Gisteren viel het mijn moeder op dat het jong (het lijkt er maar eentje te zijn) al uit het nest was. En vandaag spotten wij hem ook. Klein brutaal mereltje. Hopelijk blijft ie uit de bekken van Timo en Sim of één van de vele andere buurtkatten.
donderdag 29 mei 2014
Beetje dom
Ik had wel opgemerkt dat er een merel druk was in mijn kamperfoelie maar ik had me niet gerealiseerd dat er ook daadwerkelijk een nest zou zijn. Maar mijn buurvrouw had het wel door en inderdaad: pa en moe vlogen af en aan, verjoegen de eksters en waarschuwden elkaar en/of hun jong(en) voor de katten. Wat tsja, een nest in een tuin met twee katten - dat heeft heel wat waarschuwingen nodig.
Gisteren viel het mijn moeder op dat het jong (het lijkt er maar eentje te zijn) al uit het nest was. En vandaag spotten wij hem ook. Klein brutaal mereltje. Hopelijk blijft ie uit de bekken van Timo en Sim of één van de vele andere buurtkatten.
Gisteren viel het mijn moeder op dat het jong (het lijkt er maar eentje te zijn) al uit het nest was. En vandaag spotten wij hem ook. Klein brutaal mereltje. Hopelijk blijft ie uit de bekken van Timo en Sim of één van de vele andere buurtkatten.
zondag 18 mei 2014
Pech en geluk
Zo'n ochtend dat niks lukt.
Afgelopen vrijdag zat ik 's ochtends uitgebreid met automatisering van mijn werk aan de telefoon om er voor te zorgen dat ik thuis weer kon inloggen. Veranderde inlogcodes, tokens, passwords, Java - er was van alles aan de hand. Maar na heel wat tijd hadden we het voor elkaar - ik was op het netwerk ingelogd. Maar toen kreeg ik bezoek en heb ik verder niks kunnen doen.
Deze morgen wilde ik echt even aan de slag. Met 16 uur per week en dan ook nog kolven ren ik constant achter de feiten aan. Ik ben zo druk, dat ik niet eens toekom aan een tweede keer kolven op een dag, en dat is toch echt wat nodig is en wat ik wil. En dus baal ik enorm: van het niet kunnen kolven, van het niet op schema zijn van mijn werk en van het getrek van beleid over een project enerzijds en het getrek van het 'reguliere' werk anderzijds. Spagaat dus.
Maar ja, inloggen lukte vandaag dus weer niet. Meerdere keren geprobeerd maar niks. Incorrect inlogcode/password. Wat kan ik daar van balen zeg!
Maar niet getreurd, verzet je zinnen Van Rouendal. Wat wilde ik nog meer? Verder met het fotoboekje van Terschelling. Maar wat doet de software van mijn fotoboekprogramma? Niks - traag - wachten - blokkeren. Wat een drama. Dus de boel uitgegooid en loslaten.
Wat wil ik nog meer? De muur schilderen. Want die is nu een aantal jaar roze en die wil ik nu niet meer roze. Op mijn verzoek heeft Ivo alles vorige week afgeplakt maar ja, ik heb geen tijd gevonden om de verf te kopen. En de Gamma? Die gaat vandaag 'pas' om 12 uur open. En dus ga ik zo verf kopen. Misschien kom ik er vandaag niet aan toe, maar anders morgen wel, om een begin te maken.
En wat is het geluk? Het geluk zit 'm in een beeldschone gouden ring.
In 2009 geleden gingen Ivo en ik op zoek naar trouwringen. We kwamen uit bij een kleine juwelier/edelsmid in de Krommestraat, Anello. Ik zag een ring en wat vond ik 'm mooi. Zo mooi, dat ik de ring nooit heb vergeten en soms nog even ging kijken. Hij stond op mijn verlanglijstje en ik pestte Ivo elke verjaardag ermee. We kochten uiteindelijk andere trouwringen, dat moge duidelijk zijn. Nooit had ik genoeg geld om de ring te kopen. Ik had het niet, of ik had het er niet voor over.
Maar toen? In 2012 viel ik van mijn fiets. En dat had nogal wat voeten in aarde, op z'n zachts gezegd. Eind vorig jaar besloot ik onze WA-verzekering aan te spreken, via DAS, waar we ook verzekerd zijn. Behalve dat ik veel persoonlijk leed heb van het been, hebben we inmiddels ook redelijk wat kosten gemaakt. Het zou lastig worden, omdat gedaagde en aanklager op één polis zitten: we gaven aan dat Ivo mij aanreed en tja, Ivo is nou eenmaal mijn echtgenoot. De kans dat het zou lukken om in aanmerking te komen voor smartengeld en/of vergoeding van gemaakte kosten werd niet zo groot geacht. En als het al gehoneerd zou worden, zou het waarschijnlijk 50% zijn.
Ik schreef een brief over het ongeval en alle gevolgen. We kregen bezoek van een medisch adviseur op verzoek van onze verzekering. Ik gaf toestemming om informatie bij al mijn behandelaren op te vragen en vorige week kwam het goede nieuws. Omdat de ernst van het letsel zo groot is, wordt aan mij (ons) 100% uitgekeerd. Ik ben onverwacht blij - ik had het niet verwacht. En hoewel ik me ernstig realiseer dat ik mijn gezonde been niet terug heb, heb ik nu wel de ring waar ik al jaren van droomde.
Ik denk nog over een inscriptie, maar daar ben ik nog niet uit. Iemand ideeën?
Afgelopen vrijdag zat ik 's ochtends uitgebreid met automatisering van mijn werk aan de telefoon om er voor te zorgen dat ik thuis weer kon inloggen. Veranderde inlogcodes, tokens, passwords, Java - er was van alles aan de hand. Maar na heel wat tijd hadden we het voor elkaar - ik was op het netwerk ingelogd. Maar toen kreeg ik bezoek en heb ik verder niks kunnen doen.
Deze morgen wilde ik echt even aan de slag. Met 16 uur per week en dan ook nog kolven ren ik constant achter de feiten aan. Ik ben zo druk, dat ik niet eens toekom aan een tweede keer kolven op een dag, en dat is toch echt wat nodig is en wat ik wil. En dus baal ik enorm: van het niet kunnen kolven, van het niet op schema zijn van mijn werk en van het getrek van beleid over een project enerzijds en het getrek van het 'reguliere' werk anderzijds. Spagaat dus.
Maar ja, inloggen lukte vandaag dus weer niet. Meerdere keren geprobeerd maar niks. Incorrect inlogcode/password. Wat kan ik daar van balen zeg!
Maar niet getreurd, verzet je zinnen Van Rouendal. Wat wilde ik nog meer? Verder met het fotoboekje van Terschelling. Maar wat doet de software van mijn fotoboekprogramma? Niks - traag - wachten - blokkeren. Wat een drama. Dus de boel uitgegooid en loslaten.
Wat wil ik nog meer? De muur schilderen. Want die is nu een aantal jaar roze en die wil ik nu niet meer roze. Op mijn verzoek heeft Ivo alles vorige week afgeplakt maar ja, ik heb geen tijd gevonden om de verf te kopen. En de Gamma? Die gaat vandaag 'pas' om 12 uur open. En dus ga ik zo verf kopen. Misschien kom ik er vandaag niet aan toe, maar anders morgen wel, om een begin te maken.
En wat is het geluk? Het geluk zit 'm in een beeldschone gouden ring.
In 2009 geleden gingen Ivo en ik op zoek naar trouwringen. We kwamen uit bij een kleine juwelier/edelsmid in de Krommestraat, Anello. Ik zag een ring en wat vond ik 'm mooi. Zo mooi, dat ik de ring nooit heb vergeten en soms nog even ging kijken. Hij stond op mijn verlanglijstje en ik pestte Ivo elke verjaardag ermee. We kochten uiteindelijk andere trouwringen, dat moge duidelijk zijn. Nooit had ik genoeg geld om de ring te kopen. Ik had het niet, of ik had het er niet voor over.
Maar toen? In 2012 viel ik van mijn fiets. En dat had nogal wat voeten in aarde, op z'n zachts gezegd. Eind vorig jaar besloot ik onze WA-verzekering aan te spreken, via DAS, waar we ook verzekerd zijn. Behalve dat ik veel persoonlijk leed heb van het been, hebben we inmiddels ook redelijk wat kosten gemaakt. Het zou lastig worden, omdat gedaagde en aanklager op één polis zitten: we gaven aan dat Ivo mij aanreed en tja, Ivo is nou eenmaal mijn echtgenoot. De kans dat het zou lukken om in aanmerking te komen voor smartengeld en/of vergoeding van gemaakte kosten werd niet zo groot geacht. En als het al gehoneerd zou worden, zou het waarschijnlijk 50% zijn.
Ik schreef een brief over het ongeval en alle gevolgen. We kregen bezoek van een medisch adviseur op verzoek van onze verzekering. Ik gaf toestemming om informatie bij al mijn behandelaren op te vragen en vorige week kwam het goede nieuws. Omdat de ernst van het letsel zo groot is, wordt aan mij (ons) 100% uitgekeerd. Ik ben onverwacht blij - ik had het niet verwacht. En hoewel ik me ernstig realiseer dat ik mijn gezonde been niet terug heb, heb ik nu wel de ring waar ik al jaren van droomde.
Ik denk nog over een inscriptie, maar daar ben ik nog niet uit. Iemand ideeën?
donderdag 15 mei 2014
zondag 4 mei 2014
zaterdag 3 mei 2014
Vakantie
Minke heeft vrij want het is meivakantie. En dus gingen we ook maar even echt op vakantie. Ivo boekte een midweek Terschelling (ik lette niet op en vertelde enthousiast aan mijn vriendinnen dat we naar Vlieland gingen). We zaten in het zeer prettige Landal Residence: een ruim appartement met 3 slaapkamers, woonkamer met keuken, toilet, badkamer en zelfs een wasmachine. Maar die heb ik niet gebruikt hoor.
We lieten de auto in Harlingen staan en huurden twee fietsen. Ivo nam de bakfiets met daarin Lena in haar Maxi-cosi en Minke paste er nog net bij op het bankje. Ik reed op een damesfiets. De bagage werd voor ons naar onze Residence vervoerd.
En we fietsten wat af. Door bos en duin, langs weilanden, over het buitendijkse fietspad, heuvel op, heuvel af. Lena hobbelde lekker en viel dikwijls in slaap. Minke zong en kletste wat af, maar viel toch ook één keer in een diepe slaap.
We zochten en vonden de schat die de Ludies de week ervoor voor ons hadden begraven, we dronken wat in strandtentjes, aten een pannenkoek, Ivo dronk Terschellingse biertjes en glaasjes juttersbitter, ik at bitterballen. We gingen zwemmen in het zwembad bij onze Residence, inclusief Lena.
Het was heerlijk en volgend jaar gaan we gewoon weer!
We lieten de auto in Harlingen staan en huurden twee fietsen. Ivo nam de bakfiets met daarin Lena in haar Maxi-cosi en Minke paste er nog net bij op het bankje. Ik reed op een damesfiets. De bagage werd voor ons naar onze Residence vervoerd.
En we fietsten wat af. Door bos en duin, langs weilanden, over het buitendijkse fietspad, heuvel op, heuvel af. Lena hobbelde lekker en viel dikwijls in slaap. Minke zong en kletste wat af, maar viel toch ook één keer in een diepe slaap.
We zochten en vonden de schat die de Ludies de week ervoor voor ons hadden begraven, we dronken wat in strandtentjes, aten een pannenkoek, Ivo dronk Terschellingse biertjes en glaasjes juttersbitter, ik at bitterballen. We gingen zwemmen in het zwembad bij onze Residence, inclusief Lena.
Het was heerlijk en volgend jaar gaan we gewoon weer!
zondag 27 april 2014
Eten
Op eerste Paasdag herenigden wij ons met mijn ouders in Overdinkel. Het was tevens de eerste keer dat mijn vader Lena in levende lijve ontmoette en ik neem aan dat het wederzijds een ervaring van een lifetime was.
Verder aten we onze buiken bijzonder vol aan al het lekkers dat mijn moeder had gemaakt. Minke en Stella kleurden en tekenden, Hugo bakte zandtaartjes, ik deed een dutje en 's avonds keken we naar het Paasvuur dat aan de rand van het dorp werd ontstoken.
Maandagavond gaven we Lena voor het eerst een beetje rijstebloem door haar melk in de hoop dat ze wat langer zou slapen. Maar dat was helaas niet het geval. Dus dinsdag herhaalden we de truc. Deze keer kwam ze ook nog twee keer, maar wel een uur later. Donderdag at ze voor het eerst een wortelpureetje. Waar ze het toen nog enigszins moeizaam het eten in haar mond hield alvorens het door te slikken, zie je nu met de dag vooruitgang. Gisteren at ze haar worteltjes terwijl ze bij mij op schoot zat en hup, daar ging haar mond weer open. Na vandaag mag ze dan ook een andere groente oefenen: het advies is om zo'n vier dagen hetzelfde aan te bieden zodat het kind aan de smaak kan wennen.
Nu gaan Minke en haar vriendin Julie naar paardrijden. Ik moet eigenlijk het een en ander voor de oudercommissie doen, maar ik heb ook wat strijkwerk liggen en zelfs wat verstelwerk. Jaja, niets huishoudelijks is mij vreemd. Aan de bak dus!
Verder aten we onze buiken bijzonder vol aan al het lekkers dat mijn moeder had gemaakt. Minke en Stella kleurden en tekenden, Hugo bakte zandtaartjes, ik deed een dutje en 's avonds keken we naar het Paasvuur dat aan de rand van het dorp werd ontstoken.
Nu gaan Minke en haar vriendin Julie naar paardrijden. Ik moet eigenlijk het een en ander voor de oudercommissie doen, maar ik heb ook wat strijkwerk liggen en zelfs wat verstelwerk. Jaja, niets huishoudelijks is mij vreemd. Aan de bak dus!
zaterdag 19 april 2014
WC
Eind augustus 2008, dus zo'n 5,5 jaar geleden, trokken we in dit huis. En ik vond vanaf het eerste begin het toilet op de eerste verdieping niet mooi. De vloertegels niet, de wandtegels niet, het sierrandje niet, en vooral de vloertegels niet bij de wandtegels.
En nu was het dan eindelijk zover: vernieuwd en op een lamp na, af!
Ik ben erg verguld met het resultaat en ook met de aannemer die de klus in zes dagen klaarde.
Nu nog de keuken en de badkamer!
Voor:
Tijdens:
Na:
En nu was het dan eindelijk zover: vernieuwd en op een lamp na, af!
Ik ben erg verguld met het resultaat en ook met de aannemer die de klus in zes dagen klaarde.
Nu nog de keuken en de badkamer!
Voor:
Tijdens:
Na:
zondag 6 april 2014
Hakken
Onlangs zette ik mijn zwangerschapskleding op Marktplaats. Daarna brak plotseling de lente aan en bekeek ik mijn zomergarderobe. Ik werd er niet heel blij van en zette een boel spullen op internet in de hoop een zakcentje eraan te verdienen. En toen ik toch mijn kast aan het doorspitten was, volgden vandaag dan mijn schoenen.
Ik kan sinds het ongeval geen hakken meer dragen, of schoenen die weinig tot geen steun bieden. Dus dag laarsjes met hakken, dag zomerspump, dag gympen. Nu was ik al niet zo'n ontzettende hakkendraagster, maar ja, soms toch wel leuk onder een jurkje in de zomer.
Maar nu staan ze op Marktplaats. Maak me los!
Ik kan sinds het ongeval geen hakken meer dragen, of schoenen die weinig tot geen steun bieden. Dus dag laarsjes met hakken, dag zomerspump, dag gympen. Nu was ik al niet zo'n ontzettende hakkendraagster, maar ja, soms toch wel leuk onder een jurkje in de zomer.
Maar nu staan ze op Marktplaats. Maak me los!
vrijdag 4 april 2014
Vrije vrijdag
Vandaag was Mira bij me op bezoek. Ik had haar na 10 uur uitgenodigd, omdat Lena sinds geruime tijd na de ochtendvoeding (+/- 07.00 uur) om 9 uur gaat slapen en dan een uur onder zeil is. Maar nu niet natuurlijk. Nu sliep ze uit, tot 09.00 uur. Zou het komen omdat ze een hele nacht in haar ledikant lag en niet in de wieg? Of omdat ze voor de laatste voeding van mij een fles met kunstvoeding had gehad? Wie zal het zeggen. Hoe het ook zij, ze dronk om kwart voor tien en ging rond half 11 naar bed, dus vlak voor Mira arriveerde.
Eigenlijk was het helemaal niet erg dat Lena lag te tukken; zo konden wij eens bijpraten. En Lena sliep en sliep. Maar toen moest ik toch echt Minke van school gaan halen. Dus Mira bleef thuis en toen ik met Minke (en Sofie) terug kwam, had Mira Lena verschoond en hadden ze uitgebreid kennis met elkaar gemaakt.
Na de voeding van Lena, kregen ook de grotere kinderen en volwassenen eten. Daarna mocht Mira mij assisteren bij een klusje, waar ik nu helaas nog geen verdere mededelingen over kan doen, gelet op de verjaardag van mijn vader. Cryptisch hè?
Minke en Sofie speelden schooltje, gingen verven, mochten make-uppen en kregen een kleurplaat. Er werd ook ouderwets geruziet en het was drama toch Sofie's moeder haar kwam ophalen.
Minke speelde nog buiten, ik liep met Lena een rondje om het park en maakte nasi zodat Ivo kon aanschuiven toen hij thuis kwam. En zo werd het vrijdagavond, zette ik nog meer kleding op Marktplaats want ik heb een handeltje en nu is het de hoogste tijd om de dag definitief af te sluiten. Morgen wordt weer een volle dag.
Eigenlijk was het helemaal niet erg dat Lena lag te tukken; zo konden wij eens bijpraten. En Lena sliep en sliep. Maar toen moest ik toch echt Minke van school gaan halen. Dus Mira bleef thuis en toen ik met Minke (en Sofie) terug kwam, had Mira Lena verschoond en hadden ze uitgebreid kennis met elkaar gemaakt.
Na de voeding van Lena, kregen ook de grotere kinderen en volwassenen eten. Daarna mocht Mira mij assisteren bij een klusje, waar ik nu helaas nog geen verdere mededelingen over kan doen, gelet op de verjaardag van mijn vader. Cryptisch hè?
Minke en Sofie speelden schooltje, gingen verven, mochten make-uppen en kregen een kleurplaat. Er werd ook ouderwets geruziet en het was drama toch Sofie's moeder haar kwam ophalen.
Minke speelde nog buiten, ik liep met Lena een rondje om het park en maakte nasi zodat Ivo kon aanschuiven toen hij thuis kwam. En zo werd het vrijdagavond, zette ik nog meer kleding op Marktplaats want ik heb een handeltje en nu is het de hoogste tijd om de dag definitief af te sluiten. Morgen wordt weer een volle dag.
dinsdag 25 maart 2014
Te koop
Ik heb veel zwangerschapskleding. Deels door mijzelf aangeschaft, deels van Renate gekregen, die sommige kledingstukken ook weer had gekregen. Zo gaat dat met zwangerschapskleding.
Afgelopen zondag heb ik alles meegenomen naar Marloes, die eruit kon nemen wat ze wilde lenen. De kledingstukken die ik verkoopbaar achtte heb ik gisteren en vandaag allemaal op Marktplaats gezet.
Vertel je het aan je zwangere vriendinnen?
http://www.marktplaats.nl/verkopers/11542850.html
Afgelopen zondag heb ik alles meegenomen naar Marloes, die eruit kon nemen wat ze wilde lenen. De kledingstukken die ik verkoopbaar achtte heb ik gisteren en vandaag allemaal op Marktplaats gezet.
Vertel je het aan je zwangere vriendinnen?
http://www.marktplaats.nl/verkopers/11542850.html
donderdag 13 maart 2014
zondag 9 maart 2014
maandag 3 maart 2014
Handen, voeten, neus
Op 1 december heb ik foto's van Lena laten maken. Ik plaats er hier een paar. En wat is ze alweer gegroeid in drie maanden tijd!
.jpg)
zondag 16 februari 2014
Feest
Kleine meisjes worden groot, en dus mocht Minke voor het eerst in haar leven een partijtje geven. Een K3-feestje. Ik probeerde nog prinsessen, maar nee, het moest echt K3 zijn.
Dus kocht ik een K3-tafelkleed, K3-bordjes, K3-slingers en K3-bekers. De stelregel van tegenwoordig is zoveel kindjes uitnodigen als je oud wordt. Vijf dus. Eén kon niet maar Minke vond 'vier ook wel genoeg'. Mooi.
Gisteren was het zover. Vier meisjes in K3-jurk verschenen bij ons in huis en het gillen kon beginnen. Eerst verstopten de gasten hun cadeautjes en daarna mocht Minke ze zoeken. Ze kreeg Playmobil, een schets-/kleurboek, een K3-spel en kralen. Daarna mochten de meiden hun plakje cake versieren en werd er limonade gedronken.
Een meisje moest huilen en wilde dat ik haar moeder belde, wat ik niet deed overigens. Ik nam haar lekker even mee naar boven waar zij mocht kleuren: ik had K3-kleurplaten uitgeprint van te voren. De andere zangeressen kwamen ook boven en opeens lag de hele band te kleuren op de grond.
Ik maakte het koekhappen gereed in de keuken en toen om drie uur de grimeuze kwam, werd er snel nog even gekoekhapt. De meiden keken toe hoe elke meisje geschminkt werd. Daarna speelde Ivo een K3-versie van ezeltje prik (een microfoon op Josje plakken). Er werd nog met ballonen gespeeld, stoelendans gedaan en aan de eierrace zijn we niet eens toegekomen.
Dus kocht ik een K3-tafelkleed, K3-bordjes, K3-slingers en K3-bekers. De stelregel van tegenwoordig is zoveel kindjes uitnodigen als je oud wordt. Vijf dus. Eén kon niet maar Minke vond 'vier ook wel genoeg'. Mooi.
Gisteren was het zover. Vier meisjes in K3-jurk verschenen bij ons in huis en het gillen kon beginnen. Eerst verstopten de gasten hun cadeautjes en daarna mocht Minke ze zoeken. Ze kreeg Playmobil, een schets-/kleurboek, een K3-spel en kralen. Daarna mochten de meiden hun plakje cake versieren en werd er limonade gedronken.
Een meisje moest huilen en wilde dat ik haar moeder belde, wat ik niet deed overigens. Ik nam haar lekker even mee naar boven waar zij mocht kleuren: ik had K3-kleurplaten uitgeprint van te voren. De andere zangeressen kwamen ook boven en opeens lag de hele band te kleuren op de grond.
De meiden kregen een klein zakje met een koek en wat speeltjes mee naar huis en de rust keerde weder. Julie bleef nog lekker spelen, eten en ging met Minke in bad. Ik vond het geslaagd.
Volgend jaar wil Minke een bloemenfeestje.
Abonneren op:
Posts (Atom)