden. Ik sliep tot negen uur, werd met hoofdpijn wakker en sprong onder de douche. Daarna poetste ik het huis, waarna ik zo ongeveer weer onder de douche kon: wat een plakkerig weer.
Na de lunch was het een typische regenachtige zondagmiddag met een kleuter. Ik streek nogal veel was weg, Ivo en Minke speelde winkeltje. Totdat het haar verveelde en ze, na een ruzie, toch maar ging Wii-en.
Helemaal aan het eind van de middag klaarde het toch meer op, en zijn de twee Wildemannen nog even naar buiten geweest. Echt "zondagmiddag spitter spatter spetter / omdat ik niks bedenken kan / verveel ik me te pletter" dus.

Ivo veertig

Een kleine impressie van het feestje dat Ivo gaf ter gelegenheid van zijn veertigste verjaardag:

Voedselfocus

Ik had, zoals jullie je wellicht herinneren, me voorgenomen om maandelijks naar Voedselfocus te gaan met een tas gevuld met boodschappen. Vorige maand had ik overgeslagen, dus nu had ik extra veel. Ik was naar de supermarkt gegaan waar je zelf kunt scannen in de winkel, zodat ik goed kon bijhouden voor hoeveel geld ik in mijn karretje had. Dat is best handig volgens mij, als je op je uitgaven wilt letten. Je komt bij de kassa dan niet voor verrassingen te staan.
Omdat ik zoveel mogelijk spulletjes wilde halen voor het bedrag dat ik had gereserveerd, kocht ik vooral Euroshopper producten (ik dacht trouwens dat dat Basic ging heten...). Dit kocht ik:

4 x

4 x

4 x

4 x

4 x

                            4 x (maar dan niet 2 in 1)

      

4 x

4 pakken met 8 pakjes

4 x

4 x

 

En verder nog 4 potten met doperwtjes/worteltjes (Euroshopper (ES)), 6 blikken tomatenblokjes (ES) en 4 pakken spaghetti (ES).

Ik ben benieuwd of jullie kunnen inschatten wat ik in totaal kwijt was?!

 

Nekplooimeting

Afgelopen woensdag liet ik weer een echo maken, dit keer in verband met de combinatietest: een bloedonderzoek samen met een nekplooimeting en dat gemixt met mijn leeftijd geeft een kansbereking op een chromosomale afwijking. De uitslag was: geen groot risico.

De baby was druk, duikelde, had lekker alle ruimte. Op de eerste foto zie je duidelijk een koppie met een hand, op de tweede foto heeft ie zich van ons afgekeerd en zie je duidelijk de ruggengraat zitten.

Hersens heeft ie ook, net als een maag. Met 20 weken wordt ie nader onder de loep genomen.

 

Vier

Hoe lang? 12 weken, 1 dag.
Dik? Ja
Fit? Eerst erg niet, nu in orde.
Hoeveel? Eentje
Sekse? Nog niet bekend.
Wanneer? 22 november 2013

Oranje boven

Ik heb deze week vrij, net als Minke (die ook volgende week nog vrij is). Maandag had ik mezelf voorgenomen om er een echte Minkedag van te maken. Er moest niks, er mocht vanalles. Even lekker tutten. Dus hing ze tot half 12 in haar pyjama, lakte ik haar teennagels, aten we 's middags een veel te groot ijsje. Prima dagje.
Dinsdag gingen we traditiegetrouw naar Heemstede. Dit jaar hadden de Ludies een kraampje op de vrijmarkt. Gelet op de opbrengst zouden wij dat ook een keer kunnen doen! Volgend jaar gewoon het kraampje ernaast zien te huren. We liepen langs de kraampjes. Ik kocht één spelletje voor Minke. Zij en Thijs liepen nog even mee naar de kermis waar ze ballen mochten gooien. Minke koos voor glinsterende pompoms, die ze helemaal geweldig vond.

Na de lunch en springen op de trampoline gingen we toch ook nog even naar Bennebroek. De kinderen bakten broodjes boven een vuurtje, wij dronken een glaasje en daarna reden we moe maar voldaan naar huis.

Vorige week had Minke al meegedaan met het Koningsontbijt en de Koningsspelen op school. Ze moest in het oranje komen. Het werd een rode broek, wit met oranje t-shirt en blauwe schoenen, afgemaakt met oranje sokken en haarband. Minke wilde Dikkie Dik mee - die is immers ook oranje.

Woensdag was Ivo ook nog lekker vrij. Hij is/was op zoek naar nieuwe schoenen en nadat hij heel Amersfoort al was afgeweest, gingen we nu naar Laren. Ook daar slaagde hij helaas niet. Wel aten we een prima lunch op een terras.
Ook donderdag en vrijdag hoefde er niet veel. Niet allerhande verplichten en heen en weer gerij. Gewoon rustig aan, veel buiten met dit mooie weer.
Nu (zaterdag) zijn Ivo en Minke naar de familiedag van oma Gea in Winterswijk. Ik heb een thuisdagje. Ik was vanalles van plan: kleding uitzoeken (wat hou ik, wat doe ik weg), werkzaamheden voor de oudercommissie doen (nieuwe jaaragenda maken), keukenkast opruimen (wat houden we, wat kan er weg). Maar nadat ik vanmorgen  bij de kapper was en boodschappen deed op de markt (20 perssinaasappels zijn best zwaar), ik thuis brood at en nog een boodschap deed op het winkelcentrum, is het alweer half vier. Ik denk dat ik op mijn gat ga zitten en een boek ga lezen. Ook leuk en verstandig.

Roeien

Afgelopen twee donderdagen heb ik mijn eerste roeilessen gehad.
De eerste les vond ik niet briljant, maar misschien kwam dat omdat mijn verwachtingen nogal hooggespannen waren. Ik had me ingesteld om 'eindelijk' een sport gevonden te hebben die ik kan uitvoeren (want je hoeft niet te rennen, en dat kan ik niet). Maar ten eerste was het echt ontzettend koud. En ten tweede bleken er heel veel regeltjes en handelingen te zijn, voordat je het water op kan (en ook als je het water weer uitkomt).
We kregen wat theoretische uitleg over de roeibeweging op de roeimachine. Omdat ik toen opeens mijn hersens aanzette bij het roeien, bakte ik er niks van. Je moet in feite op je heup 'scharnieren' terwijl ik mijn hele rug naar voren buig, waardoor mijn rug krom komt te staan en dat moet je kennelijk niet willen. Daarna gingen we de roeibak in:

Als je twee deksel hiervan aftilt, komen er twee roeiplaatsen tevoorschijn en kan je dus zonder te varen, de slag oefenen. Zonder met het stoeltje op te rijden (dus je benen in te trekken) vond mijn been dat niet zo heel leuk, omdat ie dan wel heel lang recht (en in de kou) moest zitten.
Na twee uur buiten te zijn geweest 's avonds, waren mijn tenen bevroren en had ik zin in een warm bad.
De week erop had ik dan ook niet heel veel zin. Deze keer trok ik Ivo's thermo-onderbroek onder mijn sportbroek aan en andere schoenen en ik ging met enige tegenzin naar de roeivereniging. Alwaar we direct een boot pakten en het water opgingen. En wat was dat leuk! Het is veel minder zwaar dan ik verwachtte, maar ik haalde nog wel even mijn knokkels open (volgende keer wielrenhandschoentjes aan!). Het was leuk om over het water te gaan en we roeiden tot bij de brug waar ik vaak overheen rijd. Ik zag veel futen en het water rook lekker.
Helaas heb ik zaterdag en zondag erg veel last van mijn knie gehad, maar dat leek in de loop van de week weer wat af te zakken.
Nu hopen op zacht weer aanstaande donderdagavond!

Muziek

Zondag nam Gea ons mee naar Bussum om een concert te bezoeken, waarbij een Huizense dansschool ook een voorstelling gaf.
Na afloop mochten kinderen de instrumenten uitproberen. Het stond Minke goed.

 

Maar op mijn vraag of ze ook een instrument wilde leren bespelen was haar antwoord: "Nee, veel te veel kabaal. Ik word alléén maar danseres." Duidelijk.

Eierwarmers

Nee nee, het zijn er geen vier meer.De vragen kunnen stoppen. Het zijn er zeven.
Zeven? Ja. Drie voor ons (Ivo, Minke, ikzelf) en vier voor onze gasten met Pasen (Daniël, Renate, Thijs en Amber).